Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 9:4

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ προσευξάμην πρὸς Κύριον τὸν Θεόν μου καὶ ἐξωμολογησάμην καὶ εἶπα· Κύριε ὁ Θεὸς ὁ μέγας καὶ θαυμαστός, ὁ φυλάσσων τὴν διαθήκην σου καὶ τὸ ἔλεός σου τοῖς ἀγαπῶσί σε καὶ τοῖς φυλάσσουσι τὰς ἐντολάς σου,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Κατὰ Ἰουδαίων
Ἤκουσας πῶς καὶ αὕτη δουλεία διηγόρευται, καὶ ὁ προφήτης οὐκ ἐτόλμησε πρὸ τοῦ διωρισμένου χρόνου δέησιν καὶ ἱκετηρίαν προσαγαγεῖν τῷ Θεῷ, ἵνα μὴ μάτην καὶ εἰκῆ προσίῃ, ἵνα μὴ ἀκούσῃ ὅπερ ἤκουσεν ὁ Ἱερεμίας· Μὴ προσεύχου ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ μὴ ἀξίου περὶ αὐτῶν, ὅτι οὐκ εἰσακούσομαί σου. Ἀλλ᾽ ὅτε τὴν ἀπόφασιν εἶδε πληρωθεῖσαν, καὶ τὸν καιρὸν συγκαλοῦντα πρὸς τὴν ἐπάνοδον· τότε προσεύχεται, καὶ οὐχ ἁπλῶς, ἀλλ᾽ ἐν νηστείᾳ καὶ ἐν σάκκῳ καὶ ἐν σποδῷ. Καὶ ὅπερ ἐπ᾽ ἀνθρώπων συμβαίνειν ἔθος, τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ Θεοῦ πεποίηκε. Καὶ γὰρ ἡμεῖς ἐπειδάν τινας ἴδωμεν τοὺς αὑτῶν οἰκέτας μετὰ πολλὰ καὶ μεγάλα ἁμαρτήματα εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλοντας, οὐκ εὐθέως, οὐδὲ ἐν προοιμίοις, οὐδὲ ἐν ἀρχῇ τῆς κολάσεως, τὴν ἱκετηρίαν προσάγομεν· ἀλλ᾽ ἀφέντες ὀλίγας ἡμέρας αὐτοὺς σωφρονισθῆναι, τότε πρόσιμεν τοῖς δεσπόταις, ἔχοντες καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ καιροῦ συμμαχίαν· τοῦτο δὴ καὶ ὁ προφήτης ἐποίησεν. Ἐπειδὴ γὰρ δίκην ἔδωκαν, οὐκ ἀξίαν μὲν τῶν ἁμαρτημάτων, ἔδωκαν δ᾽ οὖν ὅμως, προσέρχεται τῷ Θεῷ λοιπὸν ὑπὲρ αὐτῶν διαλεξόμενος. Εἰ δὲ βούλεσθε, καὶ τῆς εὐχῆς αὐτῆς ἀκούσωμεν· Ἐξωμολογησάμην γὰρ, φησὶ, καὶ εἶπον· Κύριε ὁ Θεὸς, ὁ μέγας καὶ θαυμαστὸς, ὁ φυλάσσων τὴν διαθήκην σου, καὶ τὸ ἔλεός σου τοῖς ἀγαπῶσί σε, καὶ φυλάττουσι τὰς ἐντολάς σου. Τί ποιεῖς, ὦ Δανιήλ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άκουσες πώς και αυτή ως δουλεία αναφέρεται, και ο προφήτης δεν τόλμησε, πριν από τον καθορισμένο χρόνο, να απευθύνει δέηση και ικεσία στον Θεό, για να μην προσέλθει μάταια και άσκοπα, ώστε να μην ακούσει ό,τι ακριβώς άκουσε ο Ιερεμίας: «Μην προσεύχεσαι υπέρ του λαού αυτού, και μην παρακαλάς γι' αυτούς, διότι δεν πρόκειται να σε εισακούσω». Αλλά όταν είδε ότι η απόφαση είχε εκπληρωθεί και ότι ο καιρός καλούσε πλέον προς την επάνοδο, τότε προσεύχεται, και όχι απλώς, αλλά με νηστεία, με σάκκο και με στάχτη. Και ό,τι συνηθίζεται να συμβαίνει μεταξύ των ανθρώπων, αυτό έπραξε και ως προς τον Θεό. Διότι και εμείς, όταν δούμε κάποιους να ρίχνουν τους δούλους τους στη φυλακή ύστερα από πολλά και μεγάλα σφάλματα, δεν υποβάλλουμε την ικεσία μας αμέσως, ούτε στα προοίμια, ούτε στην αρχή της τιμωρίας· αλλά, αφού τους αφήσουμε λίγες ημέρες για να συνετιστούν, τότε προσερχόμαστε στους κυρίους τους, έχοντας και την πάροδο του χρόνου ως σύμμαχο. Αυτό ακριβώς έπραξε και ο προφήτης. Επειδή, δηλαδή, τιμωρήθηκαν, όχι βέβαια ανάλογα με τα αμαρτήματά τους, αλλά πάντως υπέστησαν την τιμωρία, προσέρχεται πλέον στον Θεό για να μεσολαβήσει υπέρ αυτών. Εάν δε θέλετε, ας ακούσουμε και την ίδια την προσευχή: «Διότι εξομολογήθηκα», λέει, «και είπα: Κύριε και Θεέ, ο μέγας και θαυμαστός, εσύ που διαφυλάσσεις τη διαθήκη σου και το έλεός σου σε όσους σε αγαπούν και τηρούν τις εντολές σου». Τι κάνεις, ω Δανιήλ;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Λόγος δεύτερος
ΕΥΧΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Κύριε ὁ Θεός μου, ὁ μέγας καὶ φοβερὸς καὶ ἔνδοξος, ὁ πάσης ὁρωμένης καὶ νοουμένης κτίσεως δημιουργὸς, ὁ φυλάσσων τὴν διαθήκην σου καὶ τὸ ἕλεός σου τοῖς ἀγαπῶσί σε καὶ φυλάσσουσι τὰ προστάγματά σου· καὶ νῦν καὶ πάντοτε εὐχαριστῶ σοι πασῶν ἕνεκα τῶν εἰς ἐμὲ γενομένων εὐεργεσιῶν σου φανερῶν καὶ ἀφανῶν. Καὶ μέχρι τοῦ νῦν αἰνῶ καὶ δοξάζω καὶ μεγαλύνω σε, ἀνθ᾽ ὧν ἐθαυμάστωσας ἐπ᾽ ἐμοὶ τὰ ἐλέη σου τὰ πλούσια καὶ τοὺς οἰκτιρμούς σου, ἀντιλαβόμενός μου ἐκ γαστρὸς μητρός μου, καὶ ἐπὶ πᾶσι προνοησάμενος, συντηρήσας τε καὶ διακυβερνήσας ὁσίως τὰ κατ᾽ ἐμὲ διὰ μόνην χρηστότητα καὶ φιλανθρωπίαν σου. Οὐ γὰρ διὰ τὸ ἀνάξιόν μου καὶ ἐμπαθὲς ὑπερεῖδες τὴν ἐμὴν ταπείνωσιν, ἀλλὰ διὰ τὸ φιλάνθρωπόν σου καὶ συμπαθὲς εὐεργετῶν καὶ προνοούμενος οὐ διέλειπες· Καὶ ἕως γήρως καὶ πρεσβείου ὁ Θεός μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με, Ἰησοῦ Χριστὲ, τὸ καλὸν ὄνομα, ὁ γλυκασμός μου, καὶ ἡ ἐπιθυμία μου, καὶ ἡ ἐλπίς μου· ὁ ἐνανθρωπήσας δι᾽ ἡμᾶς, καὶ τὸν διὰ σταυροῦ θάνατον ὑπομείνας, καὶ πάντα ἐν σοφίᾳ οἰκονομήσας καὶ διαθέμενος τῆς ἡμῶν ἕνεκα σωτηρίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ευχή δεύτερη Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Κύριε και Θεέ μου, ο μέγας και φοβερός και ένδοξος, ο δημιουργός όλης της ορατής και νοητής κτίσεως, εσύ που τηρείς τη διαθήκη σου και το έλεός σου σε όσους σε αγαπούν και φυλάσσουν τα προστάγματά σου· και τώρα και πάντοτε σε ευχαριστώ για όλες τις φανερές και αφανείς ευεργεσίες σου που έγιναν προς εμένα. Και μέχρι τώρα σε αινώ και σε δοξάζω και σε μεγαλύνω, διότι έκανες θαυμαστά σε εμένα τα πλούσια ελέη σου και τους οικτιρμούς σου, αφού με ανέλαβες από την κοιλιά της μητέρας μου, και προνοώντας για τα πάντα, συντηρώντας και κυβερνώντας με οσιότητα τη ζωή μου, μόνο από τη δική σου χρηστότητα και φιλανθρωπία. Διότι δεν περιφρόνησες την ταπείνωσή μου εξαιτίας της αναξιότητας και της εμπάθειάς μου, αλλά εξαιτίας της φιλανθρωπίας και της συμπάθειάς σου δεν έπαψες να με ευεργετείς και να προνοείς για εμένα. Και έως τα γηρατειά και την πρεσβυτική ηλικία, Θεέ μου, μην με εγκαταλείπεις, Ιησού Χριστέ, το καλό όνομα, ο γλυκασμός μου, και η επιθυμία μου, και η ελπίδα μου· εσύ που ενανθρώπησες για εμάς, και υπέμεινες τον σταυρικό θάνατο, και οικονόμησες και διευθέτησες τα πάντα με σοφία για τη δική μας σωτηρία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες