Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 2:27

Όταν, λοιπόν, έγινε αυτό, σηκώθηκε ο Δανιήλ, πήγε στον Αριώχ και του είπε: «Μην εξολοθρεύσεις τους σοφούς της Βαβυλώνας, αλλά οδήγησέ με ενώπιον του βασιλιά και εγώ θα αναγγείλω στον βασιλιά το ενύπνιο και την ερμηνεία του». Εκείνος, ακούγοντας αυτά, εισήγαγε τον Δανιήλ με σπουδή και είπε: «Βρήκα έναν άνδρα από τους γιους της αιχμαλωσίας της Ιουδαίας, ο οποίος θα αναγγείλει την ερμηνεία στον βασιλιά». Ο δε βασιλιάς, κατάπληκτος, είπε στον Δανιήλ: «Μπορείς εσύ να μου αναγγείλεις το ενύπνιο που είδα και την ερμηνεία του;» Και ο Δανιήλ απάντησε: «Το μυστήριο, για το οποίο ρωτά ο βασιλιάς, δεν μπορούν να το αναγγείλουν στον βασιλιά μάγοι, επαοδοί και γαζαρηνοί, αλλά υπάρχει Θεός στον ουρανό ο οποίος αποκαλύπτει μυστήρια, και Αυτός φανέρωσε στον βασιλιά Ναβουχοδονόσορ αυτά που πρόκειται να συμβούν κατά τις έσχατες ημέρες». Δες πώς, μέσω αυτών των λόγων, διασώζει τους Χαλδαίους από τον κίνδυνο να θανατωθούν, και διδάσκει τον βασιλιά να μην αναζητά τα επουράνια μυστήρια από επίγειους ανθρώπους, τα οποία επρόκειτο να εκπληρωθούν από τον Θεό στους κατάλληλους καιρούς. Και για τον λόγο αυτό, ανυψώνοντας το φρόνημα του βασιλιά προς τον Θεό, έλεγε: «Υπάρχει Θεός στον ουρανό που αποκαλύπτει μυστήρια», από τον οποίο πρέπει ο άνθρωπος να τα λαμβάνει, ζητώντας τα με οικτιρμούς και δεήσεις.

Δεν υπάρχει ανάγκη, λένε, να απαντήσουμε στον βασιλιά για το ζήτημα αυτό. Όχι με λόγια, αλλά με πράξεις θα δώσουμε την απόδειξη. Υπάρχει Θεός στον ουρανό, ο οποίος έχει τη δύναμη να μας ελευθερώσει. Του υπενθύμισαν την ευεργεσία προς τον Δανιήλ, λέγοντας τα ίδια ακριβώς λόγια που είχε πει τότε ο προφήτης. Διότι τι έλεγε εκείνος; Δεν είναι υπόθεση των μάγων, των Γαζαρηνών και των Χαλδαίων το ζήτημα που απαιτεί ο βασιλιάς· αλλά υπάρχει Θεός στους ουρανούς, ο οποίος αποκαλύπτει μυστήρια.

Ποιος δεν θα ντρεπόταν, ποιος δεν θα κοκκίνιζε, βλέποντας από τη μια μεριά όλους τους συμπατριώτες του να θανατώνονται, και από την άλλη τους αιχμαλώτους να κομπάζουν και να υπερηφανεύονται; Τίποτα από αυτά, τίποτα δεν αναλογίστηκε ο ίδιος, αλλά με βιασύνη και εκείνος τον κάλεσε, και τούτος ρώτησε, όχι πλέον όμως με την ίδια αλαζονεία. Επειδή δηλαδή αποδείχθηκε στην πράξη ότι ο βασιλιάς επιζητούσε πράγματα μάταια, τι λέει; «Και αποκρίθηκε ο βασιλιάς και είπε στον Δανιήλ, του οποίου το όνομα ήταν Βαλτάσαρ: "Μπορείς να μου αναγγείλεις το όνειρο που είδα και την ερμηνεία του;"». Του μιλάει με μεγαλύτερη επιείκεια. Δεν του είπε: «Αν δεν μπορέσεις, θα πάθεις τα ίδια». Τι απαντά λοιπόν ο Δανιήλ; «Και αποκρίθηκε ο Δανιήλ ενώπιον του βασιλιά και είπε: "Το μυστήριο που επιζητεί ο βασιλιάς, δεν έχουν τη δύναμη ούτε οι σοφοί, ούτε οι μάγοι, ούτε οι επαοιδοί, ούτε οι Γαζαρηνοί να το αναγγείλουν στον βασιλιά· αλλά υπάρχει Θεός στον ουρανό, ο Οποίος αποκαλύπτει μυστήρια, και Εκείνος φανέρωσε στον βασιλιά Ναβουχοδονόσορα όσα πρόκειται να συμβούν στις έσχατες ημέρες"».

Πρόσεξε τη σύνεση του προφήτη. Δεν είπε αμέσως: «Μπορώ να σου το αναγγείλω», αλλά λέει εκείνο που έπρεπε πριν από όλα να μάθει ο βασιλιάς. «Το μυστήριο», λέει, «για το οποίο ρωτά ο βασιλιάς, δεν είναι στη δύναμη σοφών, μάγων, επαοιδών και Γαζαρηνών να το αναγγείλουν στον βασιλιά· υπάρχει Θεός στον ουρανό, ο οποίος αποκαλύπτει μυστήρια». Απολογείται υπέρ εκείνων που θανατώθηκαν άδικα, δείχνοντας ότι δεν είναι ο ίδιος αυτός που μιλάει. «Δεν το είπα», λέει, «ότι δηλαδή αυτό δεν είναι έργο μάγων, για να αναδείξω τον εαυτό μου λαμπρότερο από εκείνους, αλλά για να μάθεις ότι ούτε και εγώ μιλώ στηριζόμενος στην ανθρώπινη φύση. Αλλά υπάρχει Θεός στον ουρανό». Δεν Τον περιορίζει εκεί, αλλά εκφράζεται έτσι επειδή συνομιλεί προς το παρόν με βάρβαρο, και αποσπώντας τον από τη γη, του δείχνει ότι ο Θεός δεν είναι όπως οι δικοί σας που περιστρέφονται γύρω από τα γήινα.