Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 2:23

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

σοί, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μου, ἐξομολογοῦμαι καὶ αἰνῶ, ὅτι σοφίαν καὶ δύναμιν δέδωκάς μοι καὶ νῦν ἐγνώρισάς μοι ἃ ἠξιώσαμεν παρὰ σοῦ καὶ τὸ ὅραμα τοῦ βασιλέως ἐγνώρισάς μοι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸν Δανιήλ
Τότε „Δανιὴλ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τῷ Ἀνανίᾳ καὶ τῷ Μισαὴλ καὶ τῷ Ἀζαρίᾳ ἐγνώρισεν τὸ ῥῆμα. καὶ οἰκτιρμοὺς ἐζήτουν παρὰ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ“, „ὅπως μὴ καὶ αὐτοὶ ἀπόλωνται“ „σὺν τοῖς ἐπιλοίποις σοφοῖς Βαβυλῶνος. <τό>τε <τ>ῷ Δανιὴλ ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς τὸ μυστήριον ἀπε<καλ>ύφ<θ>η. καὶ εὐλόγησεν <τὸν θεὸν τοῦ> οὐρανοῦ <Δ>αν<ιὴλ εἰπών·> εἴ<η τὸ> ὄνομα κυρίου <εὐλο>γημένον ἀπὸ <τ>οῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος, ὅτι ἡ <σοφία κα>ὶ ἡ σύνε<σις καὶ> ἡ <ἰ>σχὺς αὐτοῦ <ἐστιν· καὶ αὐτὸς ἀλλ>οιοῖ καιροὺς καὶ χρόνους, καθιστᾷ βασιλεῖς καὶ μεθιστᾷ, διδοὺς σοφίαν τοῖς σοφοῖς καὶ φρόνησιν τοῖς εἰδόσιν σύνεσιν· αὐτὸς ἀποκαλύπτει βαθέα καὶ ἀπόκρυφα, γινώσκων τὰ ἐν τῷ σκότει καὶ τὸ φῶς μετ’ αὐτοῦ ἐστιν. σοί, ὁ θεὸς τῶν πατέρων μου, ἐξομολογοῦμαι καὶ αἰνῶ, ὅτι σοφίαν καὶ δύναμιν ἔδωκάς μοι καὶ ἐγνώρισάς μοι ἃ ἠξιώσαμεν παρὰ σοῦ, καὶ τὸ ῥῆμα τοῦ βασιλέως ἐγνώρισάς μοι“. δεῖ οὖν νοεῖν ἡμᾶς τὴν τοῦ θεοῦ εὐσπλαγχνίαν, πῶς τοῖς ἀξίοις καὶ φοβουμένοις αὐτὸν ταχέως ἀποκαλύπτει καὶ φανεροῖ ἀποπληρῶν τὰς δεήσεις καὶ τὰ αἰτήματα αὐτῶν, ὡς ὁ προφήτης λέγει· „τίς σοφὸς καὶ συνήσει ταῦτα; καὶ ἄνθρωπος συνετὸς καὶ γνώσεται ταῦτα;“
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τότε «ο Δανιήλ εισήλθε στο σπίτι του και έκανε γνωστό το ζήτημα στον Ανανία, τον Μισαήλ και τον Αζαρία. Και ζητούσαν το έλεος από τον Θεό του ουρανού», «για να μην καταστραφούν και αυτοί» «μαζί με τους υπόλοιπους σοφούς της Βαβυλώνας. Τότε, σε όραμα της νύχτας, αποκαλύφθηκε το μυστήριο στον Δανιήλ. Και ευλόγησε τον Θεό του ουρανού ο Δανιήλ λέγοντας: Ας είναι ευλογημένο το όνομα του Κυρίου από τον αιώνα και έως τον αιώνα, διότι δική Του είναι η σοφία, η σύνεση και η δύναμη· και Αυτός αλλάζει καιρούς και χρόνους, εγκαθιδρύει και καθαιρεί βασιλιάδες, δίνοντας σοφία στους σοφούς και φρόνηση σε αυτούς που κατέχουν σύνεση· Αυτός αποκαλύπτει τα βαθιά και τα απόκρυφα, γνωρίζοντας όσα κρύβονται στο σκοτάδι, και το φως βρίσκεται μαζί Του. Σε Σένα, Θεέ των πατέρων μου, εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου και Σε αινώ, διότι μου έδωσες σοφία και δύναμη, και μου έκανες γνωστά αυτά που ζητήσαμε από Σένα, και μου φανέρωσες τον λόγο του βασιλιά». Πρέπει, λοιπόν, να κατανοήσουμε την ευσπλαχνία του Θεού, το πώς γρήγορα αποκαλύπτει και φανερώνει στους άξιους και σε όσους Τον φοβούνται, εκπληρώνοντας τις δεήσεις και τα αιτήματά τους, όπως λέει ο προφήτης: «Ποιος είναι σοφός για να τα κατανοήσει αυτά; Και ποιος άνθρωπος συνετός για να τα γνωρίσει;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Δανιὴλ προφήτην
Ὡσανεὶ φῶς ἔχων μεθ᾽ ἑαυτοῦ. Μετ᾽ αὐτοῦ ἐστιν ἀεί. Ἀνθρωπίνως λέγει. Ὥσπερ οὐδέν ἐστιν ἐν σκότει τῷ λύχνον ἅπτοντι, οὕτως οὐδὲ τῷ Θεῷ· μᾶλλον δὲ, εἴ τι πλέον, ὥσπερ τῷ τὸ φῶς ἔχοντι ἐν ὀφθαλμοῖς, τῷ ἀεὶ περιφέροντι αὐτὸ φῶς ἐστι. Σοὶ, ὁ Θεὸς πατέρων μου, φησὶ, ἐξομολογοῦμαι, καὶ αἰνῶ, ὅτι σοφίαν καὶ σύνεσιν ἔδωκάς μοι. Εὐκαίρως τῶν πατέρων ἐμνήσθη νῦν, δι᾽ ἐκείνων αὐτὸν δυσωπῆσαι βουλόμενος, καθάπερ εἴ τίς τινα ἐραστὴν σφοδρὸν τῶν ἐρωμένων ἀναμνήσειεν. Ἐξομολογοῦμαι, φησὶ, εὐχαριστῶ, καὶ αἰνῶ, ὅτι σοφίαν καὶ σύνεσιν ἔδωκάς μοι. Τὴν προτέραν φησί. Καὶ νῦν ἐγνώρισάς μοι ἃ ἠξιώσαμεν παρὰ σοῦ. Ἴσως εἰκὸς αὐτὸν καὶ ἄλλα ἀξιῶσαι, ὥστε καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτῷ γνωρίσαι. Ὅτι τὸ ὅραμα τοῦ βασιλέως, φησὶ, ἐγνώρισάς μοι. Καὶ εὐθέως ἦλθε Δανιὴλ πρὸς Ἀριὼχ, ὃν κατέστησε, φησὶ, ὁ βασιλεὺς ἀπολέσαι τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος, καὶ εἶπεν αὐτῷ· Τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος μὴ ἀπολέσῃς· εἰσάγαγε δέ με ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ ἀπαγγελῶ τῷ βασιλεῖ τὴν σύγκρισιν τοῦ ὁράματος. Ἔδραμε πρὸς αὐτὸν καί φησι· Τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος μὴ ἀπολέσῃς. Τίς ἂν ἐφρόντισεν ἐκείνων; Ὅρα τὸ φιλάνθρωπον καὶ ἥμερον τοῦ προφήτου. Ἀλλ᾽ οὐκ ἂν ἠκούσθη, εἰ μὴ κἀκεῖνο προσέθηκεν· Εἰσάγαγέ με, φησὶ, καὶ ἀπαγγελῶ τῷ βασιλεῖ τὴν σύγκρισιν τοῦ ὁράματος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σαν να έχει το φως μαζί του. Είναι πάντοτε μαζί του. Ομιλεί με ανθρώπινο τρόπο. Όπως τίποτε δεν βρίσκεται στο σκοτάδι για εκείνον που ανάβει το λυχνάρι, έτσι συμβαίνει και με τον Θεό· μάλλον δε, και ακόμη περισσότερο, όπως ακριβώς για εκείνον που έχει το φως μέσα στα μάτια του, για εκείνον που πάντοτε το φέρει μαζί του, τα πάντα είναι φως. Σε εσένα, τον Θεό των πατέρων μου, λέγει, εξομολογούμαι και αινώ, διότι μου έδωσες σοφία και σύνεση. Πολύ εύστοχα θυμήθηκε τους πατέρες τώρα, θέλοντας μέσω αυτών να τον δυσωπήσει, όπως ακριβώς αν κάποιος υπενθύμιζε σε έναν σφοδρό εραστή τα αγαπημένα του πρόσωπα. Εξομολογούμαι, λέγει, δηλαδή ευχαριστώ, και αινώ, διότι μου έδωσες σοφία και σύνεση. Εννοεί την προηγούμενη. Και τώρα μου φανέρωσες αυτά που δεηθήκαμε από εσένα. Ίσως είναι φυσικό να του ζήτησε και άλλα, ώστε να του φανερώσει και την ερμηνεία. Διότι το όραμα του βασιλέως, λέγει, μου το φανέρωσες. Και αμέσως πήγε ο Δανιήλ προς τον Αριώχ, τον οποίο διόρισε, λέγει, ο βασιλιάς για να εξολοθρεύσει τους σοφούς της Βαβυλώνας, και του είπε: Μην εξολοθρεύσεις τους σοφούς της Βαβυλώνας· αλλά οδήγησέ με ενώπιον του βασιλέως, και εγώ θα αναγγείλω στον βασιλέα την ερμηνεία του οράματος. Έτρεξε προς αυτόν και λέγει: Μην εξολοθρεύσεις τους σοφούς της Βαβυλώνας. Ποιος άλλος θα φρόντιζε για εκείνους; Δες τη φιλανθρωπία και την πραότητα του προφήτη. Όμως δεν θα εισακουγόταν, αν δεν πρόσθετε και το εξής: Οδήγησέ με, λέγει, και εγώ θα αναγγείλω στον βασιλέα την ερμηνεία του οράματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες