Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 11:10

Βρίσκουμε ότι η ονομασία του κήπου έχει παραληφθεί με διπλή έννοια, όπως από τη μια στη Γένεση σύμφωνα με τον Ακύλα: «Και εφύτευσε Κύριος ο Θεός κήπον στην Εδέμ». Αντίθετα, η γη της Αιγύπτου, όταν κατακρίνεται, ονομάζεται κήπος λαχανικών. Πάλι, αξιοκατάκριτη είναι η μνεία του κήπου, όταν ο Αχαάβ επιθυμούσε να κάνει λαχανόκηπο το κτήμα του Ναβουθαί του Ιεζραηλίτη. Με επαινετό τρόπο, όμως, τον μνημονεύει ο Εκκλησιαστής λέγοντας: «Έφτιαξα για τον εαυτό μου κήπους και παραδείσους». Και είναι ευλογημένος ο κήπος στον οποίο βρισκόταν το μνήμα, που δέχθηκε στο σώμα του Κυρίου την πρόσκαιρη οικονομία του θανάτου. —Εδώ, ωστόσο, κατακρίνεται, ως κάτι που προξενεί ντροπή σε όσους τον επιθύμησαν. Και φαίνεται βέβαια ότι τώρα εννοεί τα άλση που φυτεύονται ολόγυρα από τους πλανημένους για τον στολισμό των ειδώλων, τα οποία πρέπει να νοηθούν ως οι πεπλανημένες επιτηδεύσεις και οι εξωτερικές προσποιήσεις, με τις οποίες συγκαλύπτουμε τα πάθη μας. Όπως, για παράδειγμα, αν κάποιος που κυλιέται στις ηδονές, προσποιείται σεμνότητα· και αν κάποιος που είναι υποδουλωμένος στα χρήματα, επιτηδεύεται να φαίνεται μεγαλόψυχος· για αυτά θα ντραπούν όσοι τα επιθύμησαν, όταν αποκαλυφθούν οι βουλές των καρδιών μας.

Δεν ανέχεσαι τα λόγια, θα υποστείς τα γεγονότα. Τους κατακρίνει, διότι, ενώ κατέχουν τα ανώτερα, επιζητούν τα κατώτερα· διότι αντί της λέξης Γηών, το εβραϊκό κείμενο έχει τη λέξη Σιώρ, η οποία ερμηνεύεται ως διώρυγα. Επειδή, μάλιστα, και στον Νόμο ο μακάριος Μωυσής επαίνεσε τη γη της Παλαιστίνης σε σύγκριση με εκείνη των Αιγυπτίων, αναφέροντας ότι δεν εξαρτάται από τη συγκέντρωση υδάτων ώστε να χρειάζεται πλήθος χεριών για να αρδευτεί σαν κήπος, αλλά ότι το νερό κατέρχεται άνωθεν από τον ουρανό, όχι από ανθρώπινο χέρι, δεικνύοντας έτσι την πρόνοια του Θεού για τη γη, γι' αυτό κάνει μνεία εκείνων των πραγμάτων, ονειδίζοντάς τους.