Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ 2:6

XI. Ονομάζει, βέβαια, τον Χριστό ζωντανό Θεό, από τον οποίο απομακρύνονται ολοκληρωτικά και με κάθε τρόπο μερικοί, οι οποίοι αποσκιρτούν από τα δόγματα της αλήθειας· αλλά τι λέει ο μαθητής του; «Όπως, λοιπόν, παραλάβατε τον Χριστό Ιησού τον Κύριο, εν αυτώ να περιπατείτε». Και εμείς παραλάβαμε τον Χριστό ως αληθινά ζωντανό Θεό και Κύριο.

ή «να θυμάστε τα λόγια του Κυρίου, ότι ο ίδιος είπε, καλό είναι να δίνει κανείς μάλλον παρά να λαμβάνει»· «και τώρα ιδού, εγώ δεδεμένος από το Πνεύμα πορεύομαι», σαν να έλεγε: «Ο Παύλος, δέσμιος του Ιησού Χριστού»· «μόνο που το Πνεύμα μού διαμαρτύρεται από πόλη σε πόλη λέγοντας», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «ο Κύριος μαρτυρεί στην ψυχή μου ότι δεν ψεύδομαι»· «εν δυνάμει κατά το Πνεύμα της αγιωσύνης», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «Άγιος είναι ο αναπαυόμενος εν αγίοις»· και «περιτομή της καρδιάς εν πνεύματι», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «και περιτμηθήκατε με περιτομή αχειροποίητη, με την απέκδυση του σώματος των αμαρτιών, κατά την περιτομή του Χριστού»· «εάν βέβαια το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα σας», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «όπως ακριβώς παραλάβατε τον Χριστό, μέσα σε αυτόν να περιπατείτε» και «το Πνεύμα του Κυρίου μίλησε μέσα μου και ο λόγος του είναι στο στόμα μου»· και «έχοντας την απαρχή του Πνεύματος», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «η απαρχή είναι ο Χριστός»· «αλλά το ίδιο το Πνεύμα υπερεντυγχάνει υπέρ ημών», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «ο οποίος είναι στα δεξιά του Θεού, ο οποίος και μεσιτεύει υπέρ ημών»· «για να γίνει η προσφορά των εθνών ευπρόσδεκτη, αγιασμένη εν Αγίω Πνεύματι», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «και είθε ο Κύριος να σας αγιάσει, ώστε να είστε ειλικρινείς και απρόσκοπτοι κατά την ημέρα του Χριστού»· «σε εμάς όμως τα αποκάλυψε ο Θεός δια του Πνεύματός του», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «όταν ευδόκησε αυτός που με ξεχώρισε από την κοιλιά της μητέρας μου δια της χάριτός του να αποκαλύψει τον Υιό του μέσα μου»· «εμείς όμως δεν λάβαμε το πνεύμα του κόσμου, αλλά το Πνεύμα το εκ του Θεού», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «δοκιμάζετε τους εαυτούς σας εάν ο Χριστός είναι μέσα σας»· «είστε ναός του Θεού και το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα σας», το οποίο είναι όμοιο με το να ειπωθεί: «θα κατοικήσω ανάμεσά τους και θα περιπατήσω μαζί τους, και θα είμαι Θεός τους και αυτοί θα είναι λαός μου».

«καὶ ὅταν ἦλθαν στὴν Μυσία, δοκίμαζαν νὰ πορευθοῦν πρὸς τὴν Βιθυνία καὶ δὲν τοὺς ἄφησε τὸ Πνεῦμα», ὅπως θὰ ἔλεγε ὁ Χριστὸς «πορευθέντες βαπτίσατε ὅλα τὰ ἔθνη» ἢ «μὴ βαστάζετε σακίδιο, μήτε ράβδο, μήτε ὑποδήματα»· «οἱ ὁποῖοι (λέγει) ἔλεγαν στὸν Παῦλο μέσῳ τοῦ Πνεύματος νὰ μὴν ἀνεβαίνει στὰ Ἱεροσόλυμα», ἢ ὁ Ἄγαβος «αὐτὰ λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, τὸν ἄνδρα στὸν ὁποῖο ἀνήκει ἡ ζώνη αὐτή», ὅμοιο μὲ αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Παῦλος «ἐὰν ζητεῖτε ἀπόδειξη τοῦ Χριστοῦ ποὺ λαλεῖ μέσα μου» ἢ «νὰ θυμᾶστε τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, ὅτι ὁ ἴδιος εἶπε πὼς εἶναι καλὸ νὰ δίνει κανεὶς μᾶλλον παρὰ νὰ λαμβάνει»· «καὶ τώρα ἰδού, ἐγὼ δεμένος μὲ τὸ Πνεῦμα πορεύομαι», ὅπως θὰ ἔλεγε «ὁ Παῦλος, δέσμιος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»· «ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὸ Πνεῦμα διαμαρτύρεται σὲ ἐμένα σὲ κάθε πόλη λέγοντας», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «ὁ Κύριος μαρτυρεῖ στὴν ψυχή μου ὅτι δὲν ψεύδομαι»· «ἐν δυνάμει κατὰ τὸ πνεῦμα τῆς ἁγιωσύνης», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «ἅγιος εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀναπαύεται ἐν ἁγίοις»· «καὶ ἡ περιτομὴ τῆς καρδιᾶς ἐν πνεύματι» ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «καὶ περιτμηθήκατε μὲ περιτομὴ ἀχειροποίητη, μὲ τὴν ἀπέκδυση τοῦ σώματος τῶν ἁμαρτιῶν διὰ τῆς περιτομῆς τοῦ Χριστοῦ»· «ἐὰν βέβαια τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ κατοικεῖ μέσα σας», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «καθὼς λάβατε τὸν Χριστό, νὰ περιπατεῖτε ἐν αὐτῷ»· καὶ «τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου ἐλάλησε μέσα μου καὶ ὁ λόγος του εἶναι στὸ στόμα μου» καὶ «ἔχοντας τὴν ἀπαρχὴ τοῦ Πνεύματος», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «ἀπαρχὴ εἶναι ὁ Χριστός»· «ἀλλὰ τὸ ἴδιο τὸ Πνεῦμα ὑπερμεσιτεύει ὑπὲρ ἡμῶν», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «ὁ ὁποῖος εἶναι στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ μεσιτεύει ὑπὲρ ἡμῶν»· «ὥστε νὰ γίνει ἡ προσφορὰ τῶν ἐθνῶν εὐπρόσδεκτη, ἁγιασμένη ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «καὶ ὁ Κύριος νὰ σᾶς ἁγιάσει, ὥστε νὰ εἶστε εἰλικρινεῖς καὶ ἀπρόσκοπτοι κατὰ τὴν ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ»· «σὲ ἐμᾶς δὲ τὸ ἀπεκάλυψε ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Πνεύματός του», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «ὅταν εὐδόκησε αὐτὸς ποὺ μὲ ξεχώρισε ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας μου, διὰ τῆς χάριτός του νὰ ἀποκαλύψει τὸν Υἱό του σὲ ἐμένα»· «ἐμεῖς δὲ δὲν λάβαμε τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ Θεοῦ», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «δοκιμάζετε τὸν ἑαυτό σας ἂν ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα σας»· «ναὸς τοῦ Θεοῦ εἶστε καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ κατοικεῖ μέσα σας», ὅμοιο μὲ τὸ νὰ λέει «θὰ κατοικήσω ἀνάμεσά τους καὶ θὰ περπατήσω μαζί τους, καὶ θὰ εἶμαι Θεός τους καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου». 6.

Ομιλία ΣΤ΄. Όπως, λοιπόν, παραλάβατε τον Χριστό Ιησού τον Κύριο, έτσι να πορεύεστε ενωμένοι μαζί του, όντας ριζωμένοι και εποικοδομούμενοι σε αυτόν και εδραιωμένοι στην πίστη, ακριβώς όπως διδαχθήκατε, περισσεύοντας σε αυτήν με ευχαριστία.

αʹ. Πάλι τους προκαταλαμβάνει με τη δική τους μαρτυρία, λέγοντας: «Όπως, λοιπόν, παραλάβατε». Δεν εισάγουμε, λέει, τίποτα το ξένο· επομένως, ούτε και εσείς να το κάνετε. «Σε αυτόν να περιπατείτε»· διότι αυτός είναι η οδός που οδηγεί προς τον Πατέρα· όχι στους αγγέλους, διότι αυτή η οδός δεν οδηγεί εκεί. «Ερριζωμένοι»· δηλαδή, σταθερά στερεωμένοι· να μην ακολουθείτε πότε αυτή την οδό και πότε την άλλη, αλλά να είστε ερριζωμένοι· διότι ό,τι είναι ερριζωμένο ποτέ δεν πρόκειται να μετακινηθεί. Πρόσεξε πώς τοποθετεί τις κατάλληλες λέξεις. «Και εποικοδομούμενοι», λέει· δηλαδή, φτάνοντας με τη διάνοια σε αυτόν. Και «βεβαιούμενοι σε αυτόν»· δηλαδή, κατέχοντάς τον σταθερά, και οικοδομούμενοι πάνω του σαν σε θεμέλιο. Τους δείχνει ότι είχαν καταπέσει· διότι η λέξη «οικοδομούμενοι» αυτό ακριβώς φανερώνει.

Ηʹ. Και μην απορήσεις, εάν οι ποιμένες γίνονται λύκοι. Διότι, απευθυνόμενος σε επισκόπους και πρεσβυτέρους, ο απόστολος Παύλος έλεγε ότι από εσάς τους ίδιους θα αναδειχθούν άνδρες που θα μιλούν διεστραμμένα. Ώστε κανείς να μη σας πλανά, ο οποίος εξωτερικά έχει σχήμα αγγελικό και εσωτερικά διαβολικό. Γι' αυτό ο Ιησούς έλεγε: «Προσέχετε, μήπως σας πλανήσει κάποιος». Και εγώ πάλι τα ίδια θα πω: προσέχετε μήπως σας πλανήσει κάποιος, ούτε από τους έσω ούτε από τους έξω, είτε είναι επίσκοπος, είτε πρεσβύτερος, είτε διάκονος, είτε αναγνώστης, ή οποιοσδήποτε άλλος μιλάει διεστραμμένα. Αυτοί έρχονται προς εσάς με ενδύματα προβάτων, ενώ εσωτερικά είναι λύκοι άρπαγες· αυτοί έχουν τη μορφή της ευσέβειας, αλλά έχουν αρνηθεί τη δύναμή της. Εσείς όμως, αγαπητοί, μην πλανηθείτε, αλλά όπως παραλάβατε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, έτσι να πορεύεστε εν Αυτώ· και ο Θεός της ειρήνης θα είναι μαζί σας. Και για αυτά μεν, εδώ θα ολοκληρώσω τον λόγο μου· αφού δε μιλήσω λίγο για τα σημεία της συντέλειας, θα σταματήσω. Όταν όμως αρχίζω να μιλώ για τη συντέλεια, με καταλαμβάνει φρίκη και συγκλονίζομαι. Όλα βέβαια τα έργα του Κυρίου είναι θαυμαστά, μεγάλα, φοβερά και ένδοξα· το τέλος όμως της συντέλειας και το μυστήριο της Δευτέρας Παρουσίας Του, όντας πάνω από κάθε λόγο, νου και νόηση, υπερβαίνει κάθε περιγραφή και καταπλήσσει κάθε ακοή.

Διότι μαζί με την πίστη είναι αναγκαία και η γνώση. «Όπως λοιπόν παραλάβατε τον Ιησού Χριστό τον Κύριο, έτσι να ζείτε σύμφωνα με αυτόν, όντας ριζωμένοι και εποικοδομούμενοι σε αυτόν και στερεούμενοι στην πίστη, καθώς ακριβώς διδαχθήκατε, περισσεύοντας σε αυτήν». Επειδή γνωρίζει ότι μέσω της διδασκαλίας της επιστολής δεν είναι ακόμη σε θέση να φτάσουν στο βάθος της σοφίας, για λόγους ασφαλείας τους προλαμβάνει με μία νουθεσία, λέγοντας ότι η παράδοση που παρέλαβαν είναι καλή και ότι η μόνη αληθινή είναι η διδασκαλία περί του Χριστού, την οποία παρέδωσε ο Επαφράς, και πως πρέπει να διαφυλάξουν τη βεβαιότητα στην πίστη και να προσθέσουν την εποικοδόμηση της αγάπης, καθώς και να προκόβουν πάντοτε στα καλά έργα, αντιμετωπίζοντας τις θλίψεις με υπομονή και ευχαριστία. «Προσέχετε μήπως σας αιχμαλωτίσει κανείς μέσω της φιλοσοφίας και της κενής απάτης, σύμφωνα με την ανθρώπινη παράδοση, σύμφωνα με τα στοιχεία του κόσμου, και όχι σύμφωνα με τον Χριστό». Σε αυτήν την επιστολή επεκτείνεται απευθυνόμενος απέναντι σε Έλληνες και Ιουδαίους, απομακρύνοντας όσους έχουν πιστέψει και από τις δύο αυτές παρεκκλίσεις. Πρώτα, λοιπόν, προφυλάσσει από την αρπαγή μέσω της φιλοσοφίας, αποκαλώντας τη φιλοσοφία κενή απάτη, διότι εντυπωσιάζει με το εξωτερικό της πρόσχημα και την πιθανοφάνεια των λόγων της, ενώ απέχει από την αλήθεια.