Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 2:24

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἦλθε Δανιὴλ πρὸς ᾿Αριώχ, ὃν κατέστησεν ὁ βασιλεὺς ἀπολέσαι τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος, καὶ εἶπεν αὐτῷ· τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος μὴ ἀπολέσῃς, εἰσάγαγε δέ με ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ τὴν σύγκρισιν τῷ βασιλεῖ ἀναγγελῶ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸν Δανιήλ
Τούτου δὲ γενομένου ἀνέσ<τη Δα>νιὴλ <„καὶ> ἦλθεν πρὸς Ἀ<ρ>ιὼ<χ“> „καὶ εἶπεν αὐτῷ· τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος μὴ ἀπολέσῃς, εἰσάγαγε δέ με ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ ἀναγγελῶ τῷ βασιλεῖ“ τὸ ἐνύπνιον καὶ „τὴν σύγκρισιν“ αὐτοῦ. ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα „εἰσήγαγεν τὸν Δανιὴλ μετὰ σπουδῆς“ „καὶ εἶπεν· εὗρον ἄνδρα <ἐκ> τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας <τῆς Ἰουδαίας>, ὅστις τὸ σύγκριμα τῷ βασιλεῖ ἀναγγελεῖ“. ὁ δὲ καταπλαγεὶς ἔφη „τῷ Δανιήλ“· „δύνασαί μοι ἀναγγεῖλαι τὸ ἐνύπνιον ὃ εἶδον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ;“ εἶπεν δὲ Δανιήλ· „τὸ μυστήριον, ὃ ὁ βασιλεὺς ἐπερωτᾷ, οὐκ ἔστιν μάγων ἐπαοιδῶν γαζαρηνῶν ἀναγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ, ἀλλ’ ἔστιν θεὸς ἐν οὐρανῷ ὁ ἀποκαλύπτων μυστήρια, καὶ ἐγνώρισεν τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν“. <ἰδὲ> πῶς διὰ τῶν ῥημάτων τούτων ὑπεξαιρεῖται τοὺς Χαλδαίους <ἀ>πὸ τοῦ κινδύνου τοῦ ἀναιρεῖ<σ>θαι αὐτοῦς, διδάσκει <δὲ> τὸν βασιλέα μὴ παρὰ ἀνθρώπων ἐπιγείων τὰ ἐπουράνια μυστήρια ἐπιζητεῖν, ἅπερ ἔμελλεν ἰδίοις καιροῖς παρὰ θεοῦ ἐπιτελεῖσθαι. καὶ διὰ τοῦτο ἀναπέμπων τὸ φρόνημα τοῦ βασιλέως πρὸς τὸν θεὸν ἔλεγεν· „ἔστιν ὁ θεὸς ἐν οὐρανῷ ἀποκαλύπτων μυστήρια“, παρ’ οὗ δεῖ τὸν ἄνθρωπον ἐν οἰκτιρμοῖς καὶ δεήσεσιν αἰτούμενον λαμβάνειν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν, λοιπόν, έγινε αυτό, σηκώθηκε ο Δανιήλ, πήγε στον Αριώχ και του είπε: «Μην εξολοθρεύσεις τους σοφούς της Βαβυλώνας, αλλά οδήγησέ με ενώπιον του βασιλιά και εγώ θα αναγγείλω στον βασιλιά το ενύπνιο και την ερμηνεία του». Εκείνος, ακούγοντας αυτά, εισήγαγε τον Δανιήλ με σπουδή και είπε: «Βρήκα έναν άνδρα από τους γιους της αιχμαλωσίας της Ιουδαίας, ο οποίος θα αναγγείλει την ερμηνεία στον βασιλιά». Ο δε βασιλιάς, κατάπληκτος, είπε στον Δανιήλ: «Μπορείς εσύ να μου αναγγείλεις το ενύπνιο που είδα και την ερμηνεία του;» Και ο Δανιήλ απάντησε: «Το μυστήριο, για το οποίο ρωτά ο βασιλιάς, δεν μπορούν να το αναγγείλουν στον βασιλιά μάγοι, επαοδοί και γαζαρηνοί, αλλά υπάρχει Θεός στον ουρανό ο οποίος αποκαλύπτει μυστήρια, και Αυτός φανέρωσε στον βασιλιά Ναβουχοδονόσορ αυτά που πρόκειται να συμβούν κατά τις έσχατες ημέρες». Δες πώς, μέσω αυτών των λόγων, διασώζει τους Χαλδαίους από τον κίνδυνο να θανατωθούν, και διδάσκει τον βασιλιά να μην αναζητά τα επουράνια μυστήρια από επίγειους ανθρώπους, τα οποία επρόκειτο να εκπληρωθούν από τον Θεό στους κατάλληλους καιρούς. Και για τον λόγο αυτό, ανυψώνοντας το φρόνημα του βασιλιά προς τον Θεό, έλεγε: «Υπάρχει Θεός στον ουρανό που αποκαλύπτει μυστήρια», από τον οποίο πρέπει ο άνθρωπος να τα λαμβάνει, ζητώντας τα με οικτιρμούς και δεήσεις.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Δανιὴλ προφήτην
Ὡσανεὶ φῶς ἔχων μεθ᾽ ἑαυτοῦ. Μετ᾽ αὐτοῦ ἐστιν ἀεί. Ἀνθρωπίνως λέγει. Ὥσπερ οὐδέν ἐστιν ἐν σκότει τῷ λύχνον ἅπτοντι, οὕτως οὐδὲ τῷ Θεῷ· μᾶλλον δὲ, εἴ τι πλέον, ὥσπερ τῷ τὸ φῶς ἔχοντι ἐν ὀφθαλμοῖς, τῷ ἀεὶ περιφέροντι αὐτὸ φῶς ἐστι. Σοὶ, ὁ Θεὸς πατέρων μου, φησὶ, ἐξομολογοῦμαι, καὶ αἰνῶ, ὅτι σοφίαν καὶ σύνεσιν ἔδωκάς μοι. Εὐκαίρως τῶν πατέρων ἐμνήσθη νῦν, δι᾽ ἐκείνων αὐτὸν δυσωπῆσαι βουλόμενος, καθάπερ εἴ τίς τινα ἐραστὴν σφοδρὸν τῶν ἐρωμένων ἀναμνήσειεν. Ἐξομολογοῦμαι, φησὶ, εὐχαριστῶ, καὶ αἰνῶ, ὅτι σοφίαν καὶ σύνεσιν ἔδωκάς μοι. Τὴν προτέραν φησί. Καὶ νῦν ἐγνώρισάς μοι ἃ ἠξιώσαμεν παρὰ σοῦ. Ἴσως εἰκὸς αὐτὸν καὶ ἄλλα ἀξιῶσαι, ὥστε καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτῷ γνωρίσαι. Ὅτι τὸ ὅραμα τοῦ βασιλέως, φησὶ, ἐγνώρισάς μοι. Καὶ εὐθέως ἦλθε Δανιὴλ πρὸς Ἀριὼχ, ὃν κατέστησε, φησὶ, ὁ βασιλεὺς ἀπολέσαι τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος, καὶ εἶπεν αὐτῷ· Τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος μὴ ἀπολέσῃς· εἰσάγαγε δέ με ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ ἀπαγγελῶ τῷ βασιλεῖ τὴν σύγκρισιν τοῦ ὁράματος. Ἔδραμε πρὸς αὐτὸν καί φησι· Τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος μὴ ἀπολέσῃς. Τίς ἂν ἐφρόντισεν ἐκείνων; Ὅρα τὸ φιλάνθρωπον καὶ ἥμερον τοῦ προφήτου. Ἀλλ᾽ οὐκ ἂν ἠκούσθη, εἰ μὴ κἀκεῖνο προσέθηκεν· Εἰσάγαγέ με, φησὶ, καὶ ἀπαγγελῶ τῷ βασιλεῖ τὴν σύγκρισιν τοῦ ὁράματος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σαν να έχει το φως μαζί του. Είναι πάντοτε μαζί του. Ομιλεί με ανθρώπινο τρόπο. Όπως τίποτε δεν βρίσκεται στο σκοτάδι για εκείνον που ανάβει το λυχνάρι, έτσι συμβαίνει και με τον Θεό· μάλλον δε, και ακόμη περισσότερο, όπως ακριβώς για εκείνον που έχει το φως μέσα στα μάτια του, για εκείνον που πάντοτε το φέρει μαζί του, τα πάντα είναι φως. Σε εσένα, τον Θεό των πατέρων μου, λέγει, εξομολογούμαι και αινώ, διότι μου έδωσες σοφία και σύνεση. Πολύ εύστοχα θυμήθηκε τους πατέρες τώρα, θέλοντας μέσω αυτών να τον δυσωπήσει, όπως ακριβώς αν κάποιος υπενθύμιζε σε έναν σφοδρό εραστή τα αγαπημένα του πρόσωπα. Εξομολογούμαι, λέγει, δηλαδή ευχαριστώ, και αινώ, διότι μου έδωσες σοφία και σύνεση. Εννοεί την προηγούμενη. Και τώρα μου φανέρωσες αυτά που δεηθήκαμε από εσένα. Ίσως είναι φυσικό να του ζήτησε και άλλα, ώστε να του φανερώσει και την ερμηνεία. Διότι το όραμα του βασιλέως, λέγει, μου το φανέρωσες. Και αμέσως πήγε ο Δανιήλ προς τον Αριώχ, τον οποίο διόρισε, λέγει, ο βασιλιάς για να εξολοθρεύσει τους σοφούς της Βαβυλώνας, και του είπε: Μην εξολοθρεύσεις τους σοφούς της Βαβυλώνας· αλλά οδήγησέ με ενώπιον του βασιλέως, και εγώ θα αναγγείλω στον βασιλέα την ερμηνεία του οράματος. Έτρεξε προς αυτόν και λέγει: Μην εξολοθρεύσεις τους σοφούς της Βαβυλώνας. Ποιος άλλος θα φρόντιζε για εκείνους; Δες τη φιλανθρωπία και την πραότητα του προφήτη. Όμως δεν θα εισακουγόταν, αν δεν πρόσθετε και το εξής: Οδήγησέ με, λέγει, και εγώ θα αναγγείλω στον βασιλέα την ερμηνεία του οράματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες