Αἶνος ᾠδῆς τῷ Δαυίδ. Τῷ αἴνῳ τὸ μέλος συνέζευξεν. ᾠδὴ γὰρ μέλος νοεῖται. ᾐνίξατο δὲ καὶ τὴν δευτέραν παρουσίαν τοῦ Χριστοῦ. δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα Προτροπὴ τῶν πιστῶν ὑπὸ τοῦ προφήτου. ἀλαλάξωμεν Ἐν ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις, τουτέστι μετὰ φωνῆς προσέλθωμεν τῷ θεῷ. προφθάσωμεν Πρὸ τοῦ ἐλθεῖν, φησί, κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, ἕκαστος ἀναγγείλῃ τὰ ἑαυτοῦ ἔργα ἐξομολογούμενος. καὶ ἐν ψαλμοῖς Τουτέστιν ἀκαταπαύστως ψάλλειν χρὴ τῷ θεῷ. ὅτι θεός Οὐ γάρ ἐστι θεὸς ἄλλος πλὴν αὐτοῦ καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ βασιλεία αἰώνιος. ὅτι ἐν τῇ χειρί Σπιθαμῇ γὰρ τὸν οὐρανὸν καὶ δρακὶ τὴν γῆν ἐμέτρησεν, ὥστε πάντα ἔσω τῆς χειρὸς ἔχει (κατέχει) ὡς θεός. καὶ τὰ ὕψη Εἰ πᾶσαν τὴν γῆν ἔσω τῆς χειρὸς ἔχει, πῶς οὐχὶ καὶ τὰ ὄρη; χρὴ δὲ νοεῖν τὰ δόγματα τῶν προφητῶν, ἅ ἐστι νοητὰ ὄρη. ὅτι αὐτοῦ ἐστιν Καὶ τὴν αἰσθητὴν ὡς μεγάλην, ὅ ἐστιν ὁ βίος <ὁ κόσμος>, καὶ τὴν νοητὴν ὡς μείζονα, ὅ ἐστι τὸ βάπτισμα. καὶ τὴν ξηράν Τὴν γῆν λέγει ξηράν, καὶ αὕτη γὰρ ἔργον θεοῦ, ὡς μέγα στοιχεῖον. νόει δὲ τὸν ἄνθρωπον ὡς διὰ τὸ πλασθῆναι (ὃν ἰδίαις χερσὶν ἔπλασεν)· γῆ γὰρ νοητὴ ὁ ἄνθρωπος. δεῦτε προσκυνήσωμεν Δεῦτε, φησί, προσκυνήσωμεν τῷ τὰ τοιαῦτα ποιήσαντι θαυμάσια. λέγει δὲ καὶ περὶ τῆς μετανοίας. καὶ κλαύσωμεν Διὰ τί κλαύσωμεν; ὅτι αὐτὸς μὲν καθαρὸν τὸ σκεῦος ἡμῶν ἔπλασεν, ἡμεῖς δὲ ἐρυπώσαμεν αὐτό.
Μετάφραση
Αίνος ωδής του Δαβίδ. Συνέδεσε τον αίνο με το μέλος. Διότι ως ωδή νοείται το μέλος. Υπαινίχθηκε δε και τη δεύτερη παρουσία του Χριστού. Ελάτε να αγαλλιάσουμε: Προτροπή των πιστών από τον προφήτη. Ας αλαλάξουμε: Με ψαλμούς και ύμνους, δηλαδή με φωνή ας προσέλθουμε στον Θεό. Ας προφτάσουμε: Πριν έρθει, λέει, να κρίνει ζώντες και νεκρούς, ο καθένας ας αναγγείλει τα έργα του εξομολογούμενος. Και με ψαλμούς: Δηλαδή πρέπει ακατάπαυστα να ψάλλουμε στον Θεό. Διότι Θεός: Διότι δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από αυτόν και η βασιλεία του είναι βασιλεία αιώνια. Διότι στο χέρι: Επειδή με την σπιθαμή μέτρησε τον ουρανό και με τη χούφτα τη γη, ώστε τα πάντα να τα έχει (κατέχει) μέσα στο χέρι του ως Θεός. Και τα ύψη: Αν όλη τη γη την έχει μέσα στο χέρι του, πώς όχι και τα όρη; Πρέπει δε να εννοήσουμε τα δόγματα των προφητών, τα οποία είναι νοητά όρη. Διότι δική του είναι: Και την αισθητή ως μεγάλη, που είναι ο βίος <ο κόσμος>, και τη νοητή ως μεγαλύτερη, που είναι το βάπτισμα. Και την ξηρά: Τη γη ονομάζει ξηρά, επειδή και αυτή είναι έργο του Θεού, ως μεγάλο στοιχείο. Να εννοείς δε τον άνθρωπο, επειδή πλάστηκε (τον οποίο έπλασε με τα ίδια του τα χέρια)· διότι νοητή γη είναι ο άνθρωπος. Ελάτε να προσκυνήσουμε: Ελάτε, λέει, να προσκυνήσουμε αυτόν που έκανε τέτοια θαυμάσια. Μιλάει δε και για τη μετάνοια. Και ας κλάψουμε: Γιατί να κλάψουμε; Διότι αυτός μεν έπλασε καθαρό το σκεύος μας, εμείς όμως το λερώσαμε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες