Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 9:22

Ψ΄. Του ιδίου. ΜΕ΄. Όταν ο Δανιήλ προσευχόταν για την αιχμαλωσία ολόκληρου του λαού στη Βαβυλώνα και για την ερήμωση της Ιερουσαλήμ, ο αρχάγγελος Γαβριήλ, αφού του εμφανίστηκε, του φανερώνει συγχρόνως το τέλος της εβδομηκονταετούς αιχμαλωσίας και την ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ, καθώς και τον χρόνο από την ανοικοδόμηση μέχρι την παρουσία του Χριστού, και τη δεύτερη άλωση της πόλης που επρόκειτο να συμβεί μετά από αυτά, και τον τελικό εξανδραποδισμό ολόκληρου του έθνους, ο οποίος συντελέστηκε μετά την παρουσία του Χριστού. Τα λόγια του δε έχουν ως εξής: «Δανιήλ, τώρα ήλθα για να σου μεταδώσω σύνεση· στην αρχή της δέησής σου εξήλθε λόγος, και εγώ ήρθα για να σου τον αναγγείλω, διότι είσαι άνδρας επιθυμιών· κατανόησε, λοιπόν, τον λόγο και εννόησε την οπτασία. Εβδομήντα εβδομάδες καθορίστηκαν για τον λαό σου και για την αγία πόλη, ώστε να τελειώσει η αμαρτία, να σφραγιστούν οι αμαρτίες, να εξαλειφθούν οι ανομίες, να γίνει εξιλέωση για τις αδικίες, να έρθει αιώνια δικαιοσύνη, να σφραγιστεί όραση και προφήτης, και να χριστεί ο Άγιος των αγίων. Και θα γνωρίσεις και θα κατανοήσεις ότι, από την έκδοση του λόγου για να δοθεί απόκριση και να ανοικοδομηθεί η Ιερουσαλήμ έως τον χρισμένο ηγούμενο, θα περάσουν επτά εβδομάδες και εξήντα δύο εβδομάδες· και θα επιστρέψει, και θα ανοικοδομηθεί πλατεία και τείχος, και θα εξαντληθούν οι καιροί».

Διότι, εάν αρχίζαμε να αριθμούμε από κάπου αλλού και όχι από εδώ, ούτε ο χρόνος θα συνέπιπτε και θα προέκυπταν πάρα πολλά άτοπα· διότι, εάν κάνουμε την αρχή της αρίθμησης των εβδομήντα εβδομάδων από τον Κύρο και την πρώτη αποστολή, περισσεύουν εκατό και πλέον έτη· περισσότερος δε χρόνος θα περίσσευε, εάν αρχίζαμε από την ημέρα που ο άγγελος προφήτευσε στον Δανιήλ, και πολύ περισσότερος, εάν αρχίζαμε από την αρχή της αιχμαλωσίας. Διότι βρίσκουμε ότι η βασιλεία των Περσών διήρκεσε διακόσια τριάντα έτη, των δε Μακεδόνων παρατάθηκε σε τριακόσια έτη, και από εκεί μέχρι το δέκατο έκτο έτος του Τιβερίου Καίσαρα εξήντα έτη. Από τον Αρταξέρξη, όμως, οι εβδομήντα εβδομάδες συμπληρώνονται κατά τον χρόνο του Χριστού, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των Ιουδαίων. Διότι από τον Νεεμία, ο οποίος στάλθηκε από τον Αρταξέρξη για να ανοικοδομήσει την Ιερουσαλήμ, κατά το εκατοστό δέκατο πέμπτο έτος της βασιλείας των Περσών, το εικοστό έτος της βασιλείας του ίδιου του Αρταξέρξη και το τέταρτο έτος της ογδοηκοστής τρίτης Ολυμπιάδας, μέχρι αυτόν τον χρόνο, που ήταν το δεύτερο έτος της διακοσιοστής δεύτερης Ολυμπιάδας και το δέκατο έκτο έτος της ηγεμονίας του Τιβερίου Καίσαρα, συγκεντρώνονται τετρακόσια εβδομήντα πέντε έτη, τα οποία γίνονται τετρακόσια ενενήντα εβραϊκά έτη, καθώς τα δικά τους έτη υπολογίζονται με βάση τον σεληνιακό μήνα, ο οποίος είναι, για να το πούμε κατά προσέγγιση, είκοσι εννέα και μισή ημέρες· έτσι, καθώς ο κύκλος του ηλιακού έτους είναι τριακόσιες εξήντα πέντε και ένα τέταρτο ημέρες, διαφέρει από το σεληνιακό δωδεκάμηνο κατά έντεκα και ένα τέταρτο ημέρες.

«Και μετά τις εξήντα δύο εβδομάδες θα εξολοθρευτεί το χρίσμα, και δεν θα υπάρχει κρίση σε αυτό· και την πόλη και το άγιο θα τα καταστρέψει μαζί με τον ηγεμόνα που έρχεται, και θα αποκοπούν μέσα σε κατακλυσμό· και έως το τέλος του συντετμημένου πολέμου θα υπάρξουν αφανισμοί. Και μία εβδομάδα θα στερεώσει διαθήκη σε πολλούς· και στο μέσο της εβδομάδας θα καταργηθεί η θυσία και η σπονδή, και επάνω στο ιερό θα στηθεί το βδέλυγμα των ερημώσεων, και έως τη συντέλεια του καιρού θα επιβληθεί η συντέλεια επάνω στην ερήμωση.» Καθώς η εβδομηκονταετής αιχμαλωσία του ιουδαϊκού έθνους στη Βαβυλώνα πλησίαζε ήδη στο τέλος της, ενώ ο Δανιήλ προσευχόταν, του εμφανίστηκε ένας από τους αγίους λειτουργούς του Θεού, ο αρχάγγελος Γαβριήλ, και προφητεύει ότι η ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ θα γίνει αμέσως τότε και όχι έπειτα από πολύ χρόνο. Παράλληλα, περιορίζει τον χρόνο μετά την ανοικοδόμησή της σε συγκεκριμένο αριθμό ετών, και προλέγει ότι μετά την καθορισμένη προθεσμία θα καταστραφεί και πάλι, και ότι, αφού υποστεί τη δεύτερη άλωση και πολιορκία, δεν θα τύχει πλέον της θείας επιστασίας, αλλά θα παραμείνει έρημη, καθώς θα καταργηθεί μαζί της και η λατρεία που γινόταν σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσή, ενώ αντί αυτής θα εισαχθεί στη ζωή των ανθρώπων μια άλλη, Καινή Διαθήκη. Και αυτά ο Γαβριήλ ομολογεί ότι τα φανερώνει στον προφήτη συγκεκαλυμμένα, υπό μορφή χρησμών. Του λέει λοιπόν: «Δανιήλ, τώρα εξήλθα για να σου μεταδώσω σύνεση».

Αυτά, λοιπόν, τα διηγείται εξομολογούμενος εκ μέρους του λαού, αναγγέλλοντας τα αμαρτήματα του λαού και των πατέρων τους, οι οποίοι δεν εισάκουσαν «τους δούλους του τους προφήτες», που αποστέλλονταν προς αυτούς για να μιλήσουν στο όνομα του Κυρίου. Και ενώ εκείνος ανέπεμπε όλη τη δέηση με ταπεινοφροσύνη, με νηστείες και με σάκκο, στάλθηκε προς αυτόν ο άγγελος Γαβριήλ, για να του δώσει σύνεση σχετικά με αυτά που αναζητούσε. Διότι ο Δανιήλ αναφέρει τα εξής: «Και ενώ εγώ ακόμη μιλούσα και προσευχόμουν και εξομολογούμουν τις αμαρτίες μου και τις αμαρτίες του λαού μου, εναποθέτοντας την ικεσία μου ενώπιον του Κυρίου του Θεού μου υπέρ του αγίου όρους, και ενώ ακόμη μιλούσα κατά την προσευχή, ιδού, ο άνδρας Γαβριήλ, τον οποίο είχα δει στην όραση αρχικά, πετώντας, με άγγιξε περίπου την ώρα της εσπερινής θυσίας, μου έδωσε σύνεση, μίλησε μαζί μου και είπε: Δανιήλ, τώρα εξήλθα για να σου μεταδώσω σύνεση· στην αρχή της δέησής σου εξήλθε λόγος, και εγώ ήρθα για να στον αναγγείλω, διότι είσαι άνδρας επιθυμιών».

Ενώ ακόμη μιλούσα, λέει, κατά την προσευχή, ήλθε πετώντας ο άγγελος Γαβριήλ, ο γνώριμός του· και με κράτησε περίπου την ώρα της εσπερινής θυσίας. Είτε για να μην καταπλαγεί από το θέαμα, είτε για να κατανοήσει τα λεγόμενα. Διότι, επειδή δεν ήταν δυνατόν να τα πει αυτά με σαφήνεια εξαιτίας των υπολοίπων, εύλογα τον αγγίζει. Και με συνέτισε, λέει, και μίλησε μαζί μου, και είπε: Δανιήλ, τώρα εξήλθα για να σε διδάξω σύνεση.