Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 4:10

«Και κανένα μυστήριο», λέει, «δεν σου είναι αδύνατο». Τέτοια είναι τα θεία. Διότι τα μεν ανθρώπινα είναι ατελή, ενώ του Θεού όχι. «Άκουσε λοιπόν το όραμα του ονείρου μου, το οποίο είδα, και πες μου την ερμηνεία του, καθώς και τα οράματα του νου μου πάνω στο κρεβάτι μου». Τι λέει λοιπόν; «Κοίταζα, και ιδού, ένα δέντρο στο μέσο της γης, και το ύψος του ήταν πολύ μεγάλο. Μεγάλωσε το δέντρο και δυνάμωσε, και το ύψος του έφτασε έως τον ουρανό, και η έκτασή του έως τα πέρατα όλης της γης, τα δε φύλλα του ήταν ωραία, και ο καρπός του πολύς, και σε αυτό υπήρχε τροφή για όλους, και κάτω από αυτό κατασκήνωναν τα άγρια θηρία, και στα κλαδιά του κατοικούσαν τα πουλιά του ουρανού· και από αυτό τρεφόταν κάθε σάρκα». Τι θέλει να πει αυτό το όραμα; Και πάλι καταδεικνύεται ο πρόσκαιρος χαρακτήρας των ανθρώπινων πραγμάτων. Τα πουλιά, λέει, και τα θηρία απολάμβαναν τη σκιά του και κατοικούσαν σε αυτό, και από εκεί προερχόταν η τροφή τους. Μιλάει για την εξουσία του, η οποία κατέλαβε ολόκληρη την οικουμένη. Προηγουμένως, λοιπόν, μέσω μιας εικόνας, ενώ τώρα μέσω ενός δέντρου τού φανερώνονται τα πράγματα.

Έβλεπα σε όραμα της νύκτας πάνω στην κλίνη μου, και ιδού, ένας «ειρ» (εγρήγορος) και άγιος κατέβηκε από τον ουρανό με ισχύ, και είπε τα εξής: Κόψτε το δέντρο, αποκόψτε τα κλαδιά του, τινάξτε τα φύλλα του και διασκορπίστε τον καρπό του. Ας απομακρυνθούν τα θηρία από κάτω του, και τα πτηνά από τα κλαδιά του. Όμως, το στέλεχος των ριζών του αφήστε το στη γη· και με δεσμό σιδερένιο και χάλκινο, έξω στο χορτάρι της υπαίθρου, θα καταλύει κάτω από τη δροσιά του ουρανού, και μαζί με τα θηρία θα είναι η μερίδα του στο χορτάρι της γης. Η καρδιά του θα αλλοιωθεί και θα πάψει να είναι ανθρώπινη, και θα του δοθεί καρδιά θηρίου, και επτά καιροί θα παρέλθουν πάνω του. Μέσω απόφασης των εγρηγόρων ορίζεται ο λόγος, και το αίτημα αποτελεί κρίση των αγίων, ώστε να γνωρίσουν οι ζωντανοί ότι ο Ύψιστος είναι Κύριος της βασιλείας, και θα τη δώσει σε όποιον Εκείνος κρίνει καλό, και θα αναδείξει σε αυτήν τον πλέον εξουθενωμένο από τους ανθρώπους. Πρόσεξε: ονομάζει «Ειρ» ένα μεγάλο φως και μια λάμψη. Και άγιος κατέβηκε από τον ουρανό, και φώναξε με ισχύ, ώστε να τον καταπλήξει.