Ἐμάνθανεν ἐκ τούτων, ὅτι οὐδὲ τὰ πρότερα ἐκ τῆς σοφίας ταύτης εἶπεν ὁ Δανιήλ. Ἔμαθεν ὅτι οὐδὲ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις ἔλεγόν τι ὑγιὲς, καθάπερ αὐτός φησιν, ἀλλ᾽ ἢ πάντων ἐν ἐρημίᾳ τῶν ἐλεγχόντων ὄντες. Ὅτε δὲ ἦλθεν αὐτοῖς ἀπόδειξις ἐξ Ἰουδαίας, ὁ Δανιὴλ, οὐκέτι τολμῶσιν οὐδὲ πλάττεσθαι. Ὥστε οἰκονομικῶς πάλιν καλοῦνται οὗτοι. Καὶ γὰρ ἄξιον θαυμάσαι. τίνος ἕνεκεν λαβὼν πεῖραν τῆς τοῦ Δανιὴλ δυνάμεως ἐν τοσούτοις, οὐ πρῶτον αὐτὸν ἐκάλεσεν. Ὁ Θεὸς αὐτὸς γὰρ τοῦτο κατεσκεύασεν, ὥστε μετὰ τὴν ἐκείνων ἧτταν φανῆναι τὴν νίκην. Ἐφοβέρισέν με, φησί· καὶ οὐδὲ οὕτως ἐγένετο βελτίων, ἀλλ᾽ ἐπ᾽ αὐτὴν ἠθέλησε τὴν πεῖραν ἐλθεῖν. Οὕτως ἀναίτιος ὁ Θεὸς πανταχοῦ. Καὶ εἰσεπορεύοντο οἱ ἐπαοιδοὶ, μάγοι, Γαζαρηνοὶ, Χαλδαῖοι· καὶ τὸ ἐνύπνιον εἶπον ἐνώπιον αὐτῶν· καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ οὐκ ἐγνώρισάν μοι, ἕως οὗ ἕτερος εἰσῆλθε, Δανιὴλ, ἐνώπιόν μου, οὗ τὸ ὄνομα Βαλτάσαρ κατὰ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ μου, ὃς πνεῦμα Θεοῦ ἔχει ἐν ἑαυτῷ· καὶ τὸ ἐνύπνιον ἐνώπιον αὐτοῦ εἶπον. Ἕως οὗ ἕτερος, φησὶ, εἰσῆλθεν ἐνώπιόν μου. Ὡς ἐπιλαθόμενος οὕτω φησί. Καὶ γὰρ πολλὰ ἔτη παρεληλύθει, καὶ ταχέως τὴν μνήμην ἀπέβαλεν, ἅτε ἐν τοσαύταις φροντίσιν ὢν, καὶ τοσαύτῃ συζῶν τροφῇ (l. τρυφῇ). Τὸ εἰπεῖν ἕτερον, σημεῖόν ἐστι τοῦ σφόδρα αὐτὸν ἀγνοεῖν. Κατὰ τὸ ὄνομα, φησὶ, τοῦ θεοῦ μου.
Μετάφραση
Μάθαινε από αυτά, ότι ούτε τα προηγούμενα τα είχε πει ο Δανιήλ προερχόμενα από αυτή τη σοφία. Έμαθε ότι ούτε και κατά τα προηγούμενα χρόνια έλεγαν κάτι το ορθό, όπως λέει ο ίδιος, παρά μόνον επειδή δεν υπήρχε απολύτως κανείς για να τους ελέγξει. Όταν όμως τους ήλθε η απόδειξη από την Ιουδαία, δηλαδή ο Δανιήλ, δεν τολμούν πλέον ούτε να επινοούν ψέματα. Ώστε, από θεία οικονομία καλούνται πάλι αυτοί. Διότι αξίζει να απορήσει κανείς, για ποιον λόγο, ενώ είχε γνωρίσει στην πράξη τη δύναμη του Δανιήλ σε τόσα γεγονότα, δεν κάλεσε πρώτα αυτόν. Ο ίδιος ο Θεός όμως το οικονόμησε αυτό, ώστε μετά τη δική τους ήττα να φανεί η νίκη. «Με τρόμαξε», λέει· και ούτε έτσι έγινε καλύτερος, αλλά θέλησε να φθάσει στην ίδια τη δοκιμασία. Έτσι, ο Θεός παραμένει παντού αναίτιος. Και εισέρχονταν οι επαοδοί, οι μάγοι, οι Γαζαρηνοί και οι Χαλδαίοι· και τους διηγήθηκα το ενύπνιο ενώπιόν τους, αλλά την ερμηνεία του δεν μου τη φανέρωσαν, έως ότου εισήλθε κάποιος άλλος ενώπιόν μου, ο Δανιήλ, του οποίου το όνομα είναι Βαλτάσαρ, σύμφωνα με το όνομα του θεού μου, ο οποίος έχει μέσα του πνεύμα Θεού· και διηγήθηκα το ενύπνιο ενώπιόν του. «Έως ότου κάποιος άλλος», λέει, «εισήλθε ενώπιόν μου». Μιλάει έτσι, σαν να τον είχε ξεχάσει. Διότι είχαν περάσει πολλά χρόνια και τον λησμόνησε γρήγορα, καθώς βρισκόταν μέσα σε τόσες φροντίδες και συζούσε με τόση τρυφή. Το να τον αποκαλέσει «άλλον», αποτελεί σημάδι του ότι τον αγνοούσε εντελώς. «Σύμφωνα με το όνομα», λέει, «του θεού μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες