Καταπλαγεὶς οὖν Ναβουχοδονόσορ ἐπὶ τῶν λεγομένων ὑπὸ τοῦ Δανιὴλ ἔφη· „ἐπ’ ἀληθείας ὁ θεὸς ὑμῶν αὐτός <ἐστιν> θεὸς θεῶν καὶ κύριος τῶν κυριευόντων καὶ ἀποκαλύπτων μυστήρια, ὅτι ἠδυνήθης ἀποκαλύψαι τὸ μυστήριον τοῦτο. καὶ ἐμεγάλυνεν ὁ βασιλεὺς τὸν Δανιὴλ καὶ δόματα πολλὰ καὶ μεγάλα ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ πάσης χώρας Βαβυλῶνος καὶ ἄρχοντα σατραπῶν, ἐπὶ πάντας σοφοὺς Βαβυλῶνος“. ἐπειδὴ γὰρ αὐτὸς ἑαυτὸν ἐσμίκρυνεν καὶ ἐλάχιστον παρὰ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ἀπεφήνατο, ηὔξησεν [γὰρ] αὐτὸν ὁ βασιλεὺς καὶ „κατέστησεν αὐτὸν ἄρχοντα πάσης χώρας Βαβυλῶνος“. ὃν τρόπον ἐποίησεν καὶ ὁ Φαραὼ τῷ Ἰωσήφ, τότε καταστήσας αὐτὸν ἄρχοντα „ἐπὶ πάσης τῆς γῆς Αἰγύπτου“. <ἐν πάσῃ γὰρ Αἰγύπτῳ οὐδεὶς ηὕ>ρηται ἀνθρώπω<ν, δυνατὸ>ς <τὰ> ὁράματα ἀπαγγεῖλ<αι> τῷ Φαραώ, εἰ μὴ μόνος Ἰωσήφ, ἐν δὲ Βαβυλῶνι οὐδεὶς <τῶ>ν σοφῶν ἠδυνήθη <ἐ>ξειπεῖν τὸ ὅραμα τῷ βασιλεῖ, εἰ μὴ μόνος ὁ Δαν<ι>ήλ. κατὰ γὰρ γενεὰν καὶ γενεὰν ἀνθρώπους ἁγίους ὁ θεὸς προσάγει ἑαυτῷ, δέων εἰς πάντα τὸν κόσμον δοξασθῆναι. „Καὶ Δανιὴλ ᾐτήσατο παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ κατέστησεν ἐπὶ τὰ ἔργα τῆς χώρας Βαβυλῶνος τὸν Σεδράκ, Μισάκ, Ἀβδεναγώ“. καὶ τοῦτο δὲ πίστεως καὶ ἐπαίνου ἄξιον τὸ ὑπὸ τοῦ Δανιὴλ γεγενημένον.
Μετάφραση
Εκπλαγείς λοιπόν ο Ναβουχοδονόσορ με όσα ειπώθηκαν από τον Δανιήλ, είπε: «Στα αλήθεια, ο Θεός σας είναι ο Θεός των θεών και ο Κύριος των κυρίων, και αυτός που αποκαλύπτει τα μυστήρια, διότι μπόρεσες να αποκαλύψεις αυτό το μυστήριο. Και εμεγάλυνε ο βασιλιάς τον Δανιήλ, του έδωσε πολλά και μεγάλα δώρα, και τον κατέστησε άρχοντα σε όλη τη χώρα της Βαβυλώνας και αρχισατράπη πάνω σε όλους τους σοφούς της Βαβυλώνας». Επειδή, δηλαδή, αυτός ταπείνωσε τον εαυτό του και δήλωσε ότι είναι ο ελάχιστος από όλους τους ανθρώπους, ο βασιλιάς τον ύψωσε και «τον κατέστησε άρχοντα σε όλη τη χώρα της Βαβυλώνας». Με τον ίδιο τρόπο που έπραξε και ο Φαραώ στον Ιωσήφ, όταν τον κατέστησε τότε άρχοντα «σε όλη τη γη της Αιγύπτου». Διότι σε όλη την Αίγυπτο δεν βρέθηκε κανένας άνθρωπος ικανός να ερμηνεύσει τα οράματα στον Φαραώ, παρά μόνο ο Ιωσήφ, και στη Βαβυλώνα κανένας από τους σοφούς δεν μπόρεσε να εξηγήσει το όραμα στον βασιλιά, παρά μόνο ο Δανιήλ. Διότι, από γενιά σε γενιά, ο Θεός προσελκύει σε αυτόν άγιους ανθρώπους, καθώς πρέπει να δοξαστεί σε όλο τον κόσμο. «Και ο Δανιήλ ζήτησε από τον βασιλιά, και εκείνος κατέστησε υπεύθυνους για τα έργα της χώρας της Βαβυλώνας τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδεναγώ». Και αυτό επίσης το οποίο έπραξε ο Δανιήλ είναι άξιο πίστεως και επαίνου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες