Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 3:7

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐγένετο ὅταν ἤκουον οἱ λαοὶ τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος, σύριγγός τε καὶ κιθάρας, σαμβύκης τε καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίας καὶ παντὸς γένους μουσικῶν, πίπτοντες πάντες οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι, προσεκύνουν τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Ἀλλὰ καὶ τοῦ Ναβουχοδονόσορ ἐπὶ τοῦ ἐγκαινισμοῦ τῆς εἰκόνος, σάλπιγγος καὶ σύριγγος καὶ κιθάρας καὶ σαμβύκης καὶ ψαλτηρίου συμφωνίας, καὶ παντὸς γένους μουσικῶν συνηχούντων, οἱ μὲν λαοὶ καὶ αἱ φυλαὶ καὶ αἱ γλῶσσαι κατέπιπτον· οἱ δὲ τὸν Βαβυλώνιον οἶνον πίνειν πόῤῥωθεν μὴ ἀνασχόμενοι καὶ τὴν τρυφὴν βδελυξάμενοι τῆς βασιλικῆς τραπέζης, οὔτε πεσόντες προσεκύνησαν καὶ κατεφρόνησαν πάσης ἀνθρωπίνης δυναστείας καὶ αὐτὴν δὲ κατέσβεσαν τὴν δύναμιν τοῦ πυρός. —Εἰ δὲ ἁμάρτημά ἐστι τὸ μὴ βλέπειν τὰ ἔργα Κυρίου καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ μὴ κατανοεῖν, ἐπάρωμεν τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας ἡμῶν καὶ εἰδῶμεν τοὺς δημιουργικοὺς λόγους τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ, καὶ τοῦ μεγέθους τῆς καλλονῆς τῶν κτισμάτων, ἀνάλογον τοῖς δημιουργηθεῖσι τὸν τῶν ποιημάτων γενεσιουργὸν καθορῶντες. Καὶ ἐπειδὴ Τὰ ἀόρατα τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ κτίσεως κόσμου, τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται, ἡ μὲν αἰσθητὴ τῶν ποιημάτων ἀντίληψις ὅρασις τάχα εἴρηται, ἡ δὲ νοητὴ τῶν ὑπερκοσμίων κατάληψις νόησις προσηγόρευται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά και επί Ναβουχοδονόσορα, κατά τα εγκαίνια της εικόνας, όταν ηχούσαν ταυτόχρονα η σάλπιγγα και η σύριγγα και η κιθάρα και η σαμβύκη και το ψαλτήριο, η συμφωνία και κάθε είδους μουσικά όργανα, οι μεν λαοί και οι φυλές και οι γλώσσες έπεφταν στο έδαφος· εκείνοι όμως που από την αρχή δεν ανέχθηκαν να πίνουν τον βαβυλωνιακό οίνο και βδελύχθηκαν την τρυφή της βασιλικής τράπεζας, ούτε έπεσαν να προσκυνήσουν και περιφρόνησαν κάθε ανθρώπινη δυναστεία και κατέσβεσαν ακόμη και αυτήν τη δύναμη του πυρός. —Εάν δε είναι αμάρτημα το να μη βλέπει κανείς τα έργα του Κυρίου και να μην κατανοεί τα έργα των χειρών Του, ας υψώσουμε τους οφθαλμούς της διανοίας μας και ας δούμε τους δημιουργικούς λόγους των έργων του Θεού, αντικρίζοντας τον γενεσιουργό των ποιημάτων αναλόγως προς τα δημιουργήματα, μέσα από το μέγεθος της καλλονής των κτισμάτων. Και επειδή «τα αόρατα του Θεού, από κτίσεως κόσμου, καθοράνται νοούμενα μέσω των δημιουργημάτων», η μεν αισθητή αντίληψη των δημιουργημάτων έχει ίσως ονομαστεί όραση, η δε νοητή κατάληψη των υπερκόσμιων πραγμάτων έχει προσαγορευθεί νόηση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸν Δανιήλ
τότε <οὖν> πάντων ἀνθρώπων ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνελθόντων καὶ τῶν ὀργάνων ὁμοῦ ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἠχησάντων „πίπτοντες λαοί, φυλαί, γλῶσσαι προσεκύνουν τῇ εἰκόνι“, τινὲς μὲν αὐτῶν τὸν βασιλέα φοβούμενοι, οἱ δὲ πάντες εἰδωλολάτραι γινόμενοι, ὑπήκουον τῷ ῥήματι τῷ ὑπὸ τοῦ βασιλέως προστεταγμένῳ. „Τότε“ δὲ προσῆλθον τινὲς τῶν Χαλδαίων „καὶ διέβαλλον τοὺς Ἰουδαίους τῷ βασιλεῖ“· „σὺ βασιλεῦ ἔθηκας δόγμα, πάντα ἄνθρωπον ὃς ἂν ἀκούσῃ τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος, σύριγγός τε καὶ κιθάρας, σαμβύκης τε καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίας καὶ παντὸς γένους μουσικῶν, καὶ μὴ πεσὼν προσκυνήσῃ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ἐμβληθῆναι αὐτὸν εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην. εἰσὶν δὲ ἄνδρες Ἰουδαῖοι, οὓς κατέστησας ἐπὶ τὰ ἔργ<α τῆς> χ<ώρας> Βαβυλῶν<ος, Σ>ε<δράκ, Μισάκ,> Ἀβδενα<γώ, οἳ οὐχ> ὑπήκ<ου>σαν, βασιλ<εῦ, τῷ> δόγματί σου, <τοῖς θεοῖς> σου οὐ λατρ<εύου>σιν καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ <ᾗ ἔστ>ησας οὐ προσκυνοῦσιν. τότε ἀκούσας ὁ βασιλεὺς ἐν θυμῷ καὶ ὀργῇ εἶπεν ἀχθῆναι αὐτούς, καὶ ἀποκριθεὶς ἔφη· εἰ ἀληθῶς, Σεδράκ, Μισὰκ καὶ Ἀβδεναγώ, τοῖς θεοῖς μου οὐ λατρεύετε καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ ᾗ ἔστησα οὐ προσκυνεῖτε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τότε λοιπόν, όταν όλοι οι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο ίδιο μέρος και τα όργανα ήχησαν όλα μαζί, «λαοί, φυλές και γλώσσες έπεφταν και προσκυνούσαν την εικόνα», μερικοί μεν από αυτούς επειδή φοβούνταν τον βασιλιά, και όλοι τους γινόμενοι ειδωλολάτρες, υπάκουαν στην προσταγή που είχε δοθεί από τον βασιλιά. «Τότε» πλησίασαν μερικοί από τους Χαλδαίους «και διέβαλαν τους Ιουδαίους στον βασιλιά»: «Εσύ, βασιλιά, εξέδωσες διάταγμα, κάθε άνθρωπος που θα ακούσει τον ήχο της σάλπιγγας, της σύριγγας και της κιθάρας, της σαμβύκης και του ψαλτηρίου και της συμφωνίας και κάθε είδους μουσικής, και δεν πέσει να προσκυνήσει τη χρυσή εικόνα, να ριχτεί στο καμίνι της φωτιάς που καίει. Υπάρχουν, όμως, κάποιοι Ιουδαίοι άνδρες, τους οποίους διόρισες στα έργα της χώρας της Βαβυλώνας, ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδεναγώ, οι οποίοι δεν υπάκουσαν, βασιλιά, στο διάταγμά σου, δεν λατρεύουν τους θεούς σου και δεν προσκυνούν τη χρυσή εικόνα που έστησες». Τότε, ακούγοντάς το ο βασιλιάς, γεμάτος θυμό και οργή, διέταξε να τους φέρουν μπροστά του, και παίρνοντας τον λόγο είπε: «Είναι αλήθεια, Σεδράχ, Μισάχ και Αβδεναγώ, ότι δεν λατρεύετε τους θεούς μου και δεν προσκυνείτε τη χρυσή εικόνα που έστησα;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες