Ἄνθρωπον δὲ τὸν ἔσω ψυχὴν ὀνομάζει, καὶ μὴν καὶ σάρκα τὸν ἔξω. Διαμέμνηται γὰρ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων καὶ ἀπὸ μέρους ἔσθ᾽ ὅτε τὸ σύμπαν ἡμῖν καταδηλούντων ζῶον, ὡς ἔν γε τῷ φάναι Θεόν· «Ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ Πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα,» Μωϋσέα γε μὴν προσδιαλεγόμενον τοῖς ἐξ Ἰσραήλ· «Ἐν ἑβδομήκοντα πέντε ψυχαῖς κατέβησαν οἱ πατέρες σου εἰς Αἴγυπτον,» καὶ ἐπ᾽ αὐτοῦ δὲ τουτὶ τοῦ Ἐμμανουὴλ γεγονὸς εὑρήσομεν. Μετὰ γάρ τοι τὴν ἕνωσιν, τὴν πρός γέ φημι τὴν σάρκα, κἂν Μονογενῆ καὶ Θεὸν ἐκ Θεοῦ καλέσειέ τις αὐτόν, οὐ δίχα σαρκὸς ἢ γοῦν ἀνθρωπότητος νοοῖτ᾽ ἂν ὑπάρχειν. Κἂν εἴτουν ἄνθρωπον λέγοι, οὐκ ἀποσοβήσει τοῦ εἶναι Θεὸν καὶ Κύριον. Β— Ἀλλ᾽ εἰ μίαν εἶναι φύσιν Υἱοῦ φαμεν, κἂν εἰ νοοῖτο σεσαρκωμένος, πᾶσά πως ἀνάγκη γενέσθαι φυρμὸν ὁμολογεῖν καὶ σύγκρασιν, ὑποκλεπτομένης ὥσπερ τὴς ἀνθρώπου φύσεως ἐν αὐτῷ. Τί γὰρ ἡ ἀνθρώπου φύσις πρὸς τὴν τῆς θεότητος ὑπεροχήν; Α— Μάλιστα μέν, ὦ ἑταῖρε, περιττοεπὴς ὁ λέγων φυρμὸν γενέσθαι καὶ σύγκρασιν εἰ δὴ μία πρὸς ἡμῶν ὁμολογοῖτο φύσις Υἱοῦ σεσαρκωμένου τε καὶ ἐνηνθρωπηκότος.
Μετάφραση
Ονομάζει δε τον έσω άνθρωπο ψυχή, και βεβαίως σάρκα τον έξω. Διότι ενθυμείται τις Ιερές Γραφές, οι οποίες ενίοτε από το μέρος μάς φανερώνουν το σύνολο του ζωντανού όντος, όπως για παράδειγμα όταν ο Θεός λέει: «Θα εκχέω από το Πνεύμα μου επί πάσαν σάρκα», και τον Μωυσή όταν ομιλεί προς τους Ισραηλίτες: «Με εβδομήντα πέντε ψυχές κατέβηκαν οι πατέρες σου στην Αίγυπτο», και το ίδιο αυτό θα βρούμε να συμβαίνει και στην περίπτωση του Εμμανουήλ. Διότι μετά την ένωση, εννοώ βεβαίως με τη σάρκα, ακόμη και αν τον αποκαλέσει κανείς Μονογενή και Θεό εκ Θεού, δεν νοείται ότι υπάρχει δίχως τη σάρκα ή εν γένει την ανθρωπότητα. Και αν πάλι τον αποκαλέσει άνθρωπο, δεν θα αναιρέσει το ότι είναι Θεός και Κύριος. Β — Αλλά εάν λέμε ότι η φύση του Υιού είναι μία, έστω και αν νοείται σεσαρκωμένος, υπάρχει απόλυτη ανάγκη να ομολογήσουμε ότι επήλθε σύμφυρση και σύγκραση, σαν να αφανίζεται η ανθρώπινη φύση μέσα Του. Διότι τι είναι η ανθρώπινη φύση μπροστά στην υπεροχή της θεότητας; Α — Βεβαιότατα, φίλε μου, φλυαρεί άσκοπα όποιος λέει ότι επήλθε σύμφυρση και σύγκραση, εάν πράγματι ομολογείται από εμάς μία φύση του σεσαρκωμένου και ενανθρωπήσαντος Υιού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες