Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 12:3

Σε προφυλάσσει και στο προλέγει ο απόστολος: και γι' αυτό θα τους στείλει ο Θεός ενέργεια πλάνης (το δε «στέλνει» σημαίνει ότι επιτρέπει να συμβεί), όχι για να απολογηθούν, αλλά για να κατακριθούν. Για ποιο λόγο; Εκείνοι που δεν πίστεψαν στην αλήθεια, δηλαδή στον αληθινό Χριστό, αλλά ευαρεστήθηκαν στην αδικία, δηλαδή στον Αντίχριστο. Και τα επιτρέπει αυτά ο Θεός, τόσο στους κατά καιρούς διωγμούς όσο και τότε, όχι επειδή αδυνατεί να τα εμποδίσει, αλλά επειδή συνήθως στεφανώνει μέσα από την υπομονή τους δικούς του αθλητές, παρόμοια με τους δικούς του προφήτες και αποστόλους· ώστε, αφού κοπιάσουν για λίγο χρόνο, να κληρονομήσουν την αιώνια βασιλεία των ουρανών, όπως λέει ο Δανιήλ: Και κατ' εκείνον τον καιρό θα σωθεί ο λαός σου, καθένας που είναι γραμμένος στο βιβλίο, εννοείται προφανώς της ζωής. Και πολλοί από εκείνους που κοιμούνται στο χώμα της γης θα αναστηθούν, οι μεν για αιώνια ζωή, οι δε για ονειδισμό και αιώνια αισχύνη. Και οι συνετοί θα λάμψουν όπως η λαμπρότητα του στερεώματος, και από το πλήθος των δικαίων σαν τα άστρα στους αιώνες και για πάντα.

Ανασταίνεται, λοιπόν, αυτό το σώμα· αλλά δεν παραμένει το ίδιο, αλλά καθίσταται αιώνιο. Δεν έχει πλέον ανάγκη από τέτοιου είδους τροφές για να ζήσει, ούτε από σκάλες για να ανέλθει· διότι γίνεται πνευματικό, κάτι το θαυμαστό και τέτοιο που δεν μπορούμε να το περιγράψουμε επαξίως. Τότε οι δίκαιοι, λέγει, θα λάμψουν όπως ο ήλιος και η σελήνη και όπως η λαμπρότητα του στερεώματος. Και επειδή ο Θεός προγνώριζε την απιστία των ανθρώπων, παραχώρησε σε μικρότατους σκώληκες το καλοκαίρι να εκπέμπουν φωτεινές ακτίνες από το σώμα τους, ώστε μέσω των ορατών να γίνει πιστευτό το προσδοκώμενο. Διότι Εκείνος που χορήγησε το μερικό, μπορεί να χορηγήσει και το όλον, και Εκείνος που έκανε έναν σκώληκα να εκπέμπει φως, πολύ περισσότερο θα καταστήσει φωτεινό τον δίκαιο άνθρωπο.

Η όντως και αληθινή ζωή, λοιπόν, είναι ο Πατέρας, ο οποίος μέσω του Υιού σε όλους, εν Αγίω Πνεύματι, αναβλύζει τις επουράνιες δωρεές. Χάρη δε στη δική Του φιλανθρωπία και σε εμάς τους ανθρώπους έχουν υποσχεθεί αψευδώς τα αγαθά της αιώνιας ζωής. Και δεν πρέπει να αμφιβάλλουμε ότι αυτό είναι δυνατό. Διότι δεν πρέπει να πιστεύουμε αποβλέποντας στη δική μας ασθένεια, αλλά στη δική Του δύναμη. Επειδή τα πάντα είναι δυνατά στον Θεό. Και ότι πράγματι αυτό είναι δυνατό, και ότι προσδοκούμε ζωή αιώνια, το λέει βέβαια ο Δανιήλ: «και πολλοί από τους δικαίους θα λάμψουν σαν τα άστρα στους αιώνες και ακόμα περισσότερο». Αλλά και ο Παύλος λέει: «και έτσι πάντοτε θα είμαστε μαζί με τον Κύριο». Διότι το να είναι κανείς πάντοτε μαζί με τον Κύριο υποδηλώνει την αιώνια ζωή. Σαφέστατα δε και ο Σωτήρας στα Ευαγγέλια λέει: «και θα απέλθουν αυτοί σε κόλαση αιώνια, ενώ οι δίκαιοι σε ζωή αιώνια».

Εφόσον λοιπόν αυτά πρόκειται να συμβούν έτσι, πρόσθεσε λέγοντας: «και πολλοί από εκείνους που κοιμούνται στο χώμα της γης θα αναστηθούν, αυτοί μεν σε ζωή αιώνια, εκείνοι δε σε ονειδισμό και αισχύνη αιώνια, και οι συνετοί θα λάμψουν όπως η λαμπρότητα του στερεώματος, και από το πλήθος των δικαίων όπως τα άστρα στον αιώνα και ακόμη περισσότερο». Ποιοι λοιπόν είναι αυτοί που κοιμούνται «στο χώμα της γης» παρά τα σώματα των ανθρώπων, τα οποία, αναλαμβάνοντας τις δικές τους ψυχές, θα αναστηθούν, άλλοι μεν «σε ανάσταση ζωής», λαμβάνοντάς τα πίσω καθαρά, διαυγή και απαστράπτοντα «όπως η λαμπρότητα του στερεώματος», άλλοι δε «σε ανάσταση κρίσεως», λαμβάνοντάς τα πίσω ικανά να αντέξουν την αιώνια κόλαση· όπως λέει και ο Παύλος: «ο ίδιος όμως θα σωθεί, αλλά σαν μέσα από φωτιά». Διότι και ο Κύριος στο ευαγγέλιο έχει πει κάτι παρόμοιο: «τότε οι δίκαιοι θα λάμψουν όπως ο ήλιος» που φέγγει στη δόξα του. Και ο Ησαΐας λέει: «ξύπνα εσύ που κοιμάσαι και αναστήσου από τους νεκρούς, και θα σε φωτίσει ο Χριστός». Και ο Κύριος πάλι: «αλήθεια σας λέω, έρχεται η ώρα και τώρα είναι, που οι νεκροί θα ακούσουν τη φωνή του Υιού του Θεού» «και θα αναστηθούν, όσοι έπραξαν τα αγαθά σε ανάσταση ζωής, και όσοι έπραξαν τα φαύλα σε ανάσταση κρίσεως».

Και ο θείος Δανιήλ γράφει: «Και κατά τον καιρό εκείνο θα εγερθεί ο Μιχαήλ, ο άρχων ο μέγας, ο οποίος στέκεται προστάτης των υιών του λαού σου· και θα υπάρξει καιρός θλίψεως, θλίψη τέτοια που δεν έχει ξαναγίνει από τότε που υπήρξε έθνος πάνω στη γη μέχρι τον καιρό εκείνο. Και κατά τον καιρό εκείνο θα σωθεί ο λαός σου, καθένας που θα βρεθεί γραμμένος στο βιβλίο. Και πολλοί από αυτούς που κοιμούνται στο χώμα της γης θα αναστηθούν, άλλοι για ζωή αιώνια, και άλλοι για ονειδισμό και αιώνια ντροπή. Και οι συνετοί θα λάμψουν όπως η λαμπρότητα του στερεώματος, και πολλοί από τους δικαίους σαν τα άστρα στους αιώνες και επέκεινα». —Λέγοντας ότι «πολλοί από αυτούς που κοιμούνται στο χώμα της γης θα εγερθούν», είναι φανερό ότι υποδηλώνει την ανάσταση των σωμάτων· διότι βεβαίως κανείς δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι οι ψυχές κοιμούνται στο χώμα της γης. Αλλά και ο Κύριος στα ιερά ευαγγέλια παρέδωσε ολοκάθαρα τη διδασκαλία για την ανάσταση των σωμάτων. «Διότι θα ακούσουν», λέει, «αυτοί που βρίσκονται στα μνημεία τη φωνή του Υιού του Θεού, και θα εξέλθουν αυτοί που έπραξαν τα αγαθά σε ανάσταση ζωής, ενώ αυτοί που έπραξαν τα φαύλα σε ανάσταση κρίσεως».

Και κατ' εκείνον τον καιρό θα σωθεί ο λαός σου, καθένας που θα βρεθεί γραμμένος σε τούτο το βιβλίο· και πολλοί από εκείνους που κοιμούνται στο χώμα της γης θα εγερθούν. Αυτοί για ζωή αιώνια, και οι άλλοι για ονειδισμό και αισχύνη αιώνια· και οι συνετοί θα λάμψουν όπως η λαμπρότητα του στερεώματος, και από τους πολλούς δικαίους, σαν τους αστέρες στον αιώνα.» «Σας λέω, ότι για κάθε αργό λόγο που θα πουν οι άνθρωποι, θα δώσουν λόγο γι' αυτόν την ημέρα της κρίσεως. Διότι από τα λόγια σου θα δικαιωθείς, και από τα λόγια σου θα καταδικαστείς.» «Και τον πλησίασαν οι μαθητές του λέγοντας: Εξήγησέ μας την παραβολή των ζιζανίων του αγρού. Εκείνος αποκρίθηκε και τους είπε: Αυτός που σπέρνει το καλό σπέρμα είναι ο Υιός του ανθρώπου· ο αγρός είναι ο κόσμος· το καλό σπέρμα, αυτοί είναι οι υιοί της βασιλείας· και τα ζιζάνια είναι οι υιοί του πονηρού· ο εχθρός που τα έσπειρε είναι ο διάβολος· ο θερισμός είναι η συντέλεια του αιώνος· και οι θεριστές είναι οι άγγελοι. Όπως, λοιπόν, μαζεύονται τα ζιζάνια και κατακαίγονται στη φωτιά, έτσι θα συμβεί και στη συντέλεια αυτού του αιώνος. Θα αποστείλει ο Υιός του ανθρώπου τους αγγέλους του, και θα συνάξουν από τη βασιλεία του όλα τα σκάνδαλα και όσους πράττουν την ανομία, και θα τους ρίξουν στο καμίνι της φωτιάς. Εκεί θα είναι ο κλαυθμός και ο τριγμός των δοντιών.