Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 7:25

Ποιος, λοιπόν, βλέποντας ή ακούγοντας αυτά, ποιος, βλέποντας την αλαζονεία των ασεβών και τόση αδικία, εάν είναι δίκαιος, δεν θα αναστέναζε; «Διότι στους τόπους των ασεβών στενάζουν οι δίκαιοι». Ποιος, ενώ συμβαίνουν αυτά και η ασέβεια έχει φθάσει σε τέτοια αναισχυντία, τολμά ακόμη να αποκαλεί τον Κωστήλλιο Χριστιανό και όχι μάλλον εικόνα του Αντιχρίστου; Διότι ποιο από τα γνωρίσματα εκείνου έχει παραλείψει; Ή πώς δεν θα θεωρηθεί από κάθε άποψη ότι αυτός είναι εκείνος, και πώς δεν θα υποτεθεί πως εκείνος είναι τέτοιος, όπως ακριβώς είναι αυτός; Μήπως τις θυσίες που τελέστηκαν στη μεγάλη εκκλησία στο Καισάρειο και τις βλασφημίες κατά του Χριστού δεν τις έπραξαν Αρειανοί και Έλληνες ως κατ' εντολήν του; Δεν περιγράφει κατ' αυτόν τον τρόπο η όραση του Δανιήλ τον αντίχριστο, ότι «θα κάνει πόλεμο με τους αγίους και θα υπερισχύσει εναντίον τους» και θα ξεπεράσει στην κακία όλους τους προηγούμενους «και θα ταπεινώσει τρεις βασιλείς και θα λαλήσει λόγους εναντίον του Υψίστου και θα διανοηθεί να αλλοιώσει καιρούς και νόμο»; Ποιος άλλος, λοιπόν, επιχείρησε ποτέ να πράξει τέτοια πράγματα παρά μόνον ο Κωνστάντιος; Διότι αυτός είναι τέτοιος, ακριβώς όπως θα γινόταν εκείνος. Διότι λαλεί λόγους εναντίον του Υψίστου ως προστάτης της ασεβούς αιρέσεως, και διεξάγει πόλεμο εναντίον των αγίων εξορίζοντας τους επισκόπους, έστω κι αν για λίγο διάστημα, προς δική του απώλεια, κατέχει αυτήν την εξουσία. Επειδή και αυτός έχει ξεπεράσει στην κακία αυτούς που προηγήθηκαν, έχοντας επινοήσει έναν καινούργιο τρόπο διωγμού.

Και αφού ανέτρεψε τρεις βασιλείς, τον Βρετανίωνα, τον Μαγνέντιο και τον Γάλλο, αμέσως τέθηκε επικεφαλής της ασέβειας. Και σαν γίγαντας τόλμησε να επαρθεί από αλαζονεία ενάντια στον Ύψιστο. Αυτός διανοήθηκε να αλλοιώσει τον νόμο, καταλύοντας τη διάταξη του Κυρίου που δόθηκε μέσω των αποστόλων, αλλάζοντας τα έθιμα της Εκκλησίας και επινοώντας ο ίδιος έναν νέο τρόπο για τις τοποθετήσεις των επισκόπων. Διότι από άλλους τόπους, και από απόσταση πενήντα σταθμών, αποστέλλει με τη συνοδεία στρατιωτών επισκόπους σε λαούς που δεν τους θέλουν, και εκείνοι, αντί για τη γνωριμία με τους λαούς, φέρνουν απειλές και επιστολές προς τους δικαστές. Έτσι, έστειλε τον Γρηγόριο από την Καππαδοκία στην Αλεξάνδρεια, και στο Σίρμιο μετέφερε τον Γερμίνιο από την Κύζικο, ενώ από τη Λαοδίκεια έστειλε τον Κεκρόπιο στη Νικομήδεια. Και κάποιον Αυξέντιο, άνθρωπο μάλλον φιλοπράγμονα παρά Χριστιανό, τον μετεκάλεσε από την Καππαδοκία στα Μεδιόλανα, ώστε, επειδή εξόρισε τον εκεί επίσκοπο Διονύσιο, άνθρωπο ευλαβή, εξαιτίας της ευσέβειάς του προς τον Χριστό, να διατάξει να βρίσκεται εκεί αυτός, ένας άνθρωπος που δεν γνώριζε καν ακόμη τη ρωμαϊκή γλώσσα, παρά μόνο το να ασεβεί. Τώρα δε πάλι, κάποιον Γεώργιο, Καππαδόκη στην καταγωγή, ο οποίος είχε γίνει εισπράκτορας των ταμείων στην Κωνσταντινούπολη και, αφού ιδιοποιήθηκε τα πάντα, δραπέτευσε ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, τον διέταξε να εισέλθει στην Αλεξάνδρεια με στρατιωτική επίδειξη και με την εξουσία του στρατηλάτη.

Έπειτα, στη συνέχεια ο Γαβριήλ ερμηνεύοντας λέει: τα δέκα κέρατά του σημαίνουν ότι θα αναδειχθούν δέκα βασιλείς, και μετά από αυτούς θα αναδειχθεί άλλος βασιλιάς, ο οποίος θα ξεπεράσει στην κακία όλους τους προηγούμενους. Δεν εννοεί, λέει, μόνο τους δέκα, αλλά και όλους όσους υπήρξαν προηγουμένως. Και θα ταπεινώσει τρεις βασιλείς, προφανώς από τους δέκα προηγούμενους. Και ταπεινώνοντας τους τρεις από αυτούς τους δέκα, είναι βέβαιο ότι αυτός θα βασιλεύσει ως όγδοος. Και θα εκστομίσει, λέει, λόγια εναντίον του Υψίστου. Ο άνδρας αυτός θα είναι βλάσφημος και παράνομος, μη έχοντας λάβει τη βασιλεία από τους πατέρες του, αλλά έχοντας αρπάξει την εξουσία μέσω της μαγείας.

Γι' αυτό τον λόγο, γνωρίζοντας το μέγεθος του αντιπάλου, ο Κύριος, δείχνοντας συγκατάβαση στους ευλαβείς, λέει: τότε όσοι βρίσκονται στην Ιουδαία ας φύγουν στα όρη. Εάν όμως κάποιος γνωρίζει για τον εαυτό του ότι είναι απολύτως σταθερός, ώστε να αντιπαλέψει τον σατανά, ας σταθεί όρθιος (διότι δεν απελπίζομαι για τη δύναμη της Εκκλησίας) και ας λέει: ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού, και τα εξής. Αλλά οι μεν πιο αδύναμοι ας ασφαλίσουμε τους εαυτούς μας, ενώ οι θαρραλέοι ας παραμείνουμε σταθεροί. Διότι τότε θα υπάρξει μεγάλη θλίψη, τέτοια που δεν έχει γίνει από την αρχή της κτίσεως έως τώρα, ούτε πρόκειται να γίνει. Αλλά ας ευχαριστούμε τον Θεό, ο οποίος περιόρισε το μέγεθος της θλίψης σε λίγες ημέρες. Διότι λέει: για χάρη όμως των εκλεκτών θα συντομευθούν οι ημέρες εκείνες. Και ο Αντίχριστος θα βασιλεύσει μόνο τρεισήμισι χρόνια. Δεν τα λέμε αυτά από απόκρυφα βιβλία, αλλά από τον Δανιήλ. Διότι λέει: και θα παραδοθούν στο χέρι του έως έναν καιρό και καιρούς και μισό καιρό. Καιρός μεν είναι το ένα έτος, κατά το οποίο σταδιακά θα αυξάνεται η παρουσία του, καιροί δε τα υπόλοιπα δύο έτη της ανομίας, που μαζί συναριθμούνται σε τρία, και το μισό του καιρού είναι το εξάμηνο.

Και πάλι ο Ησαΐας λέει: Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, τα λόγια μου όμως δεν πρόκειται να παρέλθουν. 〈ϙζ〉 Ότι πριν από την παρουσία του Χριστού θα έρθει ο Αντίχριστος — ο Δανιήλ λέει: Μετά από αυτούς θα αναδειχθεί ένας άλλος βασιλιάς, ο οποίος θα ξεπεράσει σε κακίες όλους τους προηγούμενους· και θα εκστομίσει λόγια εναντίον του Υψίστου. 〈ϙη〉 Ότι θα φονεύσει πολλούς — ο Δανιήλ λέει: Έβλεπα, και το κέρας εκείνο έκανε πόλεμο εναντίον των αγίων. 〈ϙθ〉 Ότι τότε θα είναι καιρός θλίψεως — ο Δανιήλ λέει: Θα υπάρξει τότε καιρός θλίψεως, θλίψη τέτοια που δεν έχει υπάρξει ποτέ στους ανθρώπους. 〈ρ〉 Ότι μετά από αυτόν, και το πώς [θα έρθει] ο Χριστός — ο Ζαχαρίας λέει: Θα δουν τον Υιό του ανθρώπου να έρχεται πάνω στις νεφέλες· και θα θρηνήσουν οι φυλές ξεχωριστά η καθεμία.

Επειδή, λοιπόν, ο προφήτης, θέλοντας με κάθε τρόπο να μας πείσει και να μας οδηγήσει στην αλήθεια αυτών που είδε, ρωτά έναν από τους παριστάμενους αγγέλους, ώστε να διδαχθεί και ο ίδιος με μεγαλύτερη ακρίβεια για το τέταρτο θηρίο· διότι «αναζητούσα», λέει, «μεγαλύτερη ακρίβεια για» αυτό, «επειδή ήταν» «φοβερό» και εκπληκτικό. Διδάσκοντάς τον, λοιπόν, ο άγγελος, ή μάλλον πείθοντας μέσω αυτού και εμάς να πιστέψουμε σε όσα εκείνος ορθώς είδε, του διηγείται όλα όσα πρόκειται να συμβούν κατά τους έσχατους καιρούς, δηλαδή τον διαμερισμό του τέταρτου θηρίου, με τα δέκα κέρατα που εγείρονται από αυτό, τη φανέρωση του αντίχριστου ανάμεσά τους, τον πόλεμό του εναντίον των αγίων και τον χρόνο του, κατά τον οποίο πρόκειται να κυριαρχήσει. Διότι, λέει, «θα παραδοθούν στο χέρι του για έναν καιρό και καιρούς και μισό καιρό», το οποίο σημαίνει τριάμισι έτη, και μετά από αυτά θα ακολουθήσει «το κριτήριο»· διότι «θρόνοι», λέει, «στήθηκαν» «και το δικαστήριο συνεδρίασε» «και η βασιλεία» «δόθηκε στους αγίους του Υψίστου», ενώ το «σώμα» του θηρίου «παραδόθηκε για να καεί στη φωτιά».

Παρατηρούσα, και το κέρας εκείνο έκανε πόλεμο με τους αγίους και υπερίσχυσε εναντίον τους, μέχρι που ήλθε ο Παλαιός των ημερών και απένειμε την κρίση στους αγίους του Υψίστου· και έφθασε ο καιρός, και οι άγιοι κατέλαβαν τη βασιλεία. Και είπε τα εξής: Το τέταρτο θηρίο θα είναι μια τέταρτη βασιλεία επί της γης, η οποία θα υπερτερεί όλων των βασιλειών, και θα καταφάγει ολόκληρη τη γη, θα την καταπατήσει και θα την κατακόψει. Και τα δέκα κέρατά του είναι δέκα βασιλείς που θα εγερθούν· και μετά από αυτούς θα εγερθεί ένας άλλος, ο οποίος θα ξεπεράσει στην κακία όλους τους προηγούμενους, και θα ταπεινώσει τρεις βασιλείς. Και θα εκστομίσει λόγια εναντίον του Υψίστου, και θα καταπονήσει τους αγίους του Υψίστου, και θα διανοηθεί να μεταβάλει καιρούς και νόμο· και θα παραδοθούν στην εξουσία του μέχρι ενός καιρού.

Και τα δέκα κέρατα σημαίνουν ότι δέκα βασιλιάδες θα αναδειχθούν, [και ένας άλλος] μετά από αυτούς, και αυτός θα διαφέρει στην κακία από τους προηγούμενους, και θα ταπεινώσει τρεις βασιλιάδες, και θα εκστομίσει λόγια εναντίον του Υψίστου, και θα καταστρέψει τους αγίους του Υψίστου, και θα διανοηθεί να αλλάξει καιρούς και χρόνους. Και θα παραδοθούν στα χέρια του έως έναν καιρό και καιρούς και μισό καιρό. Και το κριτήριο συνεδρίασε, και θα του αφαιρέσουν την εξουσία για να τον αφανίσουν και να τον εξολοθρεύσουν έως το τέλος. Και η βασιλεία και η εξουσία και η μεγαλειότητα των βασιλειών κάτω από όλον τον ουρανό δόθηκε στον άγιο λαό του Υψίστου, για να βασιλεύσει με βασιλεία αιώνια. Και όλες οι εξουσίες θα υποταχθούν σε αυτόν και θα τον υπακούσουν. Έως εδώ είναι το τέλος του λόγου. Εγώ, ο Δανιήλ, κυριεύτηκα από μεγάλη ταραχή, και η όψη μου αλλοιώθηκε, και φύλαξα τον λόγο αυτόν στην καρδιά μου.

Για να σας γίνει, λοιπόν, τώρα πιο σαφές αυτό που εξετάζουμε, θα σας παραθέσω και άλλα λόγια που έχουν ειπωθεί μέσω του μακάριου Δαβίδ, από τα οποία θα κατανοήσετε ότι ο Χριστός αποκαλείται Κύριος από το άγιο προφητικό Πνεύμα, και ότι ο Κύριος όλων, ο Πατέρας, τον ανεβάζει από τη γη και τον καθίζει στα δεξιά Του, έως ότου θέσει τους εχθρούς υποπόδιο των ποδιών του. Αυτό ακριβώς συμβαίνει από τότε που αναλήφθηκε στον ουρανό μετά την εκ νεκρών ανάστασή του ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, καθώς συμπληρώνονται οι χρόνοι και εκείνος που πρόκειται να μιλήσει με βλάσφημα και τολμηρά λόγια εναντίον του Υψίστου βρίσκεται ήδη προ των πυλών, για τον οποίο ο Δανιήλ προαναγγέλλει ότι θα κυριαρχήσει καιρό, καιρούς και μισό καιρό. Και εσείς, αγνοώντας πόσο χρόνο πρόκειται να κυριαρχήσει, νομίζετε κάτι άλλο· διότι ερμηνεύετε ότι ο καιρός σημαίνει εκατό έτη. Αν όμως ισχύει αυτό, ο άνθρωπος της ανομίας πρέπει να βασιλεύσει το λιγότερο τριακόσια πενήντα έτη, με την προϋπόθεση ότι η λέξη «καιρών», που ειπώθηκε από τον άγιο Δανιήλ, θα υπολογιστεί από εμάς ότι σημαίνει μόνο δύο καιρούς.

Έτσι θα εμφανιστεί ο καταραμένος και ολέθριος διάβολος, αυτός που εναντιώνεται στα καλά, ο υιός της απωλείας, ο οποίος θα υπερυψώνει τον εαυτό του ως θεός και θα προσκυνείται από εκείνους που πλανήθηκαν από τις απατηλές εμφανίσεις του, και θα γίνει δεκτός από αυτούς που δεν δέχθηκαν την αγάπη της αλήθειας του Χριστού, αλλά μάλλον πίστεψαν στο ψεύδος του πλάνου. Θα εκστομίσει δε λόγια κατά του Υψίστου ο ανήμερος δράκοντας, και θα επιτεθεί σε όλους όσοι περιμένουν εσένα, δικαιότατε Κριτή.