Α. Ἐποίσειε δ᾽ ἄν τις τοῖς εἰρημένοις εὖ μάλα καὶ τόδε. Β. Τὸ ποῖον; Α. Ὡς νομοθετοῦντα μὲν ἰδικῶς τε καὶ μόνον τοῖς ἀρχαιοτέροις ἢ τοῖς μετ᾽ ἐκείνους ἔτι τὸν Πατέρα καὶ Θεὸν ἥκιστα μὲν δὴ καταδείξειεν ἄν, οἶμαι, τίς, καταθρήσαι δ᾽ ἂν καὶ λίαν ἀμογητὶ σὺν Υἱῷ τε καὶ δι᾽ Υἱοῦ. Ποῦ γὰρ ἢ τίσι τεθεσμοδότηκεν ὁ Πατήρ, σεσιγημένου τε καὶ ἀπόντος τοῦ Υἱοῦ; Β. Καὶ μὴν ὁ σοφὸς ἡμῖν ἐπιστέλλει Παῦλος ὅτι «Πάλαι ὁ Θεὸς λαλήσας τοῖς πατράσιν ἐν τοῖς προφήταις.» Μωσῆς δὲ τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ ἔφη που πάλιν· «Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Χωρήβ.» Α. Εὖγε, ὦ φιλότης. Τετηρηκότων γὰρ τῶν ἁγίων, ὡς φῄς, τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τὸ ἀρχαῖον ἐκεῖνο καὶ ἐν σκιαῖς χρησμῴδημα, φέρε σοι δεικνύωμεν ἴδιον ὄντα λόγον ὀνομάσαντος αὐτὸ τοῦ Υἱοῦ. Ἀφῖκται γὰρ δὴ καταλύσων μὲν οὐδαμῶς τὸν νόμον, ἥκιστα δὲ ἀνατρέψων τὰ προφητῶν, ἀποπερανῶν δὲ μᾶλλον καὶ προφήτας καὶ νόμον· «Λέγω γὰρ ὑμῖν, φησίν, ὅτι ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι.» Συνίης οὖν ὅπως ἐκτελευτῆσαι δεῖν πάντη τε καὶ πάντως ἅπαντα πρὸς ἀλήθειαν τὸν νόμον εἰπών, ἰδίους ἔφη λόγους αὐτόν;
Μετάφραση
Α. Πολύ εύστοχα θα μπορούσε κάποιος να προσθέσει στα λεγόμενα και το εξής. Β. Ποιο; Α. Ότι κανείς, νομίζω, δεν θα μπορούσε με κανέναν τρόπο να αποδείξει πως ο Πατέρας και Θεός νομοθέτησε ιδιαιτέρως και αποκλειστικά στους αρχαιοτέρους ή σε όσους ακολούθησαν μετά από εκείνους, αλλά πολύ εύκολα θα παρατηρούσε ότι νομοθετεί μαζί με τον Υιό και μέσω του Υιού. Διότι πού ή σε ποιους νομοθέτησε ο Πατέρας, ενώ ο Υιός σιωπούσε και απουσίαζε; Β. Και όμως, ο σοφός Παύλος μάς γράφει ότι «Τον παλαιό καιρό ο Θεός μίλησε στους πατέρες μέσω των προφητών». Ο Μωυσής πάλι κάπου είπε στους Ισραηλίτες: «Κύριος ο Θεός μας, μας μίλησε στο Χωρήβ». Α. Πολύ καλά, φίλε μου. Επειδή λοιπόν οι άγιοι, όπως λες, απέδωσαν στο πρόσωπο του Θεού και Πατέρα εκείνη την αρχαία και σκιώδη θεία αποκάλυψη, έλα να σου δείξουμε ότι ο Υιός την ονόμασε δικό Του λόγο. Διότι ήρθε χωρίς να σκοπεύει καθόλου να καταλύσει τον νόμο, ούτε καθόλου να ανατρέψει τα λόγια των προφητών, αλλά μάλλον για να εκπληρώσει και τους προφήτες και τον νόμο: «Σας λέω λοιπόν», αναφέρει, «ότι ούτε ένα γιώτα ή μία κεραία δεν πρόκειται να παρέλθει από τον νόμο, μέχρι να γίνουν όλα. Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι δικοί μου όμως λόγοι δεν πρόκειται να παρέλθουν». Καταλαβαίνεις λοιπόν πώς, αφού είπε ότι πρέπει οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο να εκπληρωθεί πλήρως ο νόμος σύμφωνα με την αλήθεια, τον ονόμασε δικά Του λόγια;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες