Πατερικὲς ἀναφορὲς ἀνὰ βιβλικὸ ἐδάφιο
7 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας
καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ᾽ ὑμῖν ἡ ἐπιστολή, ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ, καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε.Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου
1–7 από 7
Παραγγέλλει μέντοι αὐτοὺς, ἵνα, ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ᾽ αὐτοῖς ἡ Ἐπιστολὴ, ποιήσωσι καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων Ἐκκλησίᾳ αὐτὴν ἀναγνωσθῆναι· καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας πάλιν καὶ αὐτοὺς ἀναγνῶναι
Τους παραγγέλλει, ωστόσο, όταν αναγνωστεί σε αυτούς η Επιστολή, να μεριμνήσουν ώστε να αναγνωστεί αυτή και στην Εκκλησία των Λαοδικέων· και την επιστολή από τη Λαοδίκεια να την αναγνώσουν με τη σειρά τους και οι ίδιοι.
Λεπτομέρειες
Εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ τούτου ἕνεκεν γράφειν μόνον, μηδὲ εἴπῃ τις, ὡς Εἰ μὴ Ὀνήσιμος ἦν, οὐκ ἂν ἔγραψας, ὅρα πῶς καὶ ἑτέρας αἰτίας τίθησι τῆς ἐπιστολῆς· πρῶτον μὲν τὴν ἀγάπην αὐτοῦ δηλῶν; ἔπειτα δὲ καὶ ξενίαν κελεύων ἑτοιμασθῆναι αὐτῷ. Ἀκούων σου, φησὶ, τὴν ἀγάπην. Θαυμαστὸν τοῦτο, καὶ τοῦ παρόντος ἰδεῖν τοῦτο πολλῷ μεῖζον. Δῆλον γὰρ ὅτι ἐκ τοῦ ὑπερβάλλουσαν ταύτην εἶναι, καὶ διάδηλος γέγονε, καὶ μέχρις αὐτοῦ ἔφθασε· καίτοι γε οὐκ ὀλίγον τὸ μέσον ἦν Ῥώμης καὶ Φρυγίας· ἐκεῖ γάρ μοι δοκεῖ εἶναι ἀπὸ Ἀρχίππου. Οἱ γὰρ Κολοσσαεῖς τῆς Φρυγίας εἰσὶ, πρὸς οὓς γράφων ἔλεγεν, Ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ᾽ ὑμῖν ἡ ἐπιστολὴ, ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων Ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ, καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε. Αὕτη δὲ τῆς Φρυγίας πόλις ἐστίν. Εὔχομαι, φησὶν, ἵνα ἡ κοινωνία τῆς πίστεώς σου ἐνεργὴς γένηται. Ὁρᾷς πρότερον αὐτὸν διδόντα ἢ λαβεῖν, καὶ πρὶν ἢ τὴν χάριν αἰτῆσαι, τὴν αὑτοῦ παρέχοντα πολλῷ μείζονα; Ὅπως, φησὶν, ἡ κοινωνία τῆς πίστεώς σου ἐνεργὴς γένηται ἐν ἐπιγνώσει παντὸς ἀγαθοῦ τοῦ ἐν ὑμῖν εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν. Τουτέστιν, ἵνα πᾶσαν ἀρετὴν ἐπέλθῃς, Ἵνα μηδὲν ἐλλειφθῇ. Οὕτω γὰρ ἡ πίστις γίνεται ἐνεργὴς, ὅταν ἔργα ἔχῃ. Χωρὶς γὰρ ἔργων ἡ πίστις νεκρά ἐστι. Καὶ οὐκ εἶπεν, Ἡ πίστις σου, ἀλλ᾽, Ἡ κοινωνία τῆς πίστεώς σου, συνάπτων αὐτὸν ἑαυτῷ, καὶ ἓν σῶμα δεικνὺς, καὶ τούτῳ μάλιστα αὐτὸν δυσωπῶν.
Έπειτα, για να μη φανεί ότι γράφει μόνο γι' αυτόν τον λόγο, ούτε να πει κάποιος «Αν δεν ήταν ο Ονήσιμος, δεν θα έγραφες», δες πώς παραθέτει και άλλες αιτίες για την επιστολή: πρώτον μεν φανερώνοντας την αγάπη του, και έπειτα παραγγέλλοντας να του ετοιμαστεί και φιλοξενία. «Επειδή ακούω για την αγάπη σου», λέει. Είναι θαυμαστό αυτό, και είναι πολύ ανώτερο από το να το έβλεπε όντας παρών. Διότι είναι φανερό ότι, επειδή αυτή η αγάπη ήταν τόσο μεγάλη, έγινε ολοφάνερη και έφτασε μέχρις αυτόν. Αν και δεν ήταν μικρή η απόσταση ανάμεσα στη Ρώμη και τη Φρυγία· διότι νομίζω ότι βρισκόταν εκεί, όπως προκύπτει από τον Άρχιππο. Επειδή οι Κολοσσαείς ανήκουν στη Φρυγία, και προς αυτούς έγραφε λέγοντας: «Όταν διαβαστεί σε εσάς η επιστολή, φροντίστε να διαβαστεί και στην Εκκλησία των Λαοδικέων, και εκείνη της Λαοδικείας να τη διαβάσετε και εσείς». Και αυτή είναι πόλη της Φρυγίας. «Προσεύχομαι», λέει, «η κοινωνία της πίστης σου να γίνει ενεργή». Βλέπεις ότι εκείνος πρώτα δίνει παρά παίρνει, και πριν ζητήσει τη χάρη, προσφέρει τη δική του που είναι πολύ μεγαλύτερη; Έτσι ώστε, λέει, «η κοινωνία της πίστης σου να γίνει ενεργή με την επίγνωση κάθε αγαθού που υπάρχει μέσα σας προς τον Χριστό Ιησού». Δηλαδή, για να φτάσεις σε κάθε αρετή, για να μη σου λείψει τίποτα. Διότι έτσι γίνεται ενεργή η πίστη, όταν έχει έργα. Διότι χωρίς έργα η πίστη είναι νεκρή. Και δεν είπε, «Η πίστη σου», αλλά «Η κοινωνία της πίστης σου», ενώνοντάς τον με τον εαυτό του και δείχνοντας ότι είναι ένα σώμα, και με αυτόν κυρίως τον τρόπο παρακινώντας τον βαθύτατα.
Λεπτομέρειες
Κἀκείνοις αὐτὸν συνίστησιν. Ἀλλὰ πόθεν τοῦτο ἔμελλον εἰδέναι; Εἰκὸς μὲν οὖν αὐτοὺς ἀκοῦσαι· πλὴν καὶ τῆς Ἐπιστολῆς ἀναγινωσκομένης, ἐμάνθανον. Ποιήσατε γὰρ, φησὶν, ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων Ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ. —Ἵνα στῆτε, φησὶ, τέλειοι. Ἅμα καὶ κατηγορεῖ αὐτῶν, καὶ ἀνεπαχθῶς παραινεῖ καὶ συμβουλεύει. Ἔνι γὰρ καὶ τέλειον εἶναι, καὶ μὴ ἑστάναι, ὡς ἐάν τις πάντα μὲν εἰδῇ, σαλεύηται δὲ ἔτι· ἔνι καὶ μὴ τέλειον εἶναι, καὶ ἑστάναι, ὡς ἐάν τις μέρος μὲν εἰδῇ, ἕστηκε δὲ οὐ βεβαίως. Ἀλλ᾽ οὗτος ἀμφότερα εὔχεται, Ἵνα στῆτε, φησὶ, τέλειοι. Ὅρα ποῦ πάλιν αὐτοὺς ὑπέμνησε τοῦ περὶ τῶν ἀγγέλων λόγου, καὶ περὶ τοῦ βίου.
