ὡς καὶ τῷ Ἀμὰν μεταξὺ συνέβη, βουληθέντι τὸν Μαρδοχαῖον καὶ τὸ τούτου γένος μιᾷ ἡμέρᾳ διολέσαι· „πεντήκοντα πήχεων ξύλον“ τούτῳ ἑτοιμάσας, αὐτὸς πανοικεὶ ἐν αὐτῷ „ἐκρεμάσθη“. <νῦν οἱ κατηγορή>σαντες τοῦ Δανιὴλ καὶ θηρίοις βρ<ῶ>μα τοῦτον παραδόντες αὐτοὶ ὑπὸ τῶν λεόντων διεφθάρησαν. „Τότε Δαρεῖος ἐπέγραψεν <πᾶσιν τοῖς λαοῖς> φυλαῖς γλώσσαις τοῖς οἰκοῦσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ“, εἰρήνην πᾶσιν καταγγέλλων καὶ διὰ τοῦ τότε προτεθέντος ὑπ’ αὐτοῦ [τοῦ] δόγματος τὸν θεὸν αὐτοὺς σέβειν ἀναγκάζων, καθὼς λέγει· „ἐκ προσώπου <μου> ἐτέθη δόγμα ἐν πάσῃ ἀρχῇ τῆς βασιλείας μου εἶναι τρέμοντας καὶ φοβουμένους ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ Δανιήλ, ὅτι αὐτός ἐστιν θεὸς ζῶν καὶ μένων εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται καὶ ἡ κυρεία αὐτοῦ ἕως τέλους· ἀντιλαμβάνεται καὶ ῥύεται καὶ ποιεῖ τέρατα καὶ σημεῖα ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς· ὅστις ἐξείλετο τὸν Δανιὴλ ἐκ χειρὸς τῶν λεόντων“.
Μετάφραση
Όπως ακριβώς συνέβη στο μεταξύ και στον Αμάν, ο οποίος θέλησε να εξολοθρεύσει σε μία ημέρα τον Μαρδοχαίο και το γένος του· έχοντας ετοιμάσει για εκείνον «ξύλο πενήντα πήχεων», κρεμάστηκε σε αυτό ο ίδιος πανοικί. Τώρα, εκείνοι που κατηγόρησαν τον Δανιήλ και τον παρέδωσαν ως βορά στα θηρία, κατασπαράχθηκαν οι ίδιοι από τα λιοντάρια. «Τότε ο Δαρείος έγραψε σε όλους τους λαούς, τις φυλές και τις γλώσσες που κατοικούν σε όλη τη γη», διακηρύσσοντας σε όλους ειρήνη και αναγκάζοντάς τους, μέσω του διατάγματος που εξέδωσε τότε, να σέβονται τον Θεό, όπως λέει: «Εκ μέρους μου εκδόθηκε διάταγμα, σε κάθε επικράτεια του βασιλείου μου να τρέμουν και να φοβούνται ενώπιον του Θεού του Δανιήλ, διότι αυτός είναι Θεός ζωντανός και παραμένει στους αιώνες, και η βασιλεία του δεν θα καταστραφεί και η κυριαρχία του θα διαρκέσει έως το τέλος· υπερασπίζεται και λυτρώνει, και κάνει τέρατα και σημεία στον ουρανό και πάνω στη γη· αυτός που γλίτωσε τον Δανιήλ από τα χέρια των λεόντων».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες