Ὁ μὲν γὰρ βασιλεὺς ἀκούσας τὴν γραφὴν καὶ τὸ ταύτης σύγκριμα ἐλυπήθη ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις, ἐκέλευσεν δὲ ἐνδυθῆναι „τὸν Δανιὴλ πορφύραν“ καὶ „εἶναι αὐτὸν τρίτον ἄρχοντα ἐν τῇ βασιλείᾳ. ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ἀνῃρέθη Βαλτάσαρ ὁ βασιλεὺς ὁ Χαλδαῖος, καὶ Δαρεῖος ὁ Μῆδος παρέλαβεν τὴν βασιλείαν ὢν ἐτῶν ἑξήκοντα δύο“. —τοῦ δὲ συγκρίματος, καθὼς ἡ γραφὴ περιέχει, ὑπὸ τοῦ Δανιὴλ ἐπιλυθέντος, „<ἐν> αὐτῇ τῇ νυκτὶ“ <τό τε ῥῆμα ἐπληρώθη καὶ ἡ βασιλεία τῶν Βαβυλωνίων παρῆλθεν> ἐπὶ τοὺς Μήδους, καθὼς [ἂν] ὑπὸ τοῦ Δανιὴλ εἴρηται· „καθιστᾷ βασιλεῖς καὶ μεθιστᾷ“ „γινώσκων τὰ ἐν τῷ σκότει, καὶ τὸ φῶς μετ’ αὐτοῦ ἐστιν“.
Μετάφραση
Διότι ο βασιλιάς, αφού άκουσε τη γραφή και την ερμηνεία της, λυπήθηκε για όσα ειπώθηκαν, διέταξε όμως να ντύσουν «τον Δανιήλ με πορφύρα» και «να είναι αυτός ο τρίτος άρχοντας στο βασίλειο. Εκείνη ακριβώς τη νύχτα θανατώθηκε ο Βαλτάσαρ, ο βασιλιάς των Χαλδαίων, και ο Δαρείος ο Μήδος παρέλαβε τη βασιλεία όντας εξήντα δύο ετών». Και αφού δόθηκε η ερμηνεία από τον Δανιήλ, όπως αναφέρει η Γραφή, «εκείνη ακριβώς τη νύχτα» ο λόγος εκπληρώθηκε και η βασιλεία των Βαβυλωνίων πέρασε στους Μήδους, όπως έχει ειπωθεί από τον Δανιήλ: «εγκαθιστά βασιλείς και τους καθαιρεί», «γνωρίζοντας τα όσα βρίσκονται στο σκοτάδι, και το φως είναι μαζί του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες