Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ 3:17

Ομιλία Θ΄. Ο λόγος του Χριστού ας κατοικεί μέσα σας πλούσια· με κάθε σοφία να διδάσκετε και να νουθετείτε ο ένας τον άλλον με ψαλμούς και ύμνους και με ωδές πνευματικές, ψάλλοντας με χάρη μέσα στις καρδιές σας προς τον Κύριο. Και καθετί, οτιδήποτε κι αν κάνετε με λόγια ή με έργα, όλα να τα κάνετε στο όνομα του Κυρίου Ιησού, ευχαριστώντας μέσω αυτού τον Θεό και Πατέρα.

Από τη χάρη του Πνεύματος, λέει. Ψάλλοντας μέσα στις καρδιές σας προς τον Θεό. Όχι απλώς, λέει, με το στόμα, αλλά με προσοχή. Διότι αυτό σημαίνει να ψάλλει κανείς στον Θεό, ενώ το άλλο σημαίνει να ψάλλει στον αέρα· γιατί η φωνή απλώς διασκορπίζεται. Όχι για επίδειξη, λέει. Ακόμη κι αν βρίσκεσαι στην αγορά, μπορείς να συγκεντρωθείς στον εαυτό σου και να ψάλλεις στον Θεό, χωρίς να σε ακούει κανένας. Επειδή και ο Μωυσής έτσι προσευχόταν, και εισακούστηκε· διότι του λέει: «Γιατί κραυγάζεις προς εμένα;». Καίτοι δεν είχε πει τίποτα, αλλά κραύγαζε νοερά με συντετριμμένη καρδιά· γι' αυτό και τον άκουσε μόνο ο Θεός. Διότι δεν εμποδίζεται κανείς να προσεύχεται από καρδιάς ακόμη και όταν περπατά, και να βρίσκεται στα άνω. Και οτιδήποτε κι αν κάνετε, λέει, με λόγο ή με έργο, όλα να τα κάνετε στο όνομα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ευχαριστώντας μέσω αυτού τον Θεό και Πατέρα. Διότι, εάν πράττουμε έτσι, τίποτα δεν θα είναι μιαρό, τίποτα ακάθαρτο, οπουδήποτε επικαλείται ο Χριστός. Εάν τρως, εάν πίνεις, εάν έρχεσαι σε γάμο, εάν ταξιδεύεις, όλα να τα πράττεις στο όνομα του Θεού· δηλαδή, επικαλούμενος αυτόν ως βοηθό· σε όλα, πρώτα να προσεύχεσαι σε αυτόν, και έπειτα να καταπιάνεσαι με τα έργα. Θέλεις να πεις κάτι; Αυτό να προτάσσεις.

Και η ειρήνη του Θεού ας πρυτανεύει στις καρδιές σας, στην οποία και κληθήκατε σε ένα σώμα· και να είστε ευγνώμονες. Ο λόγος του Χριστού ας κατοικεί μέσα σας πλούσια με κάθε σοφία, διδάσκοντας και νουθετώντας ο ένας τον άλλον με ψαλμούς και ύμνους και πνευματικές ωδές, ψάλλοντας με χάρη μέσα στην καρδιά σας προς τον Κύριο. Και καθετί, οτιδήποτε κι αν κάνετε με λόγο ή με έργο, όλα να τα κάνετε στο όνομα του Κυρίου Ιησού, ευχαριστώντας τον Θεό και Πατέρα μέσω αυτού. Οι γυναίκες, να υποτάσσεστε στους συζύγους σας, όπως αρμόζει εν Κυρίω.

Ότι βεβαίως, κυρίως κατά την ώρα της αναίμακτης θυσίας, ο λόγος προτρέπει τους υποδιακόνους να στέκονται στις θύρες του ναού και να εμποδίζουν, όπως έχει λεχθεί, την είσοδο στους απίστους και τους κατηχουμένους, λέγοντας «τας θύρας, τας θύρας, πρόσχωμεν», και όχι μόνο αυτό, αλλά προτρέπει και όλους τους πιστούς να κλείνουν τις θύρες των αισθήσεών τους από την εξωτερική περιπλάνηση και να μην παρατηρούν αδιάκριτα τα φρικτά μυστήρια που τελούνται από τους ιερείς στο ιερό βήμα, το γνωρίζω και εγώ. Αλλά αυτή η φράση δεν περιορίζεται μόνο σε αυτά, όπως ακριβώς δεν περιορίζεται ούτε το «ευχαριστήσωμεν τω Κυρίω». Διότι δεν οφείλουμε να ευχαριστούμε τον Κύριο μόνο για την υπέρ ημών προσφερόμενη θυσία, αλλά και για όλη την ανέκφραστη ευσπλαχνία και αγαθότητα του Θεού προς εμάς, καθώς και για όσα άλλα οικονομούνται από την Πρόνοια στη ζωή μας, τα ευνοϊκά και τα δυσμενή, ή ακόμη και για όσα λέγονται ή πράττονται από εμάς· έχουμε την εντολή από τον απόστολο να ευχαριστούμε σε όλη τη ζωή μας, όταν λέει τα εξής: «Και κάθε τι που κάνετε με λόγια ή με έργα, να τα κάνετε όλα στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, ευχαριστώντας τον Θεό και Πατέρα μέσω αυτού», και πάλι: «Πάντοτε να χαίρεστε, αδιάλειπτα να προσεύχεστε, σε όλα να ευχαριστείτε· διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού εν Χριστώ για εσάς».