Και σε εκείνους τον συνιστά. Αλλά από πού επρόκειτο να το γνωρίζουν αυτό; Είναι βέβαια πιθανό να το άκουσαν· εξάλλου, καθώς διαβαζόταν η Επιστολή, το μάθαιναν. Διότι λέγει: «Φροντίστε να αναγνωσθεί και στην Εκκλησία των Λαοδικέων». «Για να σταθείτε», λέγει, «τέλειοι». Ταυτόχρονα και τους κατηγορεί, αλλά και τους προτρέπει και τους συμβουλεύει χωρίς να γίνεται φορτικός. Διότι είναι δυνατόν να είναι κάποιος τέλειος και να μη στέκεται σταθερά, όπως εάν κάποιος γνωρίζει μεν τα πάντα, αλλά κλονίζεται ακόμη· είναι δυνατόν επίσης να μην είναι τέλειος, και όμως να στέκεται, όπως εάν κάποιος γνωρίζει μεν ένα μέρος, αλλά δεν στέκεται σταθερά. Αλλά αυτός εύχεται και τα δύο: «Για να σταθείτε», λέγει, «τέλειοι». Πρόσεξε πού πάλι τους υπενθύμισε τη διδασκαλία περί των αγγέλων, καθώς και τα περί του τρόπου ζωής.
Λεπτομέρειες
Εἶτα πάλιν χαρίζεται, κατ᾽ ἰδίαν αὐτὸν προσαγορεύων. Ποιεῖ δὲ τοῦτο οὐχ ἁπλῶς, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους εἰς τὸν αὐτὸν ἄγων ζῆλον. Οὐδὲ γὰρ μικρόν ἐστιν, ὅταν μὴ μετὰ τῶν λοιπῶν ἀριθμῆται. Ὅρα γοῦν πῶς δείκνυσι μέγαν τὸν ἄνδρα, εἴ γε ἡ οἰκία αὐτοῦ ἐκκλησία ἦν. Καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ᾽ ὑμῖν ἡ ἐπιστολὴ, ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων Ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ. Ἐμοὶ δοκεῖ εἶναί τινα τῶν γραφέντων ἐκεῖ, ἃ καὶ τούτους ἐχρῆν ἀκοῦσαι. Καὶ τούτοις μείζων ἦν ἡ ὠφέλεια, ὅταν ἑτέρων ἐγκαλουμένων, τὰ οἰκεῖα ἁμαρτήματα ἐπιγινώσκωσι.
Έπειτα πάλι τον τιμά, χαιρετώντας τον ιδιαιτέρως. Και το πράττει αυτό όχι τυχαία, αλλά για να παρακινήσει και τους άλλους στον ίδιο ζήλο. Διότι δεν είναι μικρό πράγμα να μην συγκαταλέγεται κάποιος απλώς μαζί με τους υπολοίπους. Δες λοιπόν πώς αναδεικνύει πόσο σπουδαίος είναι ο άνδρας, εφόσον βέβαια η οικία του αποτελούσε εκκλησία. «Και όταν αναγνωστεί σε εσάς η επιστολή, φροντίστε να αναγνωστεί και στην Εκκλησία των Λαοδικέων». Μου φαίνεται ότι στα όσα γράφτηκαν εκεί υπήρχαν ορισμένα που έπρεπε να τα ακούσουν και τούτοι. Και για αυτούς η ωφέλεια ήταν μεγαλύτερη, διότι, όταν ελέγχονται άλλοι, εκείνοι αναγνωρίζουν τα δικά τους αμαρτήματα.
Λεπτομέρειες
Καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας, ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε. Τινὲς λέγουσιν, ὅτι οὐχὶ τὴν Παύλου πρὸς αὐτοὺς ἀπεσταλμένην, ἀλλὰ τὴν παρ᾽ αὐτῶν Παύλῳ· οὐ γὰρ εἶπε, τὴν πρὸς Λαοδικέας, ἀλλὰ, Τὴν ἐκ Λαοδικείας, φησὶ, γραφεῖσαν. Καὶ εἴπατε Ἀρχίππῳ· Βλέπε τὴν διακονίαν, ἣν παρέλαβες ἐν Κυρίῳ, ἵνα αὐτὴν πληροῖς. Τίνος ἕνεκεν οὐ γράφει πρὸς αὐτόν; Ἴσως οὐκ ἐδεῖτο, ἀλλὰ ψιλῆς μόνης ὑπομνήσεως, ὥστε σπουδαιότερος εἶναι. Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. Τοῦτο γνησιότητος καὶ φιλίας τεκμήριον, τὸ καὶ τὰ γράμματα ὁρᾷν, καὶ πάσχειν τι πρὸς ταῦτα. Μνημονεύετέ μου τῶν δεσμῶν. Βαβαὶ, πόση παράκλησις! Τοῦτο γὰρ ἱκανὸν εἰς πάντα αὐτοὺς προτρέψαι καὶ γενναιοτέρους ποιῆσαι πρὸς τοὺς ἀγῶνας· οὐ μόνον δὲ γενναιοτέρους, ἀλλὰ καὶ οἰκειοτέρους αὐτοὺς ἐποίει. Ἡ χάρις μεθ᾽ ὑμῶν. Ἀμήν.
Και την επιστολή από τη Λαοδίκεια, να τη διαβάσετε κι εσείς. Μερικοί υποστηρίζουν ότι δεν πρόκειται για την επιστολή που εστάλη από τον Παύλο προς αυτούς, αλλά για εκείνη που εστάλη από αυτούς προς τον Παύλο· διότι δεν είπε «την προς Λαοδικείς», αλλά λέει «αυτήν που γράφτηκε από τη Λαοδίκεια». Και πείτε στον Άρχιππο: Πρόσεχε τη διακονία την οποία παρέλαβες εν Κυρίω, ώστε να την εκπληρώνεις. Για ποιον λόγο δεν γράφει απευθείας προς αυτόν; Ίσως δεν είχε ανάγκη παρά μόνο από μία απλή υπενθύμιση, ώστε να γίνει επιμελέστερος. Ο ασπασμός γράφτηκε με το δικό μου χέρι, του Παύλου. Αυτό αποτελεί τεκμήριο γνησιότητας και φιλίας, το να βλέπουν δηλαδή τον γραφικό του χαρακτήρα και να αισθάνονται κάποια συγκίνηση για αυτά. Να θυμάστε τα δεσμά μου. Ω, πόση παράκληση! Διότι αυτό ήταν ικανό να τους προτρέψει στα πάντα και να τους καταστήσει γενναιότερους στους αγώνες· και δεν τους έκανε μόνο γενναιότερους, αλλά τους καθιστούσε και πιο οικείους. Η χάρις να είναι μαζί σας. Αμήν.
Λεπτομέρειες
Ταῦτα δὲ πάντα ὑπῆρχε τῷ Ἐπαφροδίτῳ πρὸς τοὺς Κολοσσαέας. Τὴν οὖν τῶν εὐχῶν σπουδὴν δείκνυσιν ἐν τῷ περὶ τούτων διηγήματι. «Καὶ τὴν κατ᾽ οἶκον αὐτοῦ Ἐκκλησίαν. Καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ᾽ ὑμῖν ἡ ἐπιστολὴ, ποιήσατε, ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ.» Προτρέπει καὶ τὴν κατ᾽ οἴκους ἀσκεῖσθαι τὰ τῆς θεοσεβείας, ἐκκλησίας καλῶν καὶ τοὺς οἴκους. «Καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας, ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε.» Τὴν πρὸς Τιμόθεον πρώτην λέγει. Τινές φασιν, ὅτι οὐχὶ τὴν Παύλου πρὸς αὐτοὺς ἀπεσταλμένην.
Όλα αυτά, λοιπόν, τα διέθετε ο Επαφρόδιτος απέναντι στους Κολοσσαείς. Τον ζήλο του, επομένως, για τις προσευχές τον δείχνει στη διήγηση για αυτά τα ζητήματα. «Καὶ τὴν κατ᾽ οἶκον αὐτοῦ Ἐκκλησίαν. Και όταν διαβαστεί σε εσάς η επιστολή, φροντίστε να διαβαστεί και στην εκκλησία των Λαοδικέων». Προτρέπει να ασκούνται τα έργα της θεοσέβειας και στα σπίτια, αποκαλώντας εκκλησίες και τους οίκους. «Και εκείνην από τη Λαοδίκεια, να τη διαβάσετε και εσείς». Εννοεί την Α΄ προς Τιμόθεον. Μερικοί υποστηρίζουν ότι δεν πρόκειται για την επιστολή που εστάλη από τον Παύλο προς αυτούς.
Λεπτομέρειες
Περὶ ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν μὴ ἀνιᾶσθε, κἂν ἀκηκόατε ὅτι καὶ αὖθις ἐμαστιγώθημεν. ἠνέγκαμεν εὐχαῖς ὑμῶν εὐχαρίστως, περιχαρῶς, κἂν πρὸς ὀλίγον ἡ δρίμυξις. μόνον μὴ ἀνῆτε τὰς ὁσίας ὑμῶν χεῖρας ἐκτείνοντες· πιστεύομεν γάρ, εἰ καὶ ἀσθενεῖς λίαν, ἐν τούτῳ τὸν Ἀμαλὴκ τροπώσασθαι. ἀσπάζεται πολλὰ Νικόλαος, ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν. ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ, αἱ συνοδίαι τὰς συνοδίας, οἱ μικροὶ τοὺς μεγάλους καὶ μέντοι τοὺς πλησιάζοντας πατέρας. καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ᾽ ὑμῖν ἡ ἐπιστολή, μὴ παραιτήσησθε καὶ παρ᾽ ἐκείνοις ἀναγνωσθῆναι, ἐὰν ᾗ ἀξία μόνον, ἐπειδὴ πάντες ὁμόψυχοι καὶ ἓν σῶμα, κἂν διάφορα μέλη. ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μεθ᾽ ὑμῶν καὶ μεθ᾽ ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν. ἀμήν.
Για εμάς τους αμαρτωλούς μην στενοχωριέστε, έστω κι αν ακούσατε ότι μαστιγωθήκαμε και πάλι. Το υπομείναμε χάρη στις προσευχές σας με ευχαριστία και πολλή χαρά, κι ας ήταν για λίγο δριμύς ο πόνος. Μόνο μην παύσετε να εκτείνετε τα όσια χέρια σας, διότι πιστεύουμε, αν και είμαστε πολύ αδύναμοι, ότι με αυτόν τον τρόπο θα κατατροπώσουμε τον Αμαλήκ. Σας ασπάζεται θερμά ο Νικόλαος, ο αδελφός σας. Ασπαστείτε ο ένας τον άλλον με φίλημα άγιο, οι συνοδείες τις συνοδείες, οι μικροί τους μεγάλους και βεβαίως τους πατέρες που βρίσκονται κοντά σας. Και όταν διαβαστεί σε εσάς η επιστολή, μην παραλείψετε να διαβαστεί και σε εκείνους, αρκεί μόνο να είναι άξια, επειδή όλοι είμαστε ομόψυχοι και ένα σώμα, έστω κι αν αποτελούμε διαφορετικά μέλη. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός να είναι μαζί σας και μαζί με εμάς τους αμαρτωλούς. Αμήν.
Λεπτομέρειες