Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 7:24

Ποιος, λοιπόν, βλέποντας ή ακούγοντας αυτά, ποιος, βλέποντας την αλαζονεία των ασεβών και τόση αδικία, εάν είναι δίκαιος, δεν θα αναστέναζε; «Διότι στους τόπους των ασεβών στενάζουν οι δίκαιοι». Ποιος, ενώ συμβαίνουν αυτά και η ασέβεια έχει φθάσει σε τέτοια αναισχυντία, τολμά ακόμη να αποκαλεί τον Κωστήλλιο Χριστιανό και όχι μάλλον εικόνα του Αντιχρίστου; Διότι ποιο από τα γνωρίσματα εκείνου έχει παραλείψει; Ή πώς δεν θα θεωρηθεί από κάθε άποψη ότι αυτός είναι εκείνος, και πώς δεν θα υποτεθεί πως εκείνος είναι τέτοιος, όπως ακριβώς είναι αυτός; Μήπως τις θυσίες που τελέστηκαν στη μεγάλη εκκλησία στο Καισάρειο και τις βλασφημίες κατά του Χριστού δεν τις έπραξαν Αρειανοί και Έλληνες ως κατ' εντολήν του; Δεν περιγράφει κατ' αυτόν τον τρόπο η όραση του Δανιήλ τον αντίχριστο, ότι «θα κάνει πόλεμο με τους αγίους και θα υπερισχύσει εναντίον τους» και θα ξεπεράσει στην κακία όλους τους προηγούμενους «και θα ταπεινώσει τρεις βασιλείς και θα λαλήσει λόγους εναντίον του Υψίστου και θα διανοηθεί να αλλοιώσει καιρούς και νόμο»; Ποιος άλλος, λοιπόν, επιχείρησε ποτέ να πράξει τέτοια πράγματα παρά μόνον ο Κωνστάντιος; Διότι αυτός είναι τέτοιος, ακριβώς όπως θα γινόταν εκείνος. Διότι λαλεί λόγους εναντίον του Υψίστου ως προστάτης της ασεβούς αιρέσεως, και διεξάγει πόλεμο εναντίον των αγίων εξορίζοντας τους επισκόπους, έστω κι αν για λίγο διάστημα, προς δική του απώλεια, κατέχει αυτήν την εξουσία. Επειδή και αυτός έχει ξεπεράσει στην κακία αυτούς που προηγήθηκαν, έχοντας επινοήσει έναν καινούργιο τρόπο διωγμού.

Και αφού ανέτρεψε τρεις βασιλείς, τον Βρετανίωνα, τον Μαγνέντιο και τον Γάλλο, αμέσως τέθηκε επικεφαλής της ασέβειας. Και σαν γίγαντας τόλμησε να επαρθεί από αλαζονεία ενάντια στον Ύψιστο. Αυτός διανοήθηκε να αλλοιώσει τον νόμο, καταλύοντας τη διάταξη του Κυρίου που δόθηκε μέσω των αποστόλων, αλλάζοντας τα έθιμα της Εκκλησίας και επινοώντας ο ίδιος έναν νέο τρόπο για τις τοποθετήσεις των επισκόπων. Διότι από άλλους τόπους, και από απόσταση πενήντα σταθμών, αποστέλλει με τη συνοδεία στρατιωτών επισκόπους σε λαούς που δεν τους θέλουν, και εκείνοι, αντί για τη γνωριμία με τους λαούς, φέρνουν απειλές και επιστολές προς τους δικαστές. Έτσι, έστειλε τον Γρηγόριο από την Καππαδοκία στην Αλεξάνδρεια, και στο Σίρμιο μετέφερε τον Γερμίνιο από την Κύζικο, ενώ από τη Λαοδίκεια έστειλε τον Κεκρόπιο στη Νικομήδεια. Και κάποιον Αυξέντιο, άνθρωπο μάλλον φιλοπράγμονα παρά Χριστιανό, τον μετεκάλεσε από την Καππαδοκία στα Μεδιόλανα, ώστε, επειδή εξόρισε τον εκεί επίσκοπο Διονύσιο, άνθρωπο ευλαβή, εξαιτίας της ευσέβειάς του προς τον Χριστό, να διατάξει να βρίσκεται εκεί αυτός, ένας άνθρωπος που δεν γνώριζε καν ακόμη τη ρωμαϊκή γλώσσα, παρά μόνο το να ασεβεί. Τώρα δε πάλι, κάποιον Γεώργιο, Καππαδόκη στην καταγωγή, ο οποίος είχε γίνει εισπράκτορας των ταμείων στην Κωνσταντινούπολη και, αφού ιδιοποιήθηκε τα πάντα, δραπέτευσε ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, τον διέταξε να εισέλθει στην Αλεξάνδρεια με στρατιωτική επίδειξη και με την εξουσία του στρατηλάτη.

Έρχεται δε αυτός ο προαναφερθείς Αντίχριστος, όταν συμπληρωθούν οι καιροί της βασιλείας των Ρωμαίων και πλησιάζει πλέον η συντέλεια του κόσμου. Ταυτόχρονα θα εγερθούν δέκα Ρωμαίοι βασιλείς, σε διάφορους ίσως τόπους, βασιλεύοντας όμως κατά τον ίδιο καιρό. Μετά από αυτούς, ενδέκατος θα είναι ο Αντίχριστος, ο οποίος θα αρπάξει τη ρωμαϊκή εξουσία μέσω της μαγικής κακοτεχνίας. Τρεις μεν από αυτούς που βασίλευσαν πριν από αυτόν θα τους ταπεινώσει, ενώ τους υπόλοιπους επτά θα τους έχει υπό την εξουσία του. Στην αρχή θα υποκριθεί επιείκεια, σαν να είναι κάποιος λόγιος και συνετός, καθώς και σωφροσύνη και φιλανθρωπία, και θα εξαπατήσει τους Ιουδαίους με ψευδή σημεία και τέρατα που προέρχονται από μαγική απάτη, σαν να είναι ο προσδοκώμενος Χριστός. Αργότερα όμως θα επιδείξει κάθε είδους κακία απανθρωπιάς και παρανομίας, ώστε να ξεπεράσει όλους τους άδικους και ασεβείς που υπήρξαν πριν από αυτόν, τρέφοντας φονική, εξαιρετικά σκληρή, ανελέητη και ποικίλη διάθεση εναντίον όλων, ιδιαιτέρως δε εναντίον ημών των χριστιανών. Και αφού τολμήσει αυτά τα πράγματα για τρία μόνο έτη και έξι μήνες, θα καταργηθεί από την ένδοξη Δευτέρα Παρουσία εξ ουρανών του Μονογενούς Υιού του Θεού, του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού του αληθινού, ο Οποίος, αφού εξολοθρεύσει τον Αντίχριστο με το πνεύμα του στόματός Του, θα τον παραδώσει στο πυρ της γεέννης.

Έπειτα, στη συνέχεια ο Γαβριήλ ερμηνεύοντας λέει: τα δέκα κέρατά του σημαίνουν ότι θα αναδειχθούν δέκα βασιλείς, και μετά από αυτούς θα αναδειχθεί άλλος βασιλιάς, ο οποίος θα ξεπεράσει στην κακία όλους τους προηγούμενους. Δεν εννοεί, λέει, μόνο τους δέκα, αλλά και όλους όσους υπήρξαν προηγουμένως. Και θα ταπεινώσει τρεις βασιλείς, προφανώς από τους δέκα προηγούμενους. Και ταπεινώνοντας τους τρεις από αυτούς τους δέκα, είναι βέβαιο ότι αυτός θα βασιλεύσει ως όγδοος. Και θα εκστομίσει, λέει, λόγια εναντίον του Υψίστου. Ο άνδρας αυτός θα είναι βλάσφημος και παράνομος, μη έχοντας λάβει τη βασιλεία από τους πατέρες του, αλλά έχοντας αρπάξει την εξουσία μέσω της μαγείας.

Και πάλι ο Ησαΐας λέει: Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, τα λόγια μου όμως δεν πρόκειται να παρέλθουν. 〈ϙζ〉 Ότι πριν από την παρουσία του Χριστού θα έρθει ο Αντίχριστος — ο Δανιήλ λέει: Μετά από αυτούς θα αναδειχθεί ένας άλλος βασιλιάς, ο οποίος θα ξεπεράσει σε κακίες όλους τους προηγούμενους· και θα εκστομίσει λόγια εναντίον του Υψίστου. 〈ϙη〉 Ότι θα φονεύσει πολλούς — ο Δανιήλ λέει: Έβλεπα, και το κέρας εκείνο έκανε πόλεμο εναντίον των αγίων. 〈ϙθ〉 Ότι τότε θα είναι καιρός θλίψεως — ο Δανιήλ λέει: Θα υπάρξει τότε καιρός θλίψεως, θλίψη τέτοια που δεν έχει υπάρξει ποτέ στους ανθρώπους. 〈ρ〉 Ότι μετά από αυτόν, και το πώς [θα έρθει] ο Χριστός — ο Ζαχαρίας λέει: Θα δουν τον Υιό του ανθρώπου να έρχεται πάνω στις νεφέλες· και θα θρηνήσουν οι φυλές ξεχωριστά η καθεμία.

Αφού λοιπόν πρόκειται να συμβούν αυτά, και τα δέκα δάχτυλα της εικόνας να καταλήξουν σε δημοκρατίες, και τα δέκα κέρατα του θηρίου να μοιραστούν σε δέκα βασιλιάδες, ας δούμε πιο καθαρά τα προκείμενα και ας τα κατανοήσουμε ολοφάνερα. Η χρυσή κεφαλή της εικόνας, η λέαινα, ήταν οι Βαβυλώνιοι. Οι ασημένιοι ώμοι και βραχίονες, η αρκούδα, οι Πέρσες και οι Μήδοι. Η χάλκινη κοιλιά και οι μηροί, η λεοπάρδαλη, οι Έλληνες που κυριάρχησαν από την εποχή του Αλεξάνδρου. Οι σιδερένιες κνήμες, το τρομακτικό και φοβερό θηρίο, οι Ρωμαίοι που κυριαρχούν τώρα. Τα πέλματα των ποδιών από πηλό και σίδερο, τα δέκα κέρατα, είναι εκείνα που πρόκειται να υπάρξουν. Το άλλο μικρό κέρατο που αναφύεται, είναι ο αντίχριστος ανάμεσά τους. Ο λίθος που πατάσσει την εικόνα και τη συντρίβει, ο οποίος γέμισε τη γη, είναι ο Χριστός που έρχεται από τους ουρανούς και επιφέρει την κρίση στον κόσμο.

Παρατηρούσα, και το κέρας εκείνο έκανε πόλεμο με τους αγίους και υπερίσχυσε εναντίον τους, μέχρι που ήλθε ο Παλαιός των ημερών και απένειμε την κρίση στους αγίους του Υψίστου· και έφθασε ο καιρός, και οι άγιοι κατέλαβαν τη βασιλεία. Και είπε τα εξής: Το τέταρτο θηρίο θα είναι μια τέταρτη βασιλεία επί της γης, η οποία θα υπερτερεί όλων των βασιλειών, και θα καταφάγει ολόκληρη τη γη, θα την καταπατήσει και θα την κατακόψει. Και τα δέκα κέρατά του είναι δέκα βασιλείς που θα εγερθούν· και μετά από αυτούς θα εγερθεί ένας άλλος, ο οποίος θα ξεπεράσει στην κακία όλους τους προηγούμενους, και θα ταπεινώσει τρεις βασιλείς. Και θα εκστομίσει λόγια εναντίον του Υψίστου, και θα καταπονήσει τους αγίους του Υψίστου, και θα διανοηθεί να μεταβάλει καιρούς και νόμο· και θα παραδοθούν στην εξουσία του μέχρι ενός καιρού.

Και τα δέκα κέρατα σημαίνουν ότι δέκα βασιλιάδες θα αναδειχθούν, [και ένας άλλος] μετά από αυτούς, και αυτός θα διαφέρει στην κακία από τους προηγούμενους, και θα ταπεινώσει τρεις βασιλιάδες, και θα εκστομίσει λόγια εναντίον του Υψίστου, και θα καταστρέψει τους αγίους του Υψίστου, και θα διανοηθεί να αλλάξει καιρούς και χρόνους. Και θα παραδοθούν στα χέρια του έως έναν καιρό και καιρούς και μισό καιρό. Και το κριτήριο συνεδρίασε, και θα του αφαιρέσουν την εξουσία για να τον αφανίσουν και να τον εξολοθρεύσουν έως το τέλος. Και η βασιλεία και η εξουσία και η μεγαλειότητα των βασιλειών κάτω από όλον τον ουρανό δόθηκε στον άγιο λαό του Υψίστου, για να βασιλεύσει με βασιλεία αιώνια. Και όλες οι εξουσίες θα υποταχθούν σε αυτόν και θα τον υπακούσουν. Έως εδώ είναι το τέλος του λόγου. Εγώ, ο Δανιήλ, κυριεύτηκα από μεγάλη ταραχή, και η όψη μου αλλοιώθηκε, και φύλαξα τον λόγο αυτόν στην καρδιά μου.