Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ (Βήλ και Δράκων) 1:20

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ὁρῶ τὰ ἴχνη ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παιδίων.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Αθανάσιος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Διηγεῖται δὲ περὶ τοῦ μαρτυρίου Σεδρὰχ, Μισὰχ, καὶ Ἀβδεναγὼ, καὶ περὶ τοῦ ὕμνου αὐτῶν· καὶ ὅτι αὐτοὶ μὲν διεσώθησαν, οἱ δὲ ὑποκαίοντες κατεφλέχθησαν, καὶ μετέγνω ὁ βασιλεύς· καὶ ὅτι αὐτὸς δὶς ἐβλήθη εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων· τὸ μὲν πρῶτον, ἐπειδὴ τῶν Βαβυλωνίων προσευχομένων Δαρείῳ τῷ βασιλεῖ μόνος αὐτὸς Θεῷ προσηύχετο· τὸ δὲ δεύτερον, διότι τὸν Βὴλ κατέστρεψε, καὶ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ἐπὶ Κύρου τοῦ βασιλέως· καὶ αὐτὸς μὲν διεσώθη, καὶ ἀπὸ τῶν λεόντων ἀνῆλθεν ἐκ τοῦ λάκκου· οἱ δὲ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ ἐβλήθησαν εἰς τὸν αὐτῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διηγείται δε για το μαρτύριο του Σεδράχ, του Μισάχ και του Αβδεναγώ, καθώς και για τον ύμνο τους· και ότι αυτοί μεν διασώθηκαν, ενώ εκείνοι που υποδαύλιζαν τη φωτιά καταφλέχθηκαν, και ο βασιλιάς μετανόησε· και ότι ο ίδιος ρίχτηκε δύο φορές στον λάκκο των λεόντων· την πρώτη φορά, επειδή, ενώ οι Βαβυλώνιοι προσεύχονταν στον βασιλιά Δαρείο, αυτός μόνος του προσευχόταν στον Θεό· τη δεύτερη φορά, διότι κατέστρεψε τον Βηλ και θανάτωσε τον δράκοντα επί του βασιλιά Κύρου· και αυτός μεν διασώθηκε και ανέβηκε από τον λάκκο σώος από τα λιοντάρια, ενώ εκείνοι που τον επιβουλεύτηκαν ρίχτηκαν στον ίδιο λάκκο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
Οὐ τὸν ἐρημίτην Ἰσραὴλ κρεῶν καὶ λεβήτων ἐπιθυμία, τῷ μυρίῳ ἐσμῷ καὶ ὄχλῳ τῶν βασάνων καὶ τῶν πειρασμῶν ἐξηνάλωσεν; Οὐ τὸν Ὀφνὶ καὶ Φινεὲς ἡ λυττῶσα γαστήρ, καὶ κρεῶν ἁρπαγὴ καὶ κραιπάλη, καὶ γυναικῶν μανία, ἱερωσύνης καὶ κιβωτοῦ, καὶ κράτους φυλῶν, καὶ δόξης καὶ τιμῆς ἀποκόψασα, ἔργον ἐχθρῶν καὶ ξιφῶν κατειργάσατο; Οὐ κρεωβορία καὶ τοὺς ἱερεῖς τῆς αἰσχύνης ἐπὶ Ἠλίου μαχαίρας ἀξίους ἀπέφηνεν; Οὐ κοιλίας ὄρεξις, καὶ βρωμάτων ἔφεσις, καὶ τοὺς τοῦ Βὴλ λατρευτὰς παρέδωκεν εἰς ἀπώλειαν σποδῷ ἐλεγχθέντας; Οὐ νηστεία πάλιν καὶ συνουσίας ἄρνησις τὸν Νῶε καὶ τοὺς αὐτοῦ ἐκ τοῦ κλύδωνος τῆς παραδόξου θαλάσσης διέσωσε, σπέρματα μὲν ἐσθίοντας, οὐ συγχρωμένους δὲ ταῖς ὁμοζύγοις εἰς σαρκικὴν ὁμιλίαν; Ἄκουε γὰρ τῆς Γραφῆς πρὸς τὸν Νῶε διαταττούσης, «Εἴσελθε εἰς τὴν κιβωτὸν σὺ καὶ [οἱ] υἱοί σου, καὶ ἡ γυνή σου καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου.» Χωρίσθητε, φησίν, οἱ ἄνδρες καθ’ ἑαυτούς, καὶ αἱ γυναῖκες καθ’ ἑαυτάς. Πορνεία σωφρονίζεται καὶ ἀσέλγεια διὰ τῶν ἐπιφερομένων ὑδάτων· ὑμεῖς οὖν μηδὲ τῆς ἀμιάντου ἅψεσθε κοίτης. Ὅτι δὲ τοῦτο ἦν, πάλιν ἐξερχομένων ἐκ τῆς κιβωτοῦ, ταῦτά φησιν· «Ἔξελθε ἐκ τῆς κιβωτοῦ σὺ καὶ ἡ γυνή σου, καὶ οἱ υἱοί σου, καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου.» Ἐξείληπται τὸ γένος τὸ ἁμαρτωλόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν εξολόθρευσε τον Ισραήλ στην έρημο η επιθυμία για τα κρέατα και τις χύτρες, μέσα στο αμέτρητο σμήνος και το πλήθος των βασάνων και των πειρασμών; Δεν έκανε τον Οφνί και τον Φινεές βορά των εχθρών και των ξιφών η λυσσασμένη γαστέρα, και η αρπαγή των κρεάτων και η κραιπάλη, και η μανία για τις γυναίκες, αφού τους απέκοψε από την ιερωσύνη και την κιβωτό, από την εξουσία των φυλών, και από τη δόξα και την τιμή; Δεν κατέστησε η κρεοφαγία και τους ιερείς της αισχύνης επί του Ηλία άξιους της μαχαίρας; Δεν παρέδωσε στην απώλεια η όρεξη της κοιλιάς και η επιθυμία για φαγητά και τους λάτρεις του Βηλ, οι οποίοι ξεσκεπάστηκαν από τη στάχτη; Αντιθέτως, δεν διέσωσε τον Νώε και τους δικούς του από τον κλύδωνα εκείνης της παράδοξης θάλασσας η νηστεία και η άρνηση της συνουσίας, αφού έτρωγαν μεν σπόρους, αλλά δεν συνευρίσκονταν με τις συζύγους τους σε σαρκική ένωση; Διότι άκουσε τη Γραφή που προστάζει τον Νώε: «Μπες στην κιβωτό εσύ και οι γιοι σου, και η γυναίκα σου και οι γυναίκες των γιων σου». Χωριστείτε, λέει, οι άνδρες μόνοι σας, και οι γυναίκες μόνες σας. Η πορνεία και η ασέλγεια σωφρονίζονται με τα ύδατα που επέρχονται· εσείς λοιπόν μην πλησιάσετε ούτε καν την αμίαντη κοίτη. Και ως απόδειξη αυτού, πάλι όταν έβγαιναν από την κιβωτό, αυτά αναφέρει: «Βγες από την κιβωτό εσύ και η γυναίκα σου, και οι γιοι σου, και οι γυναίκες των γιων σου». Το αμαρτωλό γένος έχει πλέον εξαλειφθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ζητήματα καὶ ἀπορίαι
Τί σημαίνει ἡ κατὰ τὸν Βὴλ ἱστορία καὶ τίς ὁ Δανιὴλ καὶ ὁ βασιλεὺς Δαρίος γινώσκων τὰ ἴχνη τῶν εἰσελθό〈ν〉των ὅτι ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παιδίων εἰσίν; Πᾶς ἄνθρωπος ἐν τῇ 〈συγχύσει〉 τοῦ βίου γινόμενος— τοῦτο γὰρ ἡ Βαβυλὼν ἑρμηνεύεται—ναὸν τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ποιεῖ τῷ Βήλ, τουτέστιν τῷ διαβόλῳ· ἐν ᾧ εἰ γένηται ὁ Δανιήλ, τουτέστιν ὁ νόμος τοῦ θεοῦ—〈κρίσις〉 γὰρ 〈θεοῦ〉 Δανιὴλ ἑρμηνεύεται—διδάσκει τὸν Δαρίον, τουτέστιν τὸν βασιλέα νοῦν, ὅτι τὰ ἴχνη τῶν ἐν τῷ ναῷ, τουτέστιν τῆς ψυχῆς, περιπατούντων ἀνδρῶν εἰσιν καὶ γυναικῶν καὶ παιδίων, τουτέστιν θυμοῦ καὶ ἐπιθυμίας καὶ ἀγνοίας· ὅθεν ὁ βασιλεὺς νοῦς τοῦτο γινώσκων παραδίδωσι τῇ κρίσει, τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ, εἰς τὸ πάντας ἄρδην ἀπολέσθαι. Ἡ δὲ πασθεῖσα κονία δηλοῖ τὴν ἄσκησιν καὶ τὴν ταπείνωσιν· διὰ τούτων γὰρ κατάδηλα γίνονται τῷ νῷ τὰ ἴχνη τῶν ἐν τῇ ψυχῇ διαθεόντων παθῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι σημαίνει η ιστορία του Βηλ, και ποιος είναι ο Δανιήλ, και ποιος ο βασιλιάς Δαρείος που αναγνωρίζει από τα ίχνη όσων εισήλθαν ότι πρόκειται για άνδρες, γυναίκες και παιδιά; Κάθε άνθρωπος, όταν βρεθεί στη σύγχυση του βίου —διότι αυτό σημαίνει ερμηνευτικά η Βαβυλώνα— καθιστά την ψυχή του ναό του Βηλ, δηλαδή του διαβόλου. Εάν, όμως, βρεθεί εκεί ο Δανιήλ, δηλαδή ο νόμος του Θεού —διότι το όνομα Δανιήλ ερμηνεύεται ως «κρίση του Θεού»— διδάσκει τον Δαρείο, δηλαδή τον βασιλέα νου, ότι τα ίχνη εκείνων που περπατούν μέσα στον ναό, δηλαδή μέσα στην ψυχή, ανήκουν σε άνδρες, γυναίκες και παιδιά, που υποδηλώνουν αντίστοιχα τον θυμό, την επιθυμία και την άγνοια. Γι' αυτό, ο βασιλιάς νους, κατανοώντας το, τα παραδίδει στην κρίση, δηλαδή στον νόμο του Θεού, προκειμένου να εξολοθρευτούν όλα ολοσχερώς. Η δε στάχτη που διασκορπίστηκε υποδηλώνει την άσκηση και την ταπείνωση, διότι μέσω αυτών καθίστανται καταφανή στον νου τα ίχνη των παθών που διατρέχουν την ψυχή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες