Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ 1:29

Τι είδους αγώνα έκανε για τους μαθητές του ο Απόστολος και σε τι πνευματικό μέτρο αγωνιζόταν να φτάσουν, προσευχόμενος γι' αυτούς από τα βάθη της καρδιάς του, ενώ ταυτόχρονα καθιστούσε φανερό τον ύψιστο σκοπό του χριστιανισμού σε όλους όσους θέλουν να τρέξουν ακαταπόνητα και φιλαλήθως, σύμφωνα με τον αποστολικό κανόνα της νέας κτίσης, κάνοντάς τον ξεκάθαρο σε εκείνους που αγωνίζονται να προκόψουν προς τα εμπρός; Τι λέει; Νουθετώντας, λέει, κάθε άνθρωπο και διδάσκοντας με κάθε σοφία, για να παρουσιάσουμε κάθε άνθρωπο τέλειο εν Χριστώ· για το οποίο και κοπιάζω αγωνιζόμενος. Και πάλι, για εκείνους που αξιώνονται τη σφραγίδα του Πνεύματος της επαγγελίας διά του βαπτίσματος, εύχεται να λάβουν αύξηση της πνευματικής τους προκοπής, λέγοντας: γι' αυτό και εγώ, αφού άκουσα για την πίστη σας και την αγάπη που έχετε προς όλους τους αγίους, δεν παύω να προσεύχομαι για εσάς και να παρακαλώ, ώστε ο Θεός του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο Πατέρας της δόξας, να σας δώσει πνεύμα σοφίας και αποκαλύψεως στην επίγνωσή Του, ώστε, έχοντας φωτισμένους τους οφθαλμούς της καρδιάς σας, να γνωρίζετε ποια είναι η ελπίδα της κλήσεώς Του, και ποιος είναι ο πλούτος της δόξας Του στους αγίους, και ποιο το υπερβάλλον μέγεθος της δυνάμεώς Του σε εμάς που πιστεύουμε.

Πρέπει λοιπόν να γνωρίζουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού, προς το οποίο οφείλει να αποβλέπει και να αγωνίζεται εκείνος που ορέγεται τη μακάρια ζωή και επιθυμεί να ρυθμίσει τον βίο του σύμφωνα με αυτήν. Είναι λοιπόν τέλειο θέλημα του Θεού το να καθαρίσει την ψυχή από κάθε μολυσμό μέσω της χάριτος, καθιστώντας την ανώτερη από τις σωματικές ηδονές, και να την προσφέρει καθαρή στον Θεό, ικανή και γεμάτη πόθο να αντικρίσει εκείνο το νοητό και άρρητο φως. Τέτοιου είδους ανθρώπους μακαρίζει και ο Κύριος λέγοντας: «Μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά, διότι αυτοί θα δουν τον Θεό»· και αλλού παραγγέλλει: «Γίνετε λοιπόν εσείς τέλειοι, όπως ο Πατέρας σας ο ουράνιος είναι τέλειος». Προς αυτήν την τελειότητα προτρέπει να τρέξουμε και ο απόστολος λέγοντας: «Για να παραστήσω κάθε άνθρωπο τέλειο εν Χριστώ, για το οποίο και κοπιάζω αγωνιζόμενος»· και ο Δαβίδ, ομιλώντας εν Πνεύματι, διδάσκει σε όσους επιθυμούν να φιλοσοφούν ορθά την οδό της αληθινής φιλοσοφίας, δια της οποίας πρέπει να βαδίζουν προς τον τέλειο σκοπό, ζητώντας από Εκείνον που τα χορηγεί αυτά που το Πνεύμα διδάσκει μέσω του Δαβίδ: «Ας γίνει», λέει, «η καρδιά μου άμωμη στα δικαιώματά σου, για να μην ντροπιαστώ». Προτρέπει να φοβούνται την ντροπή και να την απεκδύονται σαν ρυπαρό και ατιμωτικό ένδυμα όσοι την έχουν περιβληθεί εξαιτίας της κακίας· διότι πάλι λέει: «Τότε δεν θα ντροπιαστώ, όταν θα αποβλέπω σε όλες τις εντολές σου».

Είδες τη χήρα στο Ευαγγέλιο, η οποία παρουσίαζε μεν το μέγεθος της αδικίας σε έναν κριτή που δεν ήταν φιλάνθρωπος, αλλά η μεγάλη της αφοσίωση και καρτερία στην παράκληση, αφού νίκησε τον χαρακτήρα του δικαστή, τον παρακινεί να τιμωρήσει αυτόν που την αδίκησε. Μην απελπίζεσαι, λοιπόν, ούτε και εσύ όταν προσεύχεσαι· διότι, εάν η δική της αναίδεια στην παράκληση έκαμψε τη γνώμη ενός ανελέητου άρχοντα, πώς είναι δυνατόν εμείς να απελπιζόμαστε ως προς τον ζήλο μας προς τον Θεό, του οποίου το έλεος γνωρίζει να προφθάνει πολλές φορές εκείνους που ζητούν; Αλλά και ο ίδιος ο Κύριος, αποδεχόμενος την επιμονή μας στις προσευχές και προτρέποντάς μας να επιδεικνύουμε αυτή την προθυμία, λέγει: «Ακούστε τι λέγει ο άδικος κριτής· πόσο μάλλον θα αποδώσει δικαιοσύνη ο ουράνιος Πατέρας μας σε όσους βοούν προς αυτόν νύχτα και ημέρα; Ναι, σας λέω, θα τους αποδώσει δικαιοσύνη το συντομότερο». Και ο Απόστολος επίσης, επιδεικνύοντας μεγάλο ζήλο και αγωνιζόμενος να φθάσουν οι μαθητές της ευσέβειας σε τέλεια προκοπή, καθιστώντας παράλληλα φανερό σε όλους τον σκοπό της αλήθειας, λέγει: «Νουθετώντας κάθε άνθρωπο και διδάσκοντας με κάθε σοφία, ώστε να παρουσιάσουμε κάθε άνθρωπο τέλειο εν Χριστώ, για το οποίο και κοπιάζω αγωνιζόμενος».

«Εν Χριστώ Ιησού· για το οποίο και κοπιάζω αγωνιζόμενος». Δεν καταβάλλω απλώς προσπάθεια, λέει, ούτε τυχαία, αλλά, «Κοπιάζω αγωνιζόμενος», με πολλή προθυμία, δηλαδή, με πολλή αγρύπνια. Εάν εγώ για τα δικά σας αγαθά αγρυπνώ κατ' αυτόν τον τρόπο, πολύ περισσότερο οφείλετε εσείς. Έπειτα πάλι, δείχνοντας ότι αυτό είναι θείο, λέει, «Σύμφωνα με την ενέργειά Του, η οποία ενεργείται μέσα μου με δύναμη». Δείχνει ότι αυτό είναι έργο του Θεού. Εκείνος, λοιπόν, που με καθιστά ισχυρό για αυτό, είναι φανερό ότι το θέλει· γι' αυτό και αρχίζοντας λέει: «Δια θελήματος Θεού». Ώστε όχι μόνο από μετριοφροσύνη το έθεσε αυτό, αλλά και επαληθεύοντας τον λόγο του, και αγωνιζόμενος. Λέγοντας αυτό, δείχνει ότι πολλοί τον πολεμούν. Έπειτα διαφαίνεται πολλή φιλοστοργία: «Διότι θέλω να γνωρίζετε πόσο μεγάλο αγώνα έχω για εσάς και για εκείνους που βρίσκονται στη Λαοδίκεια». Έπειτα, για να μη φανεί ότι αυτό οφείλεται στη δική τους αδυναμία, συμπεριέλαβε και άλλους, και δεν τους κατέκρινε διόλου. «Και για όσους δεν έχουν δει το πρόσωπό μου εν σαρκί». Θεόπνευστα δείχνει εδώ, ότι τους έβλεπε συνεχώς εν πνεύματι. Τους μαρτυρεί δε πολλή αγάπη· γι' αυτό και πρόσθεσε: «Για να παρηγορηθούν οι καρδιές τους, αφού ενωθούν στενά με αγάπη, και φθάσουν σε όλο τον πλούτο της πλήρους βεβαιότητας της συνέσεως, προς επίγνωση του μυστηρίου του Θεού Πατρός και του Χριστού· στον οποίο είναι κρυμμένοι όλοι οι θησαυροί της σοφίας και της γνώσεως».

«Για να εκπληρώσω τον λόγο του Θεού, το μυστήριο που ήταν αποκρυμμένο από τους αιώνες και από τις γενεές· τώρα όμως φανερώθηκε στους αγίους του, στους οποίους ο Θεός θέλησε να γνωρίσει ποιος είναι ο πλούτος της δόξας αυτού του μυστηρίου ανάμεσα στα έθνη, ο οποίος είναι ο Χριστός μέσα σας, η ελπίδα της δόξας. Αυτόν εμείς κηρύττουμε, νουθετώντας κάθε άνθρωπο και διδάσκοντας κάθε άνθρωπο με κάθε σοφία, ώστε να παρουσιάσουμε κάθε άνθρωπο τέλειο εν Χριστώ Ιησού, για τον οποίο σκοπό και κοπιάζω, αγωνιζόμενος σύμφωνα με την ενέργειά του, η οποία ενεργεί μέσα μου με δύναμη.» ΚΕΦΑΛΑΙΟ Βʹ. «Θέλω δε να γνωρίζετε πόσο μεγάλο αγώνα διεξάγω για εσάς και για εκείνους στη Λαοδίκεια, καθώς και για όσους δεν έχουν δει το πρόσωπό μου σωματικά, ώστε να πληρωθούν οι καρδιές τους, αφού συνδεθούν αρμονικά με αγάπη, και να φτάσουν σε όλο τον πλούτο της πλήρους βεβαιότητας της συνέσεως, σε επίγνωση του μυστηρίου του Θεού και Πατρός, και του Χριστού, στον οποίο είναι κρυμμένοι όλοι οι θησαυροί της σοφίας και της γνώσης.» Η διακονία του Αποστόλου συνίσταται στη διδασκαλία του λόγου.

Διότι τέτοιον αγώνα διεξήγαγε υπέρ των μαθητών ο Απόστολος και σε τέτοιο πνευματικό μέτρο προσπαθούσε να τους φθάσει, προσευχόμενος θερμά γι' αυτούς. Συγχρόνως, καθιστούσε ολοφάνερο τον ύψιστο σκοπό του Χριστιανισμού σε όσους επιθυμούν να προχωρήσουν άκοπα και φιλαλήθως, κάνοντας ξεκάθαρο τον αποστολικό κανόνα της καινής κτίσεως σε αυτούς που αγωνίζονται να προκόψουν προς τα εμπρός, λέγοντας: «Νουθετώντας κάθε άνθρωπο και διδάσκοντας με κάθε σοφία, ώστε να παρουσιάσουμε κάθε άνθρωπο τέλειο εν Χριστώ, για το οποίο και κοπιάζω αγωνιζόμενος». Και πάλι, προσεύχεται να λάβουν αύξηση της πνευματικής προκοπής όσοι έχουν καταξιωθεί να λάβουν τη σφραγίδα του Πνεύματος της επαγγελίας μέσω του βαπτίσματος, λέγοντας: «Γι' αυτό κι εγώ, έχοντας ακούσει για την πίστη σας και την αγάπη προς όλους τους αγίους, δεν παύω να προσεύχομαι για εσάς και να παρακαλώ, ώστε ο Θεός του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο Πατέρας της δόξης, να σας δώσει πνεύμα σοφίας και αποκαλύψεως για την επίγνωσή Του, να φωτίσει τα μάτια της καρδιάς σας, για να γνωρίσετε ποια είναι η ελπίδα της κλήσεώς Του και ποιος ο πλούτος της δόξης της κληρονομίας Του στους αγίους και ποιο το υπερβάλλον μέγεθος της δυνάμεώς Του σε εμάς που πιστεύουμε».