Νὺξ νυκτὶ ἀνήγγειλε γνῶσιν, καὶ ὁ Ναβουχοδονόσορ τοῖς Βαβυλωνίοις καὶ Μήδοις καὶ Πέρσαις τὰ περὶ θεογνωσίας σαλπίζων ἐν γράμμασιν. Ὅτε γὰρ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ εἶδεν ἐν τῇ καμίνῳ παραγενόμενον, ὅτε ἡ νὺξ τὴν ἡμέραν εἶδεν ἐν πυρὶ ἀπαστράπτουσαν, ὅτε ἐν μέσῳ τῶν τριῶν τὸν ἕνα ἐθεάσατο, ἵνα πιστευθῇ 〈ὁ〉 λέγων· 〈Ὅπου εἰσὶ δύο ἢ τρεῖς ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν,〉 τότε ἡ νὺξ διὰ γραμμάτων ἀστράπτουσα τὴν νύκτα τῶν Χαλδαίων ἐφώτιζε γράφων οὕτως· 〈Ἐγὼ Ναβουχοδονόσορ ἐκτίθεμαι δόγμα ὅπως πᾶς λαός, φυλή, γλῶσσα, ἣ ἂν εἴπῃ βλασφημίαν κατὰ τοῦ θεοῦ Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγώ, εἰς ἀπώλειαν ἔσονται.〉 Καὶ ἐπάγει· Καθότι ἐγὼ ἔγνωκα—〈Καὶ νὺξ νυκτὶ ἀναγγέλλει γνῶσιν—ὅτι οὐκ ἔστι θεὸς ἕτερος ὅστις δυνήσεται ῥύσασθαι οὕτως〉 ... ... Καὶ τῇ μὲν γῇ ὁ φθόγγος· τῇ παχυτέρᾳ καὶ ἄρτι εἰσαγομένῃ πρὸς θεογνωσίαν ψυχῇ ὁ ἀσημότερος καὶ παιδικώτερος λόγος ἁρμόττει.
Μετάφραση
Η νύχτα ανήγγειλε γνώση στη νύχτα, και ο Ναβουχοδονόσορας, διασαλπίζοντας με γράμματα στους Βαβυλωνίους, τους Μήδους και τους Πέρσες τα περί θεογνωσίας. Διότι όταν είδε τον Υιό του Θεού να εμφανίζεται μέσα στο καμίνι, όταν η νύχτα είδε την ημέρα να αστράφτει μέσα στη φωτιά, όταν ανάμεσα στους τρεις αντίκρισε τον Ένα, ώστε να γίνει πιστευτός Εκείνος που λέει: «Όπου υπάρχουν δύο ή τρεις συγκεντρωμένοι στο όνομά μου, εκεί είμαι κι εγώ ανάμεσά τους», τότε η νύχτα, αστράφτοντας μέσω των γραμμάτων, φώτιζε τη νύχτα των Χαλδαίων, γράφοντας τα εξής: «Εγώ ο Ναβουχοδονόσορας εκδίδω διάταγμα, ώστε κάθε λαός, φυλή και γλώσσα, που τυχόν θα εκστομίσει βλασφημία εναντίον του Θεού του Σεδράχ, του Μισάχ και του Αβδεναγώ, να οδηγηθεί στην απώλεια». Και προσθέτει: Καθότι εγώ έχω γνωρίσει —«και η νύχτα αναγγέλλει γνώση στη νύχτα»— «ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που να μπορεί να σώσει με τέτοιον τρόπο»... Και στη μεν γη απευθύνεται ο φθόγγος: στην πιο παχυλή και άρτι εισαγόμενη στη θεογνωσία ψυχή, αρμόζει ο πιο ασαφής και πιο παιδικός λόγος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες