Φεῖσαι, Κύριε, φεῖσαι, εὔσπλαγχνε, φεῖσαι, φιλάνθρωπε, φεῖσαι, μόνε ἀγαθέ, καὶ μὴ ἀνάξιον κρίνῃς με τῶν σῶν οἰκτιρμῶν. Μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με. Μὴ μνησθῇς ἀρχαίων μου ἀνομιῶν, μηδὲ τῶν προσφάτων. Σοί, Κύριε, τῷ Θεῷ ἡ δικαιοσύνη, ἐμοὶ δὲ ἡ αἰσχύνη προσώπου. Μνήσθητι, Κύριε, ὅτι τὰ ἐλέη σου ἀπὸ τοῦ αἰῶνός εἰσιν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν, ἐπὶ πάντα τὸν λαόν σου. Μνήσθητι ὅτι σὺ πάντων ἡμῶν ἐγενήθης καταφυγὴ καὶ σωτηρία τῶν ἐλπιζόντων ἐπὶ σέ. Σπλαγχνίσθητι καὶ ἐλέησόν με διὰ μόνην τὴν σὴν ἀγαθότητα. Στήριξον τὴν παρειμένην μου ψυχὴν τῇ ῥᾳθυμίᾳ τῆς ἀμελείας μου, ὁ ἀνορθῶν τοὺς κατερραγμένους, καὶ ἰώμενος τοὺς συντετριμμένους. Ἰδοὺ γὰρ αἱ ἀνομίαι μου μεγάλαι καὶ ἰσχυραί, καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν μου πολὺ καὶ ἄπειρον, καὶ ἡ εὐχή μου ἀσθενὴς ὑπάρχει, καὶ ἡ σκληρότης τῆς καρδίας μου ἐξήρανε τοὺς ὀφθαλμούς μου. Ἡ ἀνάγκη τοῦ σώματος προφασίζεσθαι ποιεῖ με προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις, καὶ ἡ ἀπώλεια ὀχλεῖ με καταλεῖψαι τὴν ὁδόν· σὺ δὲ γινώσκεις, Δέσποτα, τὴν ὀλιγωρίαν τῆς ταλαιπωρίας μου, καὶ ὅσαι με πολεμοῦσι πονηραὶ προλήψεις, καὶ σὺ βλέπεις τὴν κατ᾽ ἐμοῦ πολυμήχανον κακίαν τοῦ Ἐχθροῦ.
Μετάφραση
Λυπήσου με, Κύριε, λυπήσου με, εύσπλαχνε, λυπήσου με, φιλάνθρωπε, λυπήσου με, μόνε αγαθέ, και μη με κρίνεις ανάξιο των οικτιρμών σου. Μη με ελέγξεις με τον θυμό σου. Μη θυμηθείς τις παλιές μου ανομίες, ούτε και τις πρόσφατες. Σε εσένα, Κύριε, τον Θεό ανήκει η δικαιοσύνη, ενώ σε εμένα η ντροπή του προσώπου. Θυμήσου, Κύριε, ότι τα ελέη σου υπάρχουν από τον αιώνα σε κάθε γενιά, σε όλο τον λαό σου. Θυμήσου ότι εσύ έγινες για όλους μας καταφυγή και σωτηρία εκείνων που ελπίζουν σε εσένα. Σπλαχνίσου και ελέησέ με μόνο για τη δική σου αγαθότητα. Στήριξε την παραλυμένη μου ψυχή από τη ραθυμία της αμέλειάς μου, εσύ που ανορθώνεις τους πεσμένους και θεραπεύεις τους συντριμμένους. Διότι, ιδού, οι ανομίες μου είναι μεγάλες και ισχυρές, και το πλήθος των αμαρτιών μου πολύ και άπειρο, και η προσευχή μου είναι αδύναμη, και η σκληρότητα της καρδιάς μου στέγνωσε τα μάτια μου. Η ανάγκη του σώματος με κάνει να προφασίζομαι δικαιολογίες για τις αμαρτίες, και η απώλεια με πιέζει να εγκαταλείψω τον δρόμο. Εσύ όμως γνωρίζεις, Δέσποτα, την ολιγωρία της ταλαιπωρίας μου, και πόσες πονηρές προλήψεις με πολεμούν, και εσύ βλέπεις την εναντίον μου πολυμήχανη κακία του Εχθρού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες