Ἀλλὰ παῖδες μὲν εὐκόλως ἂν ἀπατηθεῖεν, οἱ δὲ ὄντως ἄνδρες, τῆς πνευματικῆς ὄντες γεωργίας ἔμπειροι ἴσασι τὰ ὄντως ἀγαθὰ ἀποκρίνειν τῶν κακῶν. Φέρε οὖν, ὑμῖν τὰ ὑποδείγματα αὐτῶν ἀπὸ τῶν Γραφῶν παραστήσωμεν. Τί ποτέ ἐστι κολακεία, καὶ ἀνελευθερία, καὶ θωπεία; Ὁ Σιβᾶ τὸν Δαυῒδ ἐκολάκευε παρὰ καιρὸν, καὶ τὸν δεσπότην διέβαλε τὸν ἑαυτοῦ· μᾶλλον δὲ ὁ Ἀχιτόφελ τὸν Ἀβεσσαλώμ. Ἀλλ᾽ οὐχ ὁ Δαυῒδ τοιοῦτος, ἀλλὰ ταπεινόφρων. Κόλακες γάρ εἰσιν οἱ ὕπουλοι· οἷον, ὡς ὅταν λέγωσιν οἱ μάγοι, Βασιλεῦ, ζῆθι εἰς τοὺς αἰῶνας. Καὶ ἐπὶ τοῦ Παύλου ἐν ταῖς Πράξεσι πολλὰ τοιαῦτα εὑρήσομεν, ὅταν Ἰουδαίοις διαλέγηται, οὐ κολακεύων, ἀλλὰ ταπεινοφρονῶν· οἶδε γὰρ καὶ παῤῥησιάζεσθαι· ὡς ὅταν λέγῃ, Ἄνδρες ἀδελφοὶ, οὐδὲν ἐναντίον ποιήσας τῷ λαῷ, ἢ τοῖς πατρῴοις ἔθεσι, δέσμιος ἐξ Ἱερουσαλὴμ παρεδόθην.
Μετάφραση
Αλλά τα μεν παιδιά θα μπορούσαν εύκολα να εξαπατηθούν, οι πραγματικοί όμως άνδρες, επειδή είναι έμπειροι στην πνευματική καλλιέργεια, γνωρίζουν να διακρίνουν τα αληθινά αγαθά από τα κακά. Ελάτε λοιπόν, ας σας παρουσιάσουμε τα παραδείγματά τους μέσα από τις Γραφές. Τι είναι άραγε η κολακεία, η δουλοπρέπεια και η θωπεία; Ο Σιβά κολάκευε άκαιρα τον Δαβίδ και διέβαλε τον ίδιο του τον κύριο· ή μάλλον ο Αχιτόφελ τον Αβεσσαλώμ. Αλλά ο Δαβίδ δεν ήταν τέτοιος, αλλά ταπεινόφρων. Διότι κόλακες είναι οι ύπουλοι· όπως, για παράδειγμα, όταν λένε οι μάγοι: «Βασιλιά, να ζήσεις εις τους αιώνας». Και στην περίπτωση του Παύλου, στις Πράξεις των Αποστόλων, θα βρούμε πολλά παρόμοια περιστατικά, όταν συνομιλεί με τους Ιουδαίους, όχι κολακεύοντας, αλλά δείχνοντας ταπεινοφροσύνη· διότι γνωρίζει να μιλάει και με παρρησία· όπως όταν λέει: «Άνδρες αδελφοί, χωρίς να έχω πράξει τίποτε εναντίον του λαού ή των πατρικών μας εθίμων, παραδόθηκα δέσμιος από τα Ιεροσόλυμα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες