Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 10:9

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἤκουσα τὴν φωνὴν τῶν λόγων αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαί με αὐτοῦ ἤμην κατανενυγμένος, καὶ τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸν Δανιήλ
καὶ γὰρ τότε πολλοὶ μὲν ἦσαν οἱ μετὰ Δανιὴλ ἑστῶτες, ἀλλ’ „οὐκ εἶδαν τὴν ὀπτασίαν“, οὐ γὰρ ἦσαν ἄξιοι, „ἀλλ’ ἔκστασις μεγάλη ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἔφυγον ἐν φόβῳ“. „κἀγώ“, φησίν, „ὑπελείφθην μόνος“ καὶ πίπτω ἐπὶ „πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ ὡς χεὶρ“ ἀνθρώπου ἥψατό μου. „χείρ“, φησίν, ἀνθρώπου, οὔπω ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὸ μέλλον τῆς οἰκονομίας διὰ τῆς χειρὸς σημαίνων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι και τότε πολλοί ήταν εκείνοι που στέκονταν μαζί με τον Δανιήλ, αλλά «δεν είδαν την οπτασία», επειδή δεν ήταν άξιοι, «αλλά μεγάλη έκσταση έπεσε πάνω τους και έφυγαν έντρομοι». «Και εγώ», λέει, «έμεινα μόνος» και πέφτω με «το πρόσωπό μου στη γη, και ιδού κάτι σαν χέρι» ανθρώπου με άγγιξε. «Χέρι», λέει, ανθρώπου, όχι ακόμη άνθρωπος, αλλά υποδηλώνοντας με το χέρι το μέλλον της Οικονομίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Δανιὴλ προφήτην
Καὶ ἤκουσα τὴν φωνὴν τῶν λόγων αὐτοῦ· καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαί με ἤμην κατανενυγμένος ἐπὶ πρόσωπόν μου, καὶ τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν. Καὶ ἰδοὺ χεὶρ ἁπτομένη μου, καὶ ἤγειρέ με ἐπὶ τὰ γόνατά μου, καὶ ἐπὶ τὰ ἴχνη τῶν ποδῶν μου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και άκουσα τη φωνή των λόγων του· και καθώς άκουγα, περιήλθα σε βαθιά συντριβή με το πρόσωπό μου προς τα κάτω, και το πρόσωπό μου ακουμπούσε στη γη. Και ιδού, ένα χέρι με άγγιξε και με ανασήκωσε στα γόνατά μου και στα πέλματα των ποδιών μου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐκλογαὶ ἐκ διαφόρων ὁμιλιῶν
Ὁ ἅγιος προφήτης Δανιὴλ, ὁ τοῦ Θεοῦ φίλος, ὁ ἔχων παῤῥησίαν πολλὴν πρὸς αὐτὸν, τρεῖς ἑβδομάδας ἐνήστευσεν ἡμερῶν, καὶ ἄρτον ἐπιθυμιῶν οὐκ ἔφαγεν, οὐδὲ οἶνος καὶ κρέας οὐκ εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ, οὐδὲ ἄλειμμα ἠλείψατο· καὶ ὅτε ἐπιτηδειοτέρα αὐτῷ ἦν ἡ ψυχὴ πρὸς τὴν τῆς τοιαύτης θεωρίας ὑποδοχὴν, ὑπὸ τῆς νηστείας κουφοτέρα καὶ πνευματικωτέρα γενομένη, τότε τὸν ἄγγελον εἶδεν, καί φησιν· Ἐστράφη τὰ ἐντός μου ἐν τῇ ὁράσει μου, καὶ πνοὴ οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοὶ οὔτε ἰσχύς· καὶ ἡ δόξα μου μετεστράφη εἰς διαφθοράν. Ἐπειδὴ γὰρ εὐπρεπὴς ἦν ὁ νεανίας, ὁ δὲ φόβος τῆς παρουσίας τοῦ ἀγγέλου, καθάπερ τοὺς ἐκπνέοντας, οὕτως αὐτὸν διέθηκε, πολλὴν κατασκεδάσας τὴν ὠχρίαν, καὶ ἀναλώσας τὸ ἄνθος τῆς ὥρας, καὶ δαπανήσας τὴν εὔχροιαν τῆς ἐπιφανείας ἅπασαν, διὰ τοῦτό φησι· Μετεστράφη ἡ δόξα μου εἰς διαφθοράν. Ἀνέστησε τοίνυν αὐτὸν ὁ ἄγγελος, ὁ δὲ ἀνέστη ἔντρομος· καὶ ἀρχομένου τοῦ ἀγγέλου διαλέγεσθαι πρὸς αὐτὸν, πάλιν κατέπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν· καὶ καθάπερ οἱ ἀπὸ τοῦ φόβου ἐκλελυμένοι, διεγερθέντες καὶ εἰς ἑαυτοὺς ἐπανελθόντες καὶ διαβλέψαντες, κατεχόντων ἡμῶν αὐτοὺς καὶ ῥαινόντων τὸ πρόσωπον ψυχροῖς νάμασιν, ἐν αὐταῖς ἡμῶν πολλάκις ἐκλύονται μεταξὺ ταῖς χερσίν· οὕτω καὶ ὁ προφήτης ἔπασχεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο άγιος προφήτης Δανιήλ, ο φίλος του Θεού, ο οποίος είχε μεγάλη παρρησία προς Αυτόν, νήστεψε επί τρεις εβδομάδες, και δεν έφαγε άρτο επιθυμιών, ούτε οίνος και κρέας εισήλθε στο στόμα του, ούτε με έλαιο αλείφθηκε. Και όταν η ψυχή του κατέστη πιο κατάλληλη για την υποδοχή μιας τέτοιας θεοπτίας, γενόμενη ελαφρύτερη και πνευματικότερη μέσω της νηστείας, τότε είδε τον άγγελο, και λέει: «Τα σπλάχνα μου αναστατώθηκαν κατά την οπτασία μου, και δεν απέμεινε μέσα μου πνοή ούτε δύναμη· και η δόξα μου μεταστράφηκε σε φθορά». Διότι, ενώ ο νέος ήταν όμορφος, ο φόβος από την παρουσία του αγγέλου τον έφερε σε κατάσταση παρόμοια με εκείνους που ξεψυχούν, περιχύνοντάς τον με πολλή ωχρότητα, αναλώνοντας το άνθος της νεότητάς του και καταστρέφοντας ολόκληρη την καλή χροιά του προσώπου του· γι' αυτό λέει: «Μεταστράφηκε η δόξα μου σε φθορά». Τον σήκωσε λοιπόν ο άγγελος, και εκείνος σηκώθηκε έντρομος· και καθώς ο άγγελος άρχισε να συνομιλεί μαζί του, έπεσε πάλι στο έδαφος. Και όπως ακριβώς εκείνοι που έχουν καταβληθεί από τον φόβο, οι οποίοι, αφού συνεγερθούν, επανέλθουν στον εαυτό τους και ανοίξουν τα μάτια τους, ενώ εμείς τους κρατούμε και ραντίζουμε το πρόσωπό τους με ψυχρά νάματα, πολλές φορές καταρρέουν ξανά μέσα στα ίδια μας τα χέρια· έτσι ακριβώς πάθαινε και ο προφήτης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Καὶ ἐν ἡμέρᾳ εἰκοστῇ τετάρτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου», «ἐν τῷ τρίτῳ ἔτει Κύρου βασιλέως Περσῶν», «ἐγὼ ἤμην ἐχόμενα τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, αὐτός ἐστι Τίγρις, καὶ ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον· καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ εἷς ἐνδεδυμένος βαδδίν, καὶ ἡ ὀσφὺς αὐτοῦ περιεζωσμένη χρυσίῳ ὠσφάζ, καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ὡσεὶ θαρσίς, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ ὅρασις ἀστραπῆς, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡσεὶ λαμπάδες πυρός, καὶ οἱ βραχίονες αὐτοῦ καὶ τὰ σκέλη ὡς ὅρασις χαλκοῦ στίλβοντος, καὶ ἡ φωνὴ τῶν λόγων αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὄχλου· καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ μόνος τὴν ὀπτασίαν, καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ’ ἐμοῦ οὐκ εἶδον, ἀλλ’ ἔκστασις μεγάλη ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἔφυγον ἐν φόβῳ, καὶ ἐγὼ ὑπελείφθην μόνος καὶ εἶδον τὴν ὀπτασίαν τὴν μεγάλην ταύτην· καὶ οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοὶ ἰσχύς, καὶ ἡ δόξα μου μετεστράφη εἰς διαφθοράν, καὶ οὐκ ἐκράτησα ἰσχύος καὶ ἤκουσα τῆς φωνῆς τῶν λόγων αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαί με ἤμην κατανενυγμένος ἐπὶ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν. Καὶ ἰδοὺ χεὶρ ἁπτομένη μου καὶ ἤγειρέ με ἐπὶ τὰ γόνατά μου καὶ ἐπὶ τὰ ἴχνη καὶ ταρσοὺς ποδῶν μου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και την εικοστή τετάρτη ημέρα του πρώτου μήνα», «στο τρίτο έτος του Κύρου, βασιλιά των Περσών», «εγώ βρισκόμουν κοντά στον μεγάλο ποταμό, που είναι ο Τίγρης, και σήκωσα τα μάτια μου και είδα· και ιδού, ένας άνδρας ντυμένος βαδδίν, και η μέση του ήταν περιεζωσμένη με χρυσάφι ωφάζ, και το σώμα του ήταν σαν θαρσίς, και το πρόσωπό του είχε την όψη αστραπής, και τα μάτια του ήταν σαν λαμπάδες πυρός, και οι βραχίονές του και τα σκέλη του είχαν την όψη στιλπνού χαλκού, και η φωνή των λόγων του ήταν σαν φωνή πλήθους· και εγώ, ο Δανιήλ, είδα μόνος την οπτασία, ενώ οι άνδρες που βρίσκονταν μαζί μου δεν την είδαν, αλλά μεγάλη έκσταση έπεσε επάνω τους και έφυγαν με φόβο, και εγώ απέμεινα μόνος και είδα αυτή τη μεγάλη οπτασία· και δεν απέμεινε μέσα μου δύναμη, και η δόξα μου μεταστράφηκε σε φθορά, και δεν διατήρησα καμία δύναμη και άκουσα τη φωνή των λόγων του, και καθώς τον άκουγα έπεσα σε κατάνυξη με το πρόσωπό μου επάνω στη γη. Και ιδού, ένα χέρι με άγγιξε και με σήκωσε στα γόνατά μου και στα ίχνη και τους ταρσούς των ποδιών μου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Ὁ «ἀνὴρ» δὲ τῶν «ἐπιθυμιῶν» ἐξηγεῖται περὶ ἑαυτοῦ ὅτι· «Ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου», φησίν, «καὶ εἶδον», μετὰ τὴν εἰκοστὴν τετάρτην ἡμέραν δηλαδὴ τῆς νηστείας αὐτοῦ καὶ τῆς κακώσεως, «καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ εἷς ἐνδεδυμένος βαδδίν», ἤγουν ἱερατικὴν στολὴν λευκὴν (οὕτω γὰρ σύνηθες ἀγγέλοις ὁρᾶσθαι), «ἦν» γάρ, φησίν, «ἡ εἰδέα αὐτοῦ ὡς ἀστραπὴ καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών», «καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἐνδεδυμένος βαδδίν, καὶ ἡ ὀσφὺς αὐτοῦ περιεζωσμένη χρυσίῳ ὠσφάζ, καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ὡσεὶ θαρσίς, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ ὅρασις ἀστραπῆς, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡσεὶ λαμπάδες πυρός, καὶ οἱ βραχίονες αὐτοῦ καὶ τὰ σκέλη ὡς ὅρασις χαλκοῦ στίλβοντος, καὶ ἡ φωνὴ τῶν λόγων αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὄχλου. Καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ μόνος τὴν ὀπτασίαν τὴν μεγάλην ταύτην, καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ’ ἐμοῦ οὐκ εἶδον, καὶ οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοὶ ἰσχύς, καὶ ἡ δόξα μου μετεστράφη εἰς διαφθοράν, καὶ οὐκ ἐκράτησα ἰσχύος. Καὶ ἤκουσα τὴν φωνὴν τῶν λόγων αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαί με ἤμην κατανενυγμένος ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο δε «ανήρ των επιθυμιών» διηγείται για τον εαυτό του τα εξής: «Σήκωσα τα μάτια μου», λέει, «και είδα», δηλαδή μετά την εικοστή τέταρτη ημέρα της νηστείας και της κακουχίας του, «και ιδού ένας άνδρας ντυμένος με βαδδίν», δηλαδή με λευκή ιερατική στολή (διότι έτσι συνηθίζεται να εμφανίζονται οι άγγελοι), διότι «ήταν», λέει, «η όψη του σαν αστραπή και το ένδυμά του λευκό σαν χιόνι», «και ιδού ένας άνδρας ντυμένος με βαδδίν, και η μέση του ήταν ζωσμένη με χρυσάφι του Ωφάζ, και το σώμα του σαν θαρσίς, και το πρόσωπό του σαν την όψη της αστραπής, και τα μάτια του σαν λαμπάδες φωτιάς, και οι βραχίονές του και τα σκέλη του σαν την όψη στιλπνού χαλκού, και η φωνή των λόγων του σαν φωνή πλήθους. Και είδα εγώ, ο Δανιήλ, μόνος μου αυτή τη μεγάλη οπτασία, ενώ οι άνδρες που ήταν μαζί μου δεν την είδαν, και δεν απέμεινε μέσα μου δύναμη, και η δόξα μου μεταστράφηκε σε φθορά, και δεν διατήρησα τη δύναμή μου. Και άκουσα τη φωνή των λόγων του, και καθώς άκουγα βρέθηκα κατανενυγμένος με το πρόσωπο πάνω στη γη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες