Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 10:1

Αφού ειπώθηκαν αυτά κατ' αυτόν τον τρόπο, ο προφήτης μάς διηγείται πάλι μια άλλη οπτασία· διότι για τίποτα άλλο δεν μερίμνησε ο μακάριος Δανιήλ, παρά μόνο, αφού διδαχθεί με ακρίβεια τα πάντα σχετικά με τα μέλλοντα, να φανεί ότι τα διδάσκει πάλι και σε εμάς. Λέει λοιπόν: «Κατά το τρίτο έτος του Κύρου, βασιλιά των Περσών, αποκαλύφθηκε ένας λόγος στον Δανιήλ, του οποίου το όνομα κλήθηκε Βαλτάσαρ· και ο λόγος ήταν αληθινός, και του δόθηκε μεγάλη δύναμη και σύνεση μέσω της οπτασίας. Εκείνες τις ημέρες, εγώ ο Δανιήλ πενθούσα επί τρεις εβδομάδες ημερών· εκλεκτό άρτο δεν έφαγα, και κρέας και κρασί δεν εισήλθαν στο στόμα μου, και με μύρο δεν αλείφτηκα, μέχρι που συμπληρώθηκαν τρεις εβδομάδες ημερών. Κατά την εικοστή τετάρτη ημέρα του πρώτου μήνα». Ταπεινοφρόνησα, λέει, επί είκοσι μία ημέρες, προσευχόμενος στον ζώντα Θεό, ζητώντας από Αυτόν την αποκάλυψη μυστηρίων. Και πράγματι, ο Πατέρας τον εισάκουσε και απέστειλε τον δικό Του Λόγο, υποδεικνύοντας μέσω Αυτού όσα πρόκειται να συμβούν, και μάλιστα αυτό συνέβη δίπλα στον μεγάλο ποταμό· διότι έπρεπε εκεί να φανερωθεί ο Παῖς, όπου και επρόκειτο να συγχωρεί αμαρτίες. «Και σήκωσα», λέει, «τα μάτια μου και είδα, και ιδού, ένας άνδρας ενδεδυμένος βαδδίν (με λινά)».

Κεφάλαιο Ι΄. Κατά το τρίτο έτος του βασιλιά των Περσών Κύρου, ένας λόγος αποκαλύφθηκε στον Δανιήλ, του οποίου το όνομα κλήθηκε Βαλτάσαρ. Και ο λόγος ήταν αληθινός· και του δόθηκε μεγάλη δύναμη και σύνεση κατά την οπτασία. Εκείνες τις ημέρες εγώ, ο Δανιήλ, πενθούσα επί τρεις εβδομάδες. Δεν έφαγα εκλεκτό άρτο, και κρέας και κρασί δεν εισήλθαν στο στόμα μου, και δεν αλείφθηκα με άλειμμα, έως ότου συμπληρώθηκαν τρεις εβδομάδες ημερών. Για ποιον λόγο πάλι πενθεί;

Και μου είπε: «Δανιήλ, άνδρα επιθυμιών, κατανόησε τα λόγια που εγώ σου λέω και στάσου στη θέση σου, διότι τώρα στάλθηκα σε εσένα». Και καθώς μου έλεγε τον λόγο αυτόν, σηκώθηκα έντρομος. Και μου είπε: «Μη φοβάσαι, Δανιήλ, διότι από την πρώτη ημέρα που έδωσες την καρδιά σου στο να κατανοήσεις και να ταπεινωθείς ενώπιον του Κυρίου του Θεού σου, εισακούστηκαν τα λόγια σου, και εγώ ήλθα εξαιτίας των λόγων σου». Βλέπεις αυτό που έλεγα, ότι δηλαδή και αυτός σχεδόν απολογείται σε εκείνον; «Από την πρώτη ημέρα», λέει, «στάλθηκα». Γιατί λοιπόν καθυστέρησες; «Και ο άρχοντας του βασιλείου των Περσών στεκόταν εναντίον μου είκοσι μία ημέρες». Άκουσες ότι «Έθεσε τα όρια των εθνών σύμφωνα με τον αριθμό των αγγέλων του»; Και κάθε έθνος έχει εκείνον που προΐσταται σε αυτό, και ο ίδιος επιθυμεί να είναι ισχυρότερος. Και του δόθηκε σύνεση μέσω του οράματος. Διότι δεν αρκούσαν τα λόγια για να διδάξουν τα όσα λέγονταν.

Βλέπεις πώς παιδαγωγούνται διαφορετικά οι προφήτες; Και η δύναμη του οράματος είναι μεγάλη. Διότι πράγματι είναι μεγάλη, το να υπερισχύσουν οι εξασθενημένοι εναντίον εκείνου του Αντιόχου, ο οποίος είχε υπερισχύσει σε τόσα πολλά. Και ο λόγος είναι αληθινός. Επειδή κάποιοι επρόκειτο να δυσπιστήσουν. Του οποίου το όνομα ήταν Βαλτάσαρ. Σου υπενθυμίζει τα προηγούμενα, για να φανεί αξιόπιστος. Ιδού, κατέλυσε και το Πάσχα. Διότι, εάν το Πάσχα τελείται κατά τον πρώτο μήνα, αυτός νήστευε μέχρι την εικοστή τετάρτη ημέρα του μήνα.

«Και την εικοστή τετάρτη ημέρα του πρώτου μήνα», «στο τρίτο έτος του Κύρου, βασιλιά των Περσών», «εγώ βρισκόμουν κοντά στον μεγάλο ποταμό, που είναι ο Τίγρης, και σήκωσα τα μάτια μου και είδα· και ιδού, ένας άνδρας ντυμένος βαδδίν, και η μέση του ήταν περιεζωσμένη με χρυσάφι ωφάζ, και το σώμα του ήταν σαν θαρσίς, και το πρόσωπό του είχε την όψη αστραπής, και τα μάτια του ήταν σαν λαμπάδες πυρός, και οι βραχίονές του και τα σκέλη του είχαν την όψη στιλπνού χαλκού, και η φωνή των λόγων του ήταν σαν φωνή πλήθους· και εγώ, ο Δανιήλ, είδα μόνος την οπτασία, ενώ οι άνδρες που βρίσκονταν μαζί μου δεν την είδαν, αλλά μεγάλη έκσταση έπεσε επάνω τους και έφυγαν με φόβο, και εγώ απέμεινα μόνος και είδα αυτή τη μεγάλη οπτασία· και δεν απέμεινε μέσα μου δύναμη, και η δόξα μου μεταστράφηκε σε φθορά, και δεν διατήρησα καμία δύναμη και άκουσα τη φωνή των λόγων του, και καθώς τον άκουγα έπεσα σε κατάνυξη με το πρόσωπό μου επάνω στη γη. Και ιδού, ένα χέρι με άγγιξε και με σήκωσε στα γόνατά μου και στα ίχνη και τους ταρσούς των ποδιών μου.»