Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 10:7

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ μόνος τὴν ὀπτασίαν, καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ' ἐμοῦ οὐκ εἶδον τὴν ὀπτασίαν, ἀλλ' ἢ ἔκστασις μεγάλη ἐπέπεσεν ἐπ' αὐτούς, καὶ ἔφυγον ἐν φόβῳ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸν Δανιήλ
ἔδει γὰρ τὸ πυρῶδες καὶ τὸ κριτικὸν τοῦ λόγου προσημαίνεσθαι, ἵνα τοῖς μὲν ἀσεβέσιν δικαίως τὸ πῦρ ἐπενέγκας τούτους καταφλέξῃ, τοῖς δὲ δικαίοις καὶ εἰς αὐτὸν ἠλπικόσιν τὴν αἰώνιον ἀθανασίαν παράσχῃ. προσέθηκεν δὲ λέγων, „καὶ οἱ βραχίονες αὐτοῦ καὶ οἱ πόδες ὅμοιοι χαλκῷ στίλβοντι“, ἵνα τὴν πρώτην τῶν πατέρων κλῆσιν καὶ τὴν δευτέραν τὴν ἐξ ἐθνῶν ὁμοίαν σημάνῃ· ἔσονται γὰρ „τὰ ἔσχατα ὡς τὰ πρῶτα“, θήσω γάρ, λέγει, „τοὺς ἄρχοντάς σου ὡς τὸ ἀπ’ ἀρχῆς καὶ τοὺς ἡγουμένους σου ὡς τὸ πρότερον“. „καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὄχλου πολλοῦ“. πάντες γὰρ σήμερον οἱ εἰς αὐτὸν πιστεύοντες τὰ λόγια Χριστοῦ φθεγγόμεθα ὡς διὰ στόματος αὐτοῦ λαλοῦντες τὰ ὑπ’ αὐτοῦ προστεταγμένα. „Καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ μόνος τὴν ὀπτασίαν“. τοῖς γὰρ ἁγίοις καὶ φοβουμένοις αὐτόν, αὐτοῖς μόνοις ἑαυτὸν ἀποκαλύπτει. εἰ γάρ τις δοκεῖ νῦν καὶ ἐν ἐκκλησίᾳ πολιτεύεσθαι, φόβον δὲ θεοῦ μὴ ἔχει, οὐδὲν τοῦτον ὠφελεῖ ἡ πρὸς τοὺς ἁγίους σύνοδος, τὴν δύναμιν τοῦ πνεύματος ἐν ἑαυτῷ μὴ κεκτημένος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι έπρεπε να προσημανθεί το πύρινο και το κριτικό του Λόγου, ώστε, επιφέροντας δικαίως το πυρ στους ασεβείς, να τους καταφλέξει, ενώ στους δικαίους και σε όσους ήλπισαν σε αυτόν, να παράσχει την αιώνια αθανασία. Και πρόσθεσε λέγοντας: «και οι βραχίονές του και τα πόδια του όμοια με χαλκό που αστράφτει», για να σημάνει ως όμοιες την πρώτη κλήση των πατέρων και τη δεύτερη που προήλθε από τα έθνη· διότι «τα έσχατα θα είναι όπως τα πρώτα», επειδή, λέει, «θα καταστήσω τους άρχοντές σου όπως ήταν εξαρχής και τους ηγουμένους σου όπως προηγουμένως». «Και η φωνή του ως φωνή πλήθους πολλού». Διότι όλοι εμείς σήμερα που πιστεύουμε σε αυτόν, φθεγγόμαστε τα λόγια του Χριστού, λαλώντας όσα έχουν προσταχθεί από αυτόν ωσάν από το δικό του στόμα. «Και είδα εγώ ο Δανιήλ μόνος την οπτασία». Διότι στους αγίους και σε όσους τον φοβούνται, μόνο σε αυτούς αποκαλύπτει τον εαυτό του. Επειδή, εάν κάποιος νομίζει τώρα ότι πολιτεύεται μέσα στην Εκκλησία, αλλά δεν έχει φόβο Θεού, σε τίποτα δεν τον ωφελεί η συνάθροιση με τους αγίους, εφόσον δεν έχει αποκτήσει μέσα του τη δύναμη του Πνεύματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸν Δανιήλ
καὶ γὰρ τότε πολλοὶ μὲν ἦσαν οἱ μετὰ Δανιὴλ ἑστῶτες, ἀλλ’ „οὐκ εἶδαν τὴν ὀπτασίαν“, οὐ γὰρ ἦσαν ἄξιοι, „ἀλλ’ ἔκστασις μεγάλη ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἔφυγον ἐν φόβῳ“. „κἀγώ“, φησίν, „ὑπελείφθην μόνος“ καὶ πίπτω ἐπὶ „πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ ὡς χεὶρ“ ἀνθρώπου ἥψατό μου. „χείρ“, φησίν, ἀνθρώπου, οὔπω ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὸ μέλλον τῆς οἰκονομίας διὰ τῆς χειρὸς σημαίνων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι και τότε πολλοί ήταν εκείνοι που στέκονταν μαζί με τον Δανιήλ, αλλά «δεν είδαν την οπτασία», επειδή δεν ήταν άξιοι, «αλλά μεγάλη έκσταση έπεσε πάνω τους και έφυγαν έντρομοι». «Και εγώ», λέει, «έμεινα μόνος» και πέφτω με «το πρόσωπό μου στη γη, και ιδού κάτι σαν χέρι» ανθρώπου με άγγιξε. «Χέρι», λέει, ανθρώπου, όχι ακόμη άνθρωπος, αλλά υποδηλώνοντας με το χέρι το μέλλον της Οικονομίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Δανιὴλ προφήτην
Εἰ γὰρ τὸ πρῶτον ἔτος Κύρου ἀνέβη, τίνος ἕνεκεν πενθεῖ; καὶ πάσας ἡμέρας, εἰκὸς μίαν; πάλιν οὐδὲν ἀκούει, ὑπὲρ ὧν εὔχεται. Ἐμοὶ δοκεῖ, ὅτι εὔχεται ὥστε λυθῆναι τὰ δεινὰ ταῦτα. Ἀλλ᾽ οὐδὲν τοιοῦτον ὁ Θεός· καὶ λέγει σαφέστερον αὐτό. Μᾶλλον δὲ ὥστε πάντας ἀνελθεῖν εὔχεται. Εἰ καὶ μεγάλα τὰ δεινὰ, καὶ ἐβούλετο ἀποβαλεῖν τὴν πατρίδα. Οὕτως δὲ σαφέστερον αὐτὸ λέγει, καὶ ἀκριβέστερον. Ὅρα δὴ πανταχοῦ τὸν Δανιὴλ οὐχ ἁπλῶς ἐπιτυγχάνοντα τῶν ὄψεων, ἀλλὰ μετὰ νηστειῶν. Ὅτε ἔδει τὸ ὄναρ μαθεῖν, νηστεία προηγήσατο. Ὅτε Γαβριὴλ ἐφάνη, νηστεία πάλιν καὶ σποδὸς καὶ σάκκος. Ὅτε οὗτος φαίνεται, καὶ νηστεία καὶ εὐχή. Ἀλλ᾽ ὅρα καὶ τοῦτον ἀπολογούμενον αὐτῷ σχεδόν. Καὶ ἐν ἡμέρᾳ εἰκοστῇ καὶ τετάρτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου, ἐγὼ ἤμην ἐχόμενος τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, οὗτός ἐστι Τίγρις. Καὶ ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ εἶδον· καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἐνδεδυμένος Βαδὶμ, καὶ ἡ ὀσφὺς αὐτοῦ περιεζωσμένη χρυσίῳ Ὀφὰζ, καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ὡσεὶ Θαρσεῖς, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ ὅρασις ἀστραπῆς, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡσεὶ λαμπάδες πυρὸς, καὶ οἱ βραχίονες αὐτοῦ καὶ τὰ σκέλη ὡς ὅρασις χαλκοῦ στίλβοντος, καὶ ἡ φωνὴ τῶν λόγων αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὄχλου. Καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ μόνος τὴν ὀπτασίαν, καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾽ ἐμοῦ οὐκ εἶδον τὴν ὀπτασίαν, ἀλλ᾽ ἢ ἔκστασις μεγάλη ἐπέπεσεν ἐπ᾽ αὐτοὺς, καὶ ἔφυγον ἐν φόβῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εάν ανέβηκε κατά το πρώτο έτος του Κύρου, για ποιο λόγο πενθεί; Και μάλιστα για τόσες ημέρες, ενώ θα ήταν φυσικό μόνο για μία; Πάλι δεν εισακούεται σε τίποτα από όσα προσεύχεται. Μου φαίνεται ότι προσεύχεται ώστε να τερματιστούν αυτά τα δεινά. Αλλά ο Θεός δεν κάνει τίποτα τέτοιο· και αυτό το λέει σαφέστερα. Μάλλον προσεύχεται ώστε να επιστρέψουν όλοι. Αν και τα δεινά ήταν μεγάλα, και είχε χάσει την πατρίδα του. Έτσι λοιπόν το εκφράζει σαφέστερα και ακριβέστερα. Δες, λοιπόν, παντού τον Δανιήλ να μην αξιώνεται των οπτασιών απλώς, αλλά με νηστείες. Όταν έπρεπε να μάθει το όνειρο, προηγήθηκε νηστεία. Όταν φάνηκε ο Γαβριήλ, υπήρξε πάλι νηστεία και στάχτη και σάκος. Όταν εμφανίζεται αυτός, υπάρχει πάλι νηστεία και προσευχή. Αλλά δες και τούτον [τον άγγελο] σχεδόν να του απολογείται. Και την εικοστή τετάρτη ημέρα του πρώτου μήνα, εγώ βρισκόμουν κοντά στον μεγάλο ποταμό, αυτός είναι ο Τίγρης. Και σήκωσα τα μάτια μου και είδα· και ιδού, ένας άνδρας ντυμένος Βαδίμ, και η οσφύς του ήταν ζωσμένη με χρυσάφι της Οφάζ, και το σώμα του ήταν σαν Θαρσείς, και το πρόσωπό του σαν την όψη της αστραπής, και τα μάτια του σαν λαμπάδες φωτιάς, και οι βραχίονές του και τα σκέλη του σαν την όψη στιλπνού χαλκού, και η φωνή των λόγων του σαν φωνή πλήθους. Και είδα εγώ, ο Δανιήλ, μόνος την οπτασία, και οι άνδρες που ήταν μαζί μου δεν είδαν την οπτασία, παρά μόνο μεγάλη έκσταση έπεσε επάνω τους, και έφυγαν έντρομοι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Καὶ ἐν ἡμέρᾳ εἰκοστῇ τετάρτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου», «ἐν τῷ τρίτῳ ἔτει Κύρου βασιλέως Περσῶν», «ἐγὼ ἤμην ἐχόμενα τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, αὐτός ἐστι Τίγρις, καὶ ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον· καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ εἷς ἐνδεδυμένος βαδδίν, καὶ ἡ ὀσφὺς αὐτοῦ περιεζωσμένη χρυσίῳ ὠσφάζ, καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ὡσεὶ θαρσίς, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ ὅρασις ἀστραπῆς, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡσεὶ λαμπάδες πυρός, καὶ οἱ βραχίονες αὐτοῦ καὶ τὰ σκέλη ὡς ὅρασις χαλκοῦ στίλβοντος, καὶ ἡ φωνὴ τῶν λόγων αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὄχλου· καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ μόνος τὴν ὀπτασίαν, καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ’ ἐμοῦ οὐκ εἶδον, ἀλλ’ ἔκστασις μεγάλη ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἔφυγον ἐν φόβῳ, καὶ ἐγὼ ὑπελείφθην μόνος καὶ εἶδον τὴν ὀπτασίαν τὴν μεγάλην ταύτην· καὶ οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοὶ ἰσχύς, καὶ ἡ δόξα μου μετεστράφη εἰς διαφθοράν, καὶ οὐκ ἐκράτησα ἰσχύος καὶ ἤκουσα τῆς φωνῆς τῶν λόγων αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαί με ἤμην κατανενυγμένος ἐπὶ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν. Καὶ ἰδοὺ χεὶρ ἁπτομένη μου καὶ ἤγειρέ με ἐπὶ τὰ γόνατά μου καὶ ἐπὶ τὰ ἴχνη καὶ ταρσοὺς ποδῶν μου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και την εικοστή τετάρτη ημέρα του πρώτου μήνα», «στο τρίτο έτος του Κύρου, βασιλιά των Περσών», «εγώ βρισκόμουν κοντά στον μεγάλο ποταμό, που είναι ο Τίγρης, και σήκωσα τα μάτια μου και είδα· και ιδού, ένας άνδρας ντυμένος βαδδίν, και η μέση του ήταν περιεζωσμένη με χρυσάφι ωφάζ, και το σώμα του ήταν σαν θαρσίς, και το πρόσωπό του είχε την όψη αστραπής, και τα μάτια του ήταν σαν λαμπάδες πυρός, και οι βραχίονές του και τα σκέλη του είχαν την όψη στιλπνού χαλκού, και η φωνή των λόγων του ήταν σαν φωνή πλήθους· και εγώ, ο Δανιήλ, είδα μόνος την οπτασία, ενώ οι άνδρες που βρίσκονταν μαζί μου δεν την είδαν, αλλά μεγάλη έκσταση έπεσε επάνω τους και έφυγαν με φόβο, και εγώ απέμεινα μόνος και είδα αυτή τη μεγάλη οπτασία· και δεν απέμεινε μέσα μου δύναμη, και η δόξα μου μεταστράφηκε σε φθορά, και δεν διατήρησα καμία δύναμη και άκουσα τη φωνή των λόγων του, και καθώς τον άκουγα έπεσα σε κατάνυξη με το πρόσωπό μου επάνω στη γη. Και ιδού, ένα χέρι με άγγιξε και με σήκωσε στα γόνατά μου και στα ίχνη και τους ταρσούς των ποδιών μου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Ὁ «ἀνὴρ» δὲ τῶν «ἐπιθυμιῶν» ἐξηγεῖται περὶ ἑαυτοῦ ὅτι· «Ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου», φησίν, «καὶ εἶδον», μετὰ τὴν εἰκοστὴν τετάρτην ἡμέραν δηλαδὴ τῆς νηστείας αὐτοῦ καὶ τῆς κακώσεως, «καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ εἷς ἐνδεδυμένος βαδδίν», ἤγουν ἱερατικὴν στολὴν λευκὴν (οὕτω γὰρ σύνηθες ἀγγέλοις ὁρᾶσθαι), «ἦν» γάρ, φησίν, «ἡ εἰδέα αὐτοῦ ὡς ἀστραπὴ καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών», «καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἐνδεδυμένος βαδδίν, καὶ ἡ ὀσφὺς αὐτοῦ περιεζωσμένη χρυσίῳ ὠσφάζ, καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ὡσεὶ θαρσίς, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ ὅρασις ἀστραπῆς, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡσεὶ λαμπάδες πυρός, καὶ οἱ βραχίονες αὐτοῦ καὶ τὰ σκέλη ὡς ὅρασις χαλκοῦ στίλβοντος, καὶ ἡ φωνὴ τῶν λόγων αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὄχλου. Καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ μόνος τὴν ὀπτασίαν τὴν μεγάλην ταύτην, καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ’ ἐμοῦ οὐκ εἶδον, καὶ οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοὶ ἰσχύς, καὶ ἡ δόξα μου μετεστράφη εἰς διαφθοράν, καὶ οὐκ ἐκράτησα ἰσχύος. Καὶ ἤκουσα τὴν φωνὴν τῶν λόγων αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαί με ἤμην κατανενυγμένος ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο δε «ανήρ των επιθυμιών» διηγείται για τον εαυτό του τα εξής: «Σήκωσα τα μάτια μου», λέει, «και είδα», δηλαδή μετά την εικοστή τέταρτη ημέρα της νηστείας και της κακουχίας του, «και ιδού ένας άνδρας ντυμένος με βαδδίν», δηλαδή με λευκή ιερατική στολή (διότι έτσι συνηθίζεται να εμφανίζονται οι άγγελοι), διότι «ήταν», λέει, «η όψη του σαν αστραπή και το ένδυμά του λευκό σαν χιόνι», «και ιδού ένας άνδρας ντυμένος με βαδδίν, και η μέση του ήταν ζωσμένη με χρυσάφι του Ωφάζ, και το σώμα του σαν θαρσίς, και το πρόσωπό του σαν την όψη της αστραπής, και τα μάτια του σαν λαμπάδες φωτιάς, και οι βραχίονές του και τα σκέλη του σαν την όψη στιλπνού χαλκού, και η φωνή των λόγων του σαν φωνή πλήθους. Και είδα εγώ, ο Δανιήλ, μόνος μου αυτή τη μεγάλη οπτασία, ενώ οι άνδρες που ήταν μαζί μου δεν την είδαν, και δεν απέμεινε μέσα μου δύναμη, και η δόξα μου μεταστράφηκε σε φθορά, και δεν διατήρησα τη δύναμή μου. Και άκουσα τη φωνή των λόγων του, και καθώς άκουγα βρέθηκα κατανενυγμένος με το πρόσωπο πάνω στη γη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες