Πατερικὲς ἀναφορὲς ἀνὰ βιβλικὸ ἐδάφιο
3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας
καὶ ἐγένετο ἐν αὐτοῖς ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ιούδα Δανιὴλ καὶ ᾿Ανανίας καὶ ᾿Αζαρίας καὶ Μισαήλ.Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου
1–3 από 3
Γίνεται ἐκλογὴ τῶν παιδαρίων, κατὰ τὴν Γραφήν, ἐν οἷς συναριθμεῖται Δανιήλ, Ἀνανίας, Ἀζαρίας καὶ Μισαήλ.
Γίνεται επιλογή των νεανίσκων, σύμφωνα με τη Γραφή, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται ο Δανιήλ, ο Ανανίας, ο Αζαρίας και ο Μισαήλ.
Λεπτομέρειες
εἶπεν δὲ Ἐζεκίας· „πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ μου εἴδοσαν καὶ οὐθέν ἐστιν ὃ οὐκ ἔδειξα αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ <τὰ> ἐν τοῖς θησαυροῖς μου“. καὶ εἶπεν Ἡσαΐας πρὸς Ἐζεκίαν· „ἄκουσον λόγον κυρίου παντοκράτορος Σαβαώθ. ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶν κύριος, καὶ ἀρθήσεται πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ σου καὶ ὅσα ἐθησαύρισαν οἱ πατέρες σου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ εἰς Βα<βυ>λῶνα ἥξει καὶ οὐ<δὲν οὐ μὴ καταλίπωσι>, λέγει <ὁ κύριος καὶ ἀπὸ τῶν τέκνων σου [οἵτινες ἐξελεύσον>ται ἔκ <σου] ὧν> ἐγέννη<σας> λήμψονται καὶ <σπάδοντ>ες ἔ<σονται> ἐν τῷ οἴκ<ῳ> τοῦ βασιλέως“. <Ἵ>να <οὖν πληρωθῇ τὸ ὑπὸ τοῦ κυρίου> εἰρη<μ>έ<νον> καὶ ὁ προφ<ήτης> ἀλη<θεύω>ν φανῇ, „ἦλθε<ν Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶ>νος“ <καὶ ἔλαβεν πάν>τα<ς θησαυροὺς τοὺς εὑρε>θέντας <ἐν οἴκῳ> τοῦ κυρίου καὶ τὸν λαὸν <ᾐχμαλ>ώτευσεν, τούς τε <υἱοὺς> τοῦ βασιλέως καὶ ἐκ τῶν φορθομμὶν τοὺς εὐγενεστέρους ἔλαβεν ἑαυτῷ εἰς παῖδας, ἐν οἷς ἐπιλεγεὶς καὶ ὁ Δανιήλ, <ὁ Ἀνανίας, ὁ Μισαὴλ> καὶ ὁ Ἀζαρίας, ὧν τὸ μὲν γένος παρεσιώπησεν ἡ γραφή, τὸ δὲ εὐλαβὲς τούτων καὶ πιστὸν καὶ τὴν γενομένην ἐκεῖ πρᾶξιν διηγήσατο. αὐτοὶ γὰρ φόβον θεοῦ ἐκ παιδὸς κεκτημένοι οὐκ ἐθέλησαν μεταλαβεῖν ἐκ τῆς τραπέζης τοῦ βασιλέως οὐδὲ ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ πότου <αὐτοῦ> πιεῖν, ἵνα <μὴ μιάνω>σιν <τὸ> ἑαυτῶν <κα>θαρ<ὸν στόμα>.
Και ο Εζεκίας είπε: «Τα πάντα μέσα στον οίκο μου είδαν και δεν υπάρχει τίποτε που δεν τους έδειξα, αλλά και όσα βρίσκονται στους θησαυρούς μου». Και είπε ο Ησαΐας προς τον Εζεκία: «Άκουσε τον λόγο του Κυρίου παντοκράτορος Σαβαώθ. Ιδού, έρχονται ημέρες, λέγει ο Κύριος, που θα αφαιρεθούν όλα τα πράγματα στον οίκο σου και όσα θησαύρισαν οι πατέρες σου έως την ημέρα αυτή, και θα μεταφερθούν στη Βαβυλώνα και δεν θα αφήσουν τίποτε, λέγει ο Κύριος. Και από τα τέκνα σου, που θα προέλθουν από εσένα, τα οποία εσύ γέννησας, θα πάρουν, και θα γίνουν ευνούχοι στον οίκο του βασιλιά». Για να εκπληρωθεί, λοιπόν, αυτό που ελέχθη από τον Κύριο και να αποδειχθεί αληθινός ο προφήτης, «ήλθε ο Ναβουχοδονόσορ, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας» και πήρε όλους τους θησαυρούς που βρέθηκαν στον οίκο του Κυρίου και αιχμαλώτισε τον λαό, ενώ πήρε για τον εαυτό του ως υπηρέτες τους γιους του βασιλιά και τους πιο ευγενείς από τους Φορθομμίν, μεταξύ των οποίων επιλέχθηκε και ο Δανιήλ, ο Ανανίας, ο Μισαήλ και ο Αζαρίας. Η Γραφή αποσιώπησε μεν την καταγωγή τους, αλλά διηγήθηκε την ευσέβεια και την πίστη τους, καθώς και τα όσα έπραξαν εκεί. Διότι αυτοί, έχοντας τον φόβο του Θεού από την παιδική τους ηλικία, δεν θέλησαν να γευθούν από την τράπεζα του βασιλιά ούτε να πιουν από το κρασί του ποτού του, για να μη μιάνουν το καθαρό τους στόμα.
Λεπτομέρειες
Καὶ ἐγένοντο ἐν αὐτοῖς ἐκ τῶν υἱῶν Ἰούδα, Δανιὴλ, καὶ Ἀνανίας, καὶ Ἀζαρίας, καὶ Μισαήλ. Καὶ ἐπέθηκεν αὐτοῖς ὁ ἀρχιευνοῦχος ὀνόματα, τῷ μὲν Δανιὴλ Βαλτάσαρ, καὶ τῷ Ἀνανίᾳ Σεδρὰχ, καὶ τῷ Ἀζαρίᾳ Ἀβδεναγὼν [scr. Ἀβδεναγὼ], καὶ τῷ Μισαὴλ Μισάχ. Τῷ Δανιὴλ, φησὶ, Βαλτάσαρ ἐπέθηκεν ὄνομα. Καὶ ὁ θεὸς αὐτῶν οὕτως ἐλέγετο, μᾶλλον δὲ ὁ υἱὸς τοῦ βασιλέως οὕτως ἐλέγετο. Ἐτόλμησε κἂν οὖν τὸν αἰχμάλωτον οὕτω καλέσαι; Μάλιστα μὲν οὖν ἐτόλμησεν ἄν· πλὴν οὐκ ἔστι τὸ αὐτὸ ὄνομα, ἀλλὰ πολλὴ ἡ διαφορὰ, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ Ἰωσὴφ, προσεκύνησεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ. Καὶ τί μέγα τὸ ὄνομα τοῦτο κληθῆναι αὐτόν; οὐχ ὁρῶμεν καὶ νῦν τοῖς τῶν βασιλέων ὀνόμασιν ἰδιώτας καλουμένους πολλούς; Ἀλλ᾽ οὐκ ἐν τοῖς βασιλείοις, φησί. Τίνος δὲ ἕνεκεν ἡ τῶν ὀνομάτων μεταβολὴ γίνεται; Ὅρα πάντοθεν οἰκονομούμενα τὰ πράγματα. Οὐ πρῶτον ὁρᾷ τὸ ἐνύπνιον, ἕως τοῦ πληρωθῆναι τὰ τρία ἔτη.
Και ανάμεσά τους, από τους υιούς του Ιούδα, ήταν ο Δανιήλ, ο Ανανίας, ο Αζαρίας και ο Μισαήλ. Και ο αρχιευνούχος τούς έδωσε ονόματα: στον Δανιήλ το όνομα Βαλτάσαρ, στον Ανανία το Σεδράχ, στον Αζαρία το Αβδεναγώ και στον Μισαήλ το Μισάχ. Στον Δανιήλ, λέει, έδωσε το όνομα Βαλτάσαρ. Και ο θεός τους έτσι ονομαζόταν, ή μάλλον ο υιός του βασιλιά ονομαζόταν έτσι. Τόλμησε, λοιπόν, να ονομάσει έτσι τον αιχμάλωτο; Μάλιστα, θα το τολμούσε· όμως δεν πρόκειται για το ίδιο ακριβώς όνομα, αλλά υπάρχει μεγάλη διαφορά, όπως συνέβη και στην περίπτωση του Ιωσήφ, τον οποίο προσκύνησε ο πατέρας του. Και τι το σπουδαίο υπάρχει στο να κληθεί με αυτό το όνομα; Δεν βλέπουμε και σήμερα πολλούς απλούς πολίτες να φέρουν ονόματα βασιλέων; Αλλά όχι μέσα στα ανάκτορα, θα πει κάποιος. Και για ποιον λόγο γίνεται η αλλαγή των ονομάτων; Δες πώς τα πράγματα κατευθύνονται με θεία οικονομία από κάθε πλευρά. Δεν βλέπει πρώτα το ενύπνιο, παρά μόνο αφού συμπληρωθούν τα τρία έτη.
Λεπτομέρειες