Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 2:20

Διότι ακούω κάποιον να λέει: «Ο Κύριος που εποίησε τη γη με την ισχύ του, που ανόρθωσε την οικουμένη με τη σοφία του, και με τη φρόνησή του εξέτεινε τον ουρανό», και επιπροσθέτως σε αυτό και ο θεσπέσιος Δανιήλ λέει: «Ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο στους αιώνες, διότι δική του είναι η σοφία και η σύνεση και η ισχύς». Εάν λοιπόν δικές του, σύμφωνα με τον λόγο του προφήτη, είναι και η ισχύς και η σοφία, ποιος πλέον θα ανεχθεί τη φλυαρία των ετεροδόξων, οι οποίοι λέγουν ότι και η δύναμη και η σοφία χορηγούνται από άλλον σε Αυτόν που είναι η σοφία και η δύναμη του Πατρός; «Αλλά αν λέγαμε», ισχυρίζονται, «ότι κάποιος άλλος χορηγεί στον Υιό αυτό που του λείπει σε δύναμη, ή ότι τον διδάσκει, ευλόγως θα επιτιμούσατε τα λόγια μας, έχοντας αποφασίσει να τον υπερασπιστείτε επειδή υβρίζεται· επειδή όμως λέμε ότι ο Θεός και Πατέρας τα δίνει αυτά, ποια είναι λοιπόν η αφορμή της λύπης που σας προέκυψε από αυτό;» Επομένως, εάν νομίζετε ότι δεν αδικείτε καθόλου τον Υιό ως προς το να μην είναι κατά φύση ανόμοιος προς Εκείνον που τον γέννησε, έστω κι αν λέγεται ότι του χορηγείται κάτι από Αυτόν, να θυμάσαι, άνθρωπε, τα πρόσφατα λόγια σου και να πείθεσαι από αυτά ώστε να μη σκανδαλίζεσαι· και να του αναγνωρίζεις το ότι υπάρχει ισότιμος σε όλα με τον ίδιο τον γεννήτορά του, και ότι δεν υστερεί απολύτως κατά κανέναν τρόπο ή λόγο.

Τότε «ο Δανιήλ εισήλθε στο σπίτι του και έκανε γνωστό το ζήτημα στον Ανανία, τον Μισαήλ και τον Αζαρία. Και ζητούσαν το έλεος από τον Θεό του ουρανού», «για να μην καταστραφούν και αυτοί» «μαζί με τους υπόλοιπους σοφούς της Βαβυλώνας. Τότε, σε όραμα της νύχτας, αποκαλύφθηκε το μυστήριο στον Δανιήλ. Και ευλόγησε τον Θεό του ουρανού ο Δανιήλ λέγοντας: Ας είναι ευλογημένο το όνομα του Κυρίου από τον αιώνα και έως τον αιώνα, διότι δική Του είναι η σοφία, η σύνεση και η δύναμη· και Αυτός αλλάζει καιρούς και χρόνους, εγκαθιδρύει και καθαιρεί βασιλιάδες, δίνοντας σοφία στους σοφούς και φρόνηση σε αυτούς που κατέχουν σύνεση· Αυτός αποκαλύπτει τα βαθιά και τα απόκρυφα, γνωρίζοντας όσα κρύβονται στο σκοτάδι, και το φως βρίσκεται μαζί Του. Σε Σένα, Θεέ των πατέρων μου, εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου και Σε αινώ, διότι μου έδωσες σοφία και δύναμη, και μου έκανες γνωστά αυτά που ζητήσαμε από Σένα, και μου φανέρωσες τον λόγο του βασιλιά». Πρέπει, λοιπόν, να κατανοήσουμε την ευσπλαχνία του Θεού, το πώς γρήγορα αποκαλύπτει και φανερώνει στους άξιους και σε όσους Τον φοβούνται, εκπληρώνοντας τις δεήσεις και τα αιτήματά τους, όπως λέει ο προφήτης: «Ποιος είναι σοφός για να τα κατανοήσει αυτά; Και ποιος άνθρωπος συνετός για να τα γνωρίσει;»

Πουθενά δεν υπήρχε θυσία, ούτε ναός, ούτε θυσιαστήριο, παρά μόνο αγαθή προαίρεση· και τα πάντα πραγματοποιούνταν. Πρόσεξε, αφού εκπληρώθηκε το αίτημά του, δεν έτρεξε πρώτα στην αυλή του βασιλιά, προτού εκφράσει τη μέγιστη ευγνωμοσύνη του προς Εκείνον που του χορήγησε τη χάρη· όχι όπως εμείς, που πολλές φορές, παρασυρόμενοι από τη χαρά για τα επιτεύγματά μας, λησμονούμε την ευγνωμοσύνη. Αυτός όμως δεν έπραξε έτσι· απεναντίας, ευλόγησε τον Θεό και είπε: «Ας είναι το όνομα του Θεού ευλογημένο από τον αιώνα και έως τον αιώνα». Διότι εμείς, λέει, είμαστε βεβαίως πρόσκαιροι και ολιγόζωοι, ωστόσο δεν αναπέμπουμε τη δοξολογία μόνο για τούτο τον χρόνο, αλλά για τον κάθε χρόνο· όχι μόνο για την εποχή στην οποία ζούμε, αλλά και γι' αυτήν, και για την προηγούμενη, και για τη μελλοντική. Πρέπει να Τον δοξολογούμε πάντοτε, και όταν φανερώνεται και όταν δεν φανερώνεται.

Διότι η πρόνοιά του εκτείνεται στα πάντα. Δες πώς μέσω της ευχαριστίας φανερώνει και τη γνώση των ονείρων. Ότι η σοφία, και η σύνεση, και η ισχύς ανήκουν σε αυτόν· δηλαδή, το να γνωρίζει τα πάντα και να τα προγνωρίζει. Διότι εδώ αυτό λέει: ο ίδιος γνωρίζει τα πάντα, τίποτα δεν αγνοεί. Τι λοιπόν; Μόνο αυτό; Έχει μόνο πρόγνωση; Και δεν είπε, «έχει», αλλά, «σε αυτόν ανήκει», θέλοντας να μας παρουσιάσει το φυσικό αγαθό, ότι δηλαδή αυτά υπάρχουν σε αυτόν εκ φύσεως. Τι λοιπόν; Μόνο προγνωρίζει, και δεν ενεργεί κιόλας; Ναι, και ενεργεί. Αλλάζει καιρούς και χρόνους. Δεν εννοεί τις τροπές των εποχών, αλλά τις μεταβολές των καταστάσεων. Εγκαθιστά βασιλείς και τους καθαιρεί. Διότι πραγματοποιεί μεταβολές. Άραγε λοιπόν είναι μόνο αυτό, ότι δηλαδή προγνωρίζει και ενεργεί; Δεν κάνει και κάτι άλλο μέγιστο, το ότι μεταδίδει και σε άλλους αυτή τη γνώση; Δίνοντας σοφία στους σοφούς· όχι σε αυτούς που ήταν ήδη σοφοί πριν από αυτό, αλλά σε εκείνους που την έλαβαν. Αν κάποιος σοφός δεν έχει τη σοφία από Εκείνον, δεν είναι σοφός. Μη νομίσετε ότι πρόκειται για χαλδαϊκή τέχνη. Και δίνει φρόνηση, λέει, σε όσους ζητούν σύνεση.

«Ας είναι το όνομα», κ.τ.λ. «Δεν θα σε αινέσουν οι νεκροί, Κύριε, ούτε όλοι όσοι κατεβαίνουν στον άδη». «Σε εσένα θα προσφέρω θυσία αινέσεως, και στο όνομα του Κυρίου [θα επικαλεστώ]». «Αινείτε τον Κύριο, όλα τα έθνη· επαινέστε τον». «Ιδού λοιπόν, ευλογείτε τον Κύριο, όλοι οι δούλοι του Κυρίου». «Ψάλτε στο όνομά του, διότι είναι καλό. Διότι τον Ιακώβ», κ.τ.λ. «Αινείτε τον Κύριο, διότι ο ψαλμός προς τον Θεό μας είναι αγαθός». «Τίμα τον Κύριο και θα αποκτήσεις ισχύ· και εκτός από αυτόν μη φοβάσαι κανέναν άλλον». «Τον ίδιο τον Κύριο να αγιάσετε, και αυτός θα είναι ο φόβος σου. Και εάν έχεις την πεποίθησή σου σε αυτόν, θα γίνει για εσένα αγιασμός». «Υμνήστε τον Θεό με νέο ύμνο· η εξουσία του δοξάζεται από την άκρη της γης». «Επειδή δεν με θυμήθηκες, ούτε με έβαλες στην καρδιά σου, κι εγώ βλέποντάς σε, σε παραβλέπω». «Υμνείτε τον Κύριο, αναφωνείτε το όνομά του». «Δώστε στον Θεό μας δόξα πριν σκοτεινιάσει, και πριν σκοντάψουν τα πόδια σας σε σκοτεινά βουνά». «Ας είναι το όνομα του Θεού ευλογημένο από τώρα και έως τον αιώνα, διότι δική του είναι η σοφία και η αίνεση». «Πρέπει να προλαβαίνει κανείς τον ήλιο για να προσφέρει ευχαριστία στον Θεό, και κατά την ανατολή του φωτός να προσεύχεται σε αυτόν». «Ο ζωντανός και υγιής θα αινέσει τον Κύριο». «Ευλόγησε τον Κύριο που σε δημιούργησε, και σε μεθάει αφθόνως από τα αγαθά του». «