Ἰουδαῖοι μὲν γὰρ παχυτέρας ἔτι τὰς περὶ τῆς θείας τε καὶ ἀσωμάτου φύσεως διαλήψεις δεχόμενοι, ἐν μόνοις τοῖς Ἱεροσολύμοις, ἤτοι Σιὼν τῇ γείτονι χρῆναι προσκυνεῖσθαι τὸν ἐπὶ πάντας Θεὸν διετείνοντο, ὡς ὅλης ἅπαξ τῆς ἀῤῥήτου καὶ ἀκαταλήπτου φύσεως καταλυούσης ἐκεῖσε, καὶ χειροποιήτοις ἐναποκλεισθείσης ναοῖς. διὸ δὴ καὶ λίαν ἀσυνετοῦντες ἐπὶ τούτῳ διὰ τῆς τῶν προφητῶν ἠλέγχοντο φωνῆς, τοῦ Θεοῦ λέγοντος “Ὁ οὐρανός ”μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου· ποῖον “οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι, λέγει Κύριος, ἢ τίς τόπος τῆς ”καταπαύσεώς μου;” Σαμαρεῖται δὲ πάλιν οὐ πόῤῥω τῆς Ἰουδαίων ἀμαθίας κείμενοι, χώραν τε ὁμοῦ καὶ ἀπαιδευσίαν ἔχοντες ὅμορον, ἐν ὄρει τῷ Γαρίζειν οὕτω καλουμένῳ, καὶ προσεύχεσθαι δεῖν καὶ προσκυνεῖν οἰόμενοι, τὸ γελᾶσθαι δικαίως οὐ διαφεύγουσι. γέγονε δὲ καὶ αὐτοῖς τῆς ἀνοίας ἡ πρόφασις, τὸ δεδόσθαι τὴν εὐλογίαν ἐν ὄρει Γαρίζειν, καθὼς ἐν τῷ Δευτερονομίῳ γεγραμμένον εὑρίσκομεν. ταύτην ἡ γυνὴ τῷ Σωτῆρι τὴν ζήτησιν, ὥς τι μέγα καὶ δυσκατάληπτον πρόβλημα προΐσχεται λέγουσα Οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν, καὶ τὰ ἑξῆς. <Πίστευσόν μοι, γύναι, ὅτι ἔρχεται ὥρα ὅτε οὔτε ἐν Ἱεροσολύμοις οὔτε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσκυνήσετε τῷ Πατρί.> Ὁμοῦ τῆς ἁπάντων ἀμαθίας καταψηφίζεται, μετατεθήσεσθαι λέγων ἐπὶ τὸ ἀληθέστερον τῆς παρ᾽ ἀμφοῖν λατρείας τὸ σχῆμα.
Μετάφραση
Διότι οι Ιουδαίοι, έχοντας ακόμη χονδροειδέστερες αντιλήψεις για τη θεία και ασώματη φύση, ισχυρίζονταν ότι μόνο στα Ιεροσόλυμα, δηλαδή στη γειτονική Σιών, έπρεπε να προσκυνείται ο Θεός των πάντων, ωσάν ολόκληρη η άρρητη και ακατάληπτη φύση να κατέλυε εκεί και να εγκλωβιζόταν σε χειροποίητους ναούς. Γι' αυτό ακριβώς, επειδή ήταν πολύ ασύνετοι ως προς αυτό, ελέγχονταν μέσω της φωνής των προφητών, καθώς ο Θεός έλεγε: «Ο ουρανός είναι ο θρόνος μου, και η γη υποπόδιο των ποδιών μου· τι είