Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 6:14

Δεν θα μας φτάσει ο χρόνος εάν διηγούμαστε για τον καθένα από τους αγίους. Αλλά, για να τα πούμε συντόμως, δηλώνουμε ότι και τον Ηλία τον κατεδίωξε η Ιεζάβελ, όμως, αφού υπέμεινε στον κόπο, αναλήφθηκε. Και ο Ελισσαίος επίσης με τους συνοδούς του έτρωγε χόρτα, αλλά είχε μέσα του τον ζωντανό Λόγο· και τα οστά του, αφού πέθανε, ανέστησαν νεκρό, δίδοντας την απόδειξη ότι η ελπίδα του δικαίου δεν χάνεται. Τον Ιερεμία τον έριξαν ζωντανό σε λάκκο με βούρκο, επειδή τον φθόνησαν οι ψευδοπροφήτες. Ο δε Ιεζεκιήλ κοιμόταν στο πλευρό του για εκατόν ενενήντα ολόκληρες ημέρες, τρώγοντας άρτο και πίνοντας οίνο με μέτρο, και δεν γύρισε από το ένα πλευρό στο άλλο, μέχρις ότου του το είπε ο Θεός. Εκείνοι όμως που εγκαταλείπουν τον Κύριο, στρέφονται στο πλευρό της δικής τους ανάπαυσης, οι οποίοι είναι ολοφάνερο ότι έλαβαν από εδώ το μερίδιό τους. Επιμείνετε, λοιπόν, στο ίδιο πλευρό έως ότου το προστάξει η θεότητα. Διότι τα μεγάλα δεσμά του Ιεζεκιήλ είναι οι βεβαιότατοι λόγοι του Θεού. Τον Δανιήλ τον κατηγόρησαν οι σατράπες, θέλοντας να τον εμποδίσουν από τις προσευχές του· αυτός όμως δεν σταμάτησε, και ρίχτηκε δύο φορές σε λάκκο λεόντων· ο Θεός, όμως, έφραξε τα στόματά τους. Και σήμερα κατηγορούν εμάς, επειδή δεν θέλουν να προσευχόμαστε εμείς προς τον Θεό. Είναι φανερό αυτό, ότι καταδιώκουν και εμάς και τους Πατέρες μας τους επισκόπους.

Έτσι, λοιπόν, ενήργησε τότε τόσο στους αξιωματούχους όσο και στους σατράπες, για να εκτελέσει μέσω αυτών το δικό του θέλημα και να ρίξει τον μακάριο Δανιήλ στον λάκκο των λεόντων. Αφού τον παρακολούθησαν στενά και τον είδαν να προσεύχεται τρεις φορές την ημέρα, προσήλθαν λέγοντας προς τον βασιλιά: «Βασιλιά Δαρείε, δεν εξέδωσες διάταγμα ότι κάθε άνθρωπος που θα απευθύνει αίτημα σε οποιονδήποτε θεό ή άνθρωπο για τριάντα ημέρες, παρά μόνο σε σένα, βασιλιά, θα ριχτεί στον λάκκο των λεόντων;» Και εκείνος απάντησε: «Αληθινός είναι ο λόγος, και το δόγμα των Μήδων και των Περσών δεν πρόκειται να παρέλθει». Εκείνοι τότε του είπαν: «Ιδού, ο Δανιήλ, ο οποίος προέρχεται από τους γιους της αιχμαλωσίας της Ιουδαίας, δεν υποτάχθηκε στο διάταγμά σου, και τρεις φορές την ημέρα ζητά τα αιτήματά του από τον Θεό του». Τότε ο βασιλιάς, όταν άκουσε τον λόγο, λυπήθηκε πολύ για αυτόν και αγωνίστηκε για τον Δανιήλ προκειμένου να τον γλιτώσει. Διότι, έχοντας κατανοήσει τη σκευωρία τους, ότι δηλαδή τρέφοντας έχθρα για τον Δανιήλ, επειδή ακριβώς ήταν σοφότερος και ενδοξότερος από όλους αυτούς, κατέστρωσαν αυτήν την επιβουλή εναντίον του, θέλοντας με δόλο να τον παραδώσουν στα θηρία, λογομαχούσε με τους σατράπες, ερευνώντας αν θα μπορούσε, ζητώντας τον ως χάρη, να τον διασώσει από τον κίνδυνο.

Τότε ο βασιλιάς, μόλις άκουσε τον λόγο, λυπήθηκε πάρα πολύ για εκείνον, και αγωνίστηκε για τον Δανιήλ προκειμένου να τον διασώσει· και μέχρι τη δύση του ηλίου κατέβαλλε προσπάθειες για να τον σώσει, και αγωνιζόταν για αυτόν. Τότε οι άνδρες εκείνοι συγκεντρώθηκαν ενώπιον του βασιλιά και του λένε: «Μάθε, βασιλιά, ότι είναι νόμος στους Μήδους και τους Πέρσες πως κάθε απόφαση και διάταγμα που θα θεσπίσει ο βασιλιάς δεν επιτρέπεται να ακυρωθεί».

Και αφού έγινε αυτό, έχοντας παρατηρήσει τον Δανιήλ να προσεύχεται στον Θεό, τον διαβάλλουν και εξαναγκάζουν τον βασιλιά να τον ρίξει στον λάκκο. Και αφού τον έριξε, και αφού πλησίασε και τον βρήκε σώο, εκείνον μεν τον ανέσυρε από τον λάκκο, αυτούς δε που τον έριξαν, μαζί με τις γυναίκες τους, τους εξόντωσε παραδίδοντάς τους στα λιοντάρια.