Οὕτως οὖν ἀποκριθεὶς Ναβουχοδονόσορ ἔφη· „εὐλογητὸς ὁ θεὸς τοῦ Σεδράκ, Μισὰκ καὶ Ἀβδεναγώ, ὃς ἀπέστειλεν τὸν ἄγγελον αὐτοῦ καὶ ἐρρύσατο τοὺς παῖδας αὐτοῦ ὅτι ἐπεποίθεισαν ἐπ’ αὐτῷ, καὶ τὸ ῥῆμα τοῦ βασιλέως ἠλλοίωσαν καὶ παρέδωκαν τὰ σώματα αὐτῶν, ὅπως μὴ λατρεύσωσιν παντὶ θεῷ, ἀλλ’ ἢ τῷ θεῷ αὐτῶν. κἀγὼ ἐκτίθεμαι δόγμα· πᾶς λαός, φυλή, γλῶσσα ἐὰν εἴπῃ βλασφημίαν κατὰ τοῦ <θεοῦ Σεδράκ, Μι>σὰκ καὶ Ἀβδεναγὼ εἰς ἀπώλειαν ἔσονται καὶ οἱ οἶκοι αὐτῶν εἰς διαρπαγήν· ὅτι οὐκ ἔστιν θεὸς ἕτερος, ὅστις δυνήσεται ῥύσασθαι οὕτως“. καὶ „κατεύθυνεν τὸν Σεδράκ, Μισὰκ καὶ Ἀβδεναγὼ ἐν τῇ χώρᾳ Βαβυλῶνος καὶ ηὔξησεν αὐτοὺς καὶ ἠξίωσεν ἡγεῖσθαι πάντων τῶν Ἰουδαίων τῶν ὄντων ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ“. —δεῖ οὖν ἐνορᾶν, ἀγαπητοί, πόσην χάριν παρέχει ἡ πρὸς <τὸν> θεὸν πίστις. ὥσπερ γὰρ αὐτὸν τὸν θεὸν ἐδόξασαν, ἑαυτοὺς τῷ θανάτῳ παραδόντες, οὕτως πάλιν καὶ αὐτοὶ οὐ μόνον ὑπὸ θεοῦ, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐδοξάσθησαν καὶ τὰ ἀλλόφυλα καὶ βάρβαρα ἔθνη τὸν θεὸν σέβειν ἐδίδαξαν. καὶ γάρ ἐστιν ἀληθῶς καταλαβέσθαι ἕως νῦν τοῦτο γινόμενον. ἡνίκα γὰρ ἄν τις τῶν ἁγίων ἐπὶ μαρτύριον κληθῇ καὶ μεγαλεῖά τινα ὑπὸ θεοῦ εἰς αὐτὸν γενηθῇ, εὐθέως π<άν>τες <ἰδόν>τες θαυμάζουσιν, πολλοὶ δὲ δ<ι’> αὐτῶν πιστεύσαντες οὕ<τ>ως καὶ αὐτοὶ μάρτυρ<ες> θεοῦ γίνονται.
Μετάφραση
Έτσι λοιπόν, αποκρινόμενος ο Ναβουχοδονόσορας, είπε: «Ευλογημένος ο Θεός του Σεδράχ, του Μισάχ και του Αβδεναγώ, ο οποίος απέστειλε τον άγγελό του και γλίτωσε τους δούλους του, διότι είχαν εμπιστευθεί σε αυτόν, και αθέτησαν την προσταγή του βασιλιά και παρέδωσαν τα σώματά τους, για να μη λατρεύσουν κανέναν άλλον θεό, παρά μόνο τον δικό τους Θεό. Και εγώ εκδίδω διάταγμα: κάθε λαός, φυλή και γλώσσα, εάν πει βλασφημία εναντίον του Θεού του Σεδράχ, του Μισάχ και του Αβδεναγώ, θα καταστραφούν και τα σπίτια τους θα λεηλατηθούν, διότι δεν υπάρχει άλλος θεός που να μπορεί να σώσει με τέτοιον τρόπο». Και «κατηύθυνε τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδεναγώ στη χώρα της Βαβυλώνας και τους ανέδειξε και τους αξίωσε να ηγούνται όλων των Ιουδαίων που βρίσκονταν στο βασίλειό του». Πρέπει λοιπόν να αντιληφθούμε, αγαπητοί, πόση χάρη παρέχει η πίστη προς τον Θεό. Διότι, όπως ακριβώς δόξασαν τον ίδιο τον Θεό παραδίδοντας τους εαυτούς τους στον θάνατο, έτσι πάλι και οι ίδιοι δοξάστηκαν όχι μόνο από τον Θεό αλλά και από τον βασιλιά, και δίδαξαν τα αλλόφυλα και βάρβαρα έθνη να σέβονται τον Θεό. Και πραγματικά είναι δυνατόν να καταλάβει κανείς ότι αυτό συμβαίνει μέχρι και σήμερα. Διότι, όταν κάποιος από τους αγίους κληθεί σε μαρτύριο και τελεστούν σε αυτόν κάποια μεγαλεία από τον Θεό, αμέσως όλοι όσοι τα δουν θαυμάζουν, και πολλοί, αφού πιστέψουν μέσω αυτών, γίνονται έτσι και οι ίδιοι μάρτυρες του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες