Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ 4:12

ΟΜΙΛΙΑ ΙΒ΄. Σας ασπάζεται ο Επαφράς, ο οποίος προέρχεται από εσάς, δούλος του Χριστού, που πάντοτε αγωνίζεται για χάρη σας στις προσευχές του, για να σταθείτε τέλειοι και πλήρεις σε κάθε θέλημα του Θεού. Διότι δίνω μαρτυρία γι' αυτόν, ότι έχει πολύ ζήλο για εσάς, καθώς και για εκείνους που βρίσκονται στη Λαοδίκεια και στην Ιεράπολη.

αʹ. Και αρχίζοντας την Επιστολή, συνέστησε τον άνδρα από αγάπη· αγάπη άλλωστε φανερώνει και το να εγκωμιάζει κανείς, πράγμα που ανέφερε εξαρχής: «Αυτός που μας φανέρωσε», λέει, «την αγάπη σας εν Πνεύματι». Αγάπη φανερώνει, και κάνει κάποιον να αγαπιέται, και το να προσεύχεται ενθέρμως. Τον συστήνει δε, ανοίγοντας θύρα στον λόγο του (διότι το να τυγχάνει σεβασμού ο δάσκαλος αποτελεί ωφέλεια για τους μαθητές), και πάλι με την έκφραση «προερχόμενος από εσάς», ώστε να σεμνύνονται για τον άνδρα αυτόν, εφόσον αναδεικνύουν τέτοιους άνδρες. Και πάντοτε, λέει, αγωνίζεται υπέρ υμών στις προσευχές του. Δεν είπε απλώς «προσευχόμενος», αλλά «αγωνιζόμενος», τρέμοντας και φοβούμενος.

Και σε εκείνους τον συνιστά. Αλλά από πού επρόκειτο να το γνωρίζουν αυτό; Είναι βέβαια πιθανό να το άκουσαν· εξάλλου, καθώς διαβαζόταν η Επιστολή, το μάθαιναν. Διότι λέγει: «Φροντίστε να αναγνωσθεί και στην Εκκλησία των Λαοδικέων». «Για να σταθείτε», λέγει, «τέλειοι». Ταυτόχρονα και τους κατηγορεί, αλλά και τους προτρέπει και τους συμβουλεύει χωρίς να γίνεται φορτικός. Διότι είναι δυνατόν να είναι κάποιος τέλειος και να μη στέκεται σταθερά, όπως εάν κάποιος γνωρίζει μεν τα πάντα, αλλά κλονίζεται ακόμη· είναι δυνατόν επίσης να μην είναι τέλειος, και όμως να στέκεται, όπως εάν κάποιος γνωρίζει μεν ένα μέρος, αλλά δεν στέκεται σταθερά. Αλλά αυτός εύχεται και τα δύο: «Για να σταθείτε», λέγει, «τέλειοι». Πρόσεξε πού πάλι τους υπενθύμισε τη διδασκαλία περί των αγγέλων, καθώς και τα περί του τρόπου ζωής.

Β΄. Μεγάλο εγκώμιο, και μεγαλύτερο από όλα τα άλλα, αποτελεί το να λέει για τον Επαφρά: «Ο προερχόμενος από εσάς δούλος του Χριστού». Και τον ονομάζει διάκονο για χάρη τους, όπως ακριβώς αποκαλεί και τον εαυτό του διάκονο της Εκκλησίας, όπως όταν λέει: «Της οποίας έγινα εγώ ο Παύλος διάκονος».

«Πάντοτε», λέγει, «αγωνιζόμενος για εσάς»· όχι μόνο τώρα που βρίσκεται κοντά σε εμάς, ώστε να επιδειχθεί, ούτε μόνο όταν βρισκόταν κοντά σε εσάς, ώστε να επιδειχθεί σε εσάς. Φανέρωσε μεγάλη προθυμία με το να πει: «Αγωνιζόμενος». Έπειτα, για να μη δώσει την εντύπωση ότι τους κολακεύει, πρόσθεσε ότι: «Έχει πολύν ζήλο για εσάς και για εκείνους που βρίσκονται στη Λαοδίκεια και στην Ιεράπολη». Και το «Για να σταθείτε τέλειοι», ούτε αυτό είναι δείγμα κολακείας, αλλά ενός σεβαστού διδασκάλου. «Και πεπληρωμένοι», λέγει, «και τέλειοι». Το ένα το αναγνώρισε, ενώ για το άλλο είπε ότι υστερούν. Και δεν είπε: «Για να μην κλονίζεσθε», αλλά «Για να σταθείτε». Το να δέχονται, βέβαια, τους ασπασμούς πολλών τους αναπτερώνει, όταν τους μνημονεύουν όχι μόνο οι δικοί τους άνθρωποι, αλλά και άλλοι.

Αυτοί είναι οι μόνοι συνεργάτες για τη βασιλεία του Θεού, οι οποίοι στάθηκαν για μένα παρηγοριά.» Και η συγγένειά του με τον Βαρνάβα συστήνει τον εν λόγω Μάρκο. Διότι ο Βαρνάβας ήταν περισσότερο γνωστός. Προσθέτει δε τον Ιησού, που ονομάζεται Ιούστος, ίσως επειδή οι πιστοί τον ονόμαζαν έτσι από ευλάβεια προς το όνομα του Σωτήρα. Και επειδή αυτοί προέρχονταν από την περιτομή, λέει ότι αποτελούν παρηγοριά για τον ίδιο εξαιτίας της απώλειας των συγγενών του. Διότι για εκείνον που πενθεί για αυτούς που έχουν χαθεί, εκείνοι που σώζονται αποτελούν παρηγοριά. «Σας ασπάζεται ο Επαφράς, ο οποίος προέρχεται από εσάς, δούλος του Χριστού, που αγωνίζεται πάντοτε για εσάς στις προσευχές, ώστε να σταθείτε τέλειοι και πλήρεις σε κάθε θέλημα του Θεού. Διότι δίνω μαρτυρία για αυτόν, ότι έχει πολύ ζήλο για εσάς και για τους αδελφούς στη Λαοδίκεια και στην Ιεράπολη. Σας ασπάζεται ο Λουκάς, ο αγαπητός ιατρός, και ο Δημάς. Να ασπαστείτε τους αδελφούς στη Λαοδίκεια, καθώς και τον Νυμφά.» Ασκεί κάποια επιρροή και η οικειότητα που προέρχεται από την κοινή καταγωγή και την κοινή πατρίδα, αλλά επιπλέον και εκείνη που προέρχεται από τη διδασκαλία.