Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 4:23

{ "chunk_id": "", "translation": "Διότι του λέει: «Και επειδή είδε ο βασιλιάς εγρήγορο και άγιο να κατεβαίνει από τον ουρανό και είπε»: «Κόψτε το δέντρο, μαδήστε τα φύλλα του και τινάξτε τα κλαδιά του», «αλλά αφήστε το φύτρο των ριζών του δέντρου στη γη»· «η βασιλεία σου θα παραμείνει σε σένα, βασιλιά, μέχρι να αναγνωρίσεις την επουράνια εξουσία», «ότι ο Ύψιστος κυριαρχεί στη βασιλεία των ανθρώπων και σε όποιον θέλει τη δίνει». Όλα αυτά λοιπόν συνέβησαν στον βασιλιά Ναβουχοδονόσορα «μετά από δώδεκα μήνες». Διότι ούτε η Γραφή είπε ψέματα, ούτε ο Δανιήλ τον πλάνησε, αλλά τον δίδαξε εκ των προτέρων αυτά που επρόκειτο να εκπληρωθούν σε αυτόν. Διότι το δέντρο «που μεγάλωσε και δυνάμωσε, του οποίου το ύψος έφτασε μέχρι τον ουρανό και ο όγκος του μέχρι τα πέρατα όλης της γης», η Γραφή υποδηλώνει ότι είναι ο ίδιος ο βασιλιάς, όπως ακριβώς το αποσαφήνισε ρητά και ο Δανιήλ· εξαιτίας του ότι ο βασιλιάς υψώθηκε και έγινε ένδοξος, κυριάρχησε σε όλη τη γη και κατέκτησε τα μακρινά έθνη. [Τα κλαδιά του πάλι ήταν οι ύπατοι, οι στρατηγοί, οι τοπάρχες και όλοι όσοι είχαν διοριστεί από αυτόν, οι οποίοι προβάλλουν όπως τα κλαδιά από ένα δέντρο.] Τα δε φύλλα του δέντρου δεικνύουν τα διατάγματα των λόγων του, τα οποία απέστειλε σε όλη τη γη, προστάζοντας και διατάσσοντας όπως ο ίδιος ήθελε. [" }

Και ως προς το ότι είπε: «Αφήστε το βλαστάρι των ριζών του δέντρου· η βασιλεία σου θα παραμείνει σε σένα, από τη στιγμή που θα αναγνωρίσεις την ουράνια εξουσία». Τι λέει λοιπόν; Πώς θα επέλθει η λύτρωση από το δεινό; «Γι' αυτό, βασιλιά, ας γίνει αρεστή σε σένα η συμβουλή μου, και εξαγόρασε τις αμαρτίες σου με ελεημοσύνες, και τις αδικίες σου με την επίδειξη ευσπλαχνίας στους φτωχούς. Ίσως υπάρξει μακροθυμία για τα παραπτώματά σου». Τι λέγεις; «Ίσως υπάρξει»; Και θέτεις τη δύναμη του φαρμάκου υπό κάποια αμφιβολία; Δεν είπε γι' αυτό το «Ίσως», όχι επειδή αμφέβαλλε – μη γένοιτο – αλλά επειδή ήθελε να επιτείνει σε εκείνον τον φόβο, καθώς θεωρούσε ότι είχε αμαρτήσει τόσο ώστε να βρίσκεται υπεράνω κάθε θεραπείας και κάθε συγγνώμης. Διότι, εάν και αφού του μίλησε κατ' αυτόν τον τρόπο εκείνος επέμεινε στη μανία του, πόσο μάλλον θα επέμενε αν δεν είχε διατυπωθεί με αμφιβολία. Επειδή και αλλού αυτό επιδιώκει, λέγοντας μέσω του προφήτη: «Ακόμη κι αν πλυθείς με νίτρο, θα παραμείνεις κηλιδωμένος ενώπιόν μου, λέγει ο Κύριος». Και πάλι: «Μπορεί να αλλάξει ο Αιθίοπας το δέρμα του, και η λεοπάρδαλη τα στίγματά της;» Όπως λοιπόν εκεί αποκλείει τη μετάνοια, όχι για να την αποκλείσει πραγματικά, αλλά για να προκαλέσει μεγαλύτερο φόβο, έτσι και εδώ, θέλοντας να δείξει το μέγεθος των αμαρτημάτων, είπε το «Ίσως». Για ποιο λόγο όμως δεν του είπε: «Ταπεινώσου, αναγνώρισε τον Θεό»; Διότι, αν εξαιτίας αυτού υποφέρει αυτά που περνάει, όπως ακριβώς και ο ίδιος βεβαιώνει, για ποιο λόγο τον συμβουλεύεις διαφορετικά;