Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ 1:8

Όπως ακριβώς μάθατε από τον Επαφρά, τον αγαπητό μας σύνδουλο. Είναι φυσικό ότι αυτός κήρυξε εκεί· μάθατε το Ευαγγέλιο. Έπειτα, για να δείξει την αξιοπιστία του ανδρός, λέει: «Του συνδούλου μας». Ο οποίος είναι πιστός διάκονος του Χριστού για χάρη σας, ο οποίος και μας φανέρωσε την εν Πνεύματι αγάπη σας.

Επομένως, αυτά τα δύο που πρόκειται να συμβούν επιβεβαιώνονται: αφενός το ότι όλοι θα πιστέψουν, και αφετέρου το ότι θα πιστέψετε και εσείς· και δεν συνέβησαν άλλα πράγματα, ενώ άλλα είπε ο Επαφράς. Ο οποίος είναι, λέγει, πιστός, δηλαδή αληθής. Πώς όμως είναι «διάκονος υπέρ υμών»; Με το να μεταβεί σε αυτόν και να μας φανερώσει, λέγει, την εν Πνεύματι αγάπη σας· δηλαδή την πνευματική, αυτήν που τρέφετε προς εμάς. Εάν όμως αυτός είναι διάκονος του Χριστού, πώς λέτε ότι προσάγεσθε στον Θεό διαμέσου αγγέλων;

«Αυτός είναι που μας φανέρωσε», λέγει, «την εν Πνεύματι αγάπη σας». Διότι αυτή η αγάπη είναι θαυμαστή και σταθερή, ενώ οι άλλες φέρουν μόνο το όνομα της αγάπης. Υπάρχουν βέβαια και κάποιες που δεν είναι τέτοιες· αλλά αυτό δεν είναι φιλία, γι' αυτό και διαλύεται εύκολα.

αʹ. Και αρχίζοντας την Επιστολή, συνέστησε τον άνδρα από αγάπη· αγάπη άλλωστε φανερώνει και το να εγκωμιάζει κανείς, πράγμα που ανέφερε εξαρχής: «Αυτός που μας φανέρωσε», λέει, «την αγάπη σας εν Πνεύματι». Αγάπη φανερώνει, και κάνει κάποιον να αγαπιέται, και το να προσεύχεται ενθέρμως. Τον συστήνει δε, ανοίγοντας θύρα στον λόγο του (διότι το να τυγχάνει σεβασμού ο δάσκαλος αποτελεί ωφέλεια για τους μαθητές), και πάλι με την έκφραση «προερχόμενος από εσάς», ώστε να σεμνύνονται για τον άνδρα αυτόν, εφόσον αναδεικνύουν τέτοιους άνδρες. Και πάντοτε, λέει, αγωνίζεται υπέρ υμών στις προσευχές του. Δεν είπε απλώς «προσευχόμενος», αλλά «αγωνιζόμενος», τρέμοντας και φοβούμενος.

«Όπως ακριβώς και σε όλο τον κόσμο, και καρποφορεί, όπως και σε εσάς, από την ημέρα που ακούσατε και γνωρίσατε τη χάρη του Θεού με αλήθεια, όπως ακριβώς διδαχθήκατε από τον Επαφρά, τον αγαπητό μας σύνδουλο, ο οποίος είναι πιστός διάκονος του Χριστού για εσάς, ο οποίος και μας φανέρωσε την αγάπη σας εν Πνεύματι.» Αναφέρεται στη δύναμη του Ευαγγελίου, για την επιβεβαίωση όσων ακούν, λέγοντας ότι αυτό διαχέεται σε όλο τον κόσμο, καρποφορώντας σε έργα και αυξανόμενο με τις προσθήκες των πιστών, ώστε να γνωρίζουν οι ακροατές ότι, όπως σε μια πολύ μεγάλη πόλη, έτσι και σε όλη την οικουμένη συναριθμούνται οι Εκκλησίες. «Για τον λόγο αυτόν και εμείς, από την ημέρα που τα ακούσαμε, δεν παύουμε να προσευχόμαστε για εσάς και να ζητούμε να γεμίσετε από την επίγνωση του θελήματός του με κάθε σοφία και πνευματική σύνεση.» Είναι άξια ενδιαφέροντος, λέει, για μένα τα δικά σας ζητήματα. Γι' αυτό και προσεύχομαι αδιαλείπτως, ζητώντας το δώρο της σοφίας, ώστε μέσω αυτού να μάθετε πώς ο Θεός θέλησε να οδηγήσει τον κόσμο σε οικείωση με τον Εαυτό του, και με ποιον τρόπο ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί αυτή η οικείωση. Διότι, ενώ ο νόμος δεν έχει τη δύναμη να ενώσει με τον Θεό, παρά μόνο ο Χριστός ενώνει, επειδή αυτός, αφού εκπλήρωσε τη δικαιοσύνη υπέρ των ανθρώπων, χαρίζει σε όσους πιστεύουν αυτό που εκπλήρωσε στο δικό του πρόσωπο. «