Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 1:17

Λέει λοιπόν η Γραφή: «Και τους εισάκουσε ο αρχιευνούχος και τους δοκίμασε για δέκα ημέρες και μετά το τέλος των δέκα ημερών η όψη τους φάνηκε καλή και στο σώμα ήταν πιο δυνατοί από τα παιδιά που έτρωγαν από το τραπέζι του βασιλιά». Αυτοί, λοιπόν, τρεφόμενοι μόνο με άρτο και νερό, αλλά κοσμούμενοι με την επουράνια σοφία, απέκτησαν χάρη περισσότερη από όλα τα παιδιά της ηλικίας τους. «Διότι ο Θεός τούς έδωσε σύνεση και φρόνηση σε κάθε γνώση γραμμάτων και σε κάθε σοφία, και ο Δανιήλ απέκτησε κατανόηση σε κάθε όραμα και στα ενύπνια. Και μετά το τέλος των ημερών, ο αρχιευνούχος τούς εισήγαγε ενώπιον του βασιλιά, και ο βασιλιάς μίλησε μαζί τους, και ανάμεσα σε όλους αυτούς δεν βρέθηκαν όμοιοι με τον Δανιήλ, τον Ανανία, τον Μισαήλ και τον Αζαρία». Αυτούς, λοιπόν, σε κάθε είδους σοφία ο Λόγος τους προήγαγε αποδεικνύοντάς τους πιστούς μάρτυρες στη Βαβυλώνα, ώστε μέσω αυτών να καταισχυνθούν τα σεβάσματα των Βαβυλωνίων, να ηττηθεί ο Ναβουχοδονόσορ από τρεις παίδες, δια της πίστεώς τους να απομακρυνθεί η φωτιά του καμινιού, να διασωθεί από τον θάνατο η μακαρία Σουσάννα και να ελεγχθεί η μάταιη επιθυμία των ανόμων πρεσβυτέρων. Αυτές τις νίκες κατήγαγαν στην πόλη της Βαβυλώνας αυτοί οι τέσσερις παίδες, οι οποίοι βρίσκονταν υπό τη φροντίδα του Θεού και είχαν τον φόβο του Θεού στην καρδιά τους.

139. Προς τον Νείλο. Περί της σοφίας του Δανιήλ και των τριών παίδων. Οι τρεις παίδες και ο Δανιήλ δεν διδάχθηκαν την περίεργη εκπαίδευση των Χαλδαίων, μην το νομίσεις αυτό. Διότι, αυτοί που επέδειξαν τόση φροντίδα για την ευσέβεια προς το θείο, ώστε να μη μεταλάβουν ούτε από τα βασιλικά φαγητά, πότε θα ανέχονταν, ακόμη κι αν απειλούνταν με μύριους θανάτους, να κατρακυλήσουν σε μια ανελεύθερη εκπαίδευση; Ότι δε αυτά έχουν έτσι, αξιόπιστος μάρτυρας είναι η Γραφή που λέει: «Έδωσε σε αυτούς ο Θεός σύνεση και φρόνηση σε κάθε γραμματική και σοφία», δηλαδή, οξύτερα από κάθε προσδοκία και ταχύτερα από κάθε ελπίδα αφομοίωναν την εκπαίδευση των γραμμάτων. Διότι με τον όρο γραμματική εννοεί τη σοφία των γραμμάτων. Το ότι δε αυτό είναι αληθές, είναι φανερό αφενός από το ότι δεν προσκύνησαν τη βασιλική εικόνα, αφετέρου δε και από το ότι τον μεν τον σεβάστηκαν τα λιοντάρια, τους δε η φωτιά. Εάν όμως πουν ότι αυτό προήλθε από την περσική εκπαίδευση, ας απαντήσουν: Πώς λοιπόν, από εκείνους που βρίσκονταν στα μέγιστα αξιώματά τους και είχαν εκπαιδευτεί με όλη τη δική τους σοφία, τους μεν τους κατεσπάραξαν τα λιοντάρια πριν καν αγγίξουν το έδαφος, τους δε τους κατέκαψε η φωτιά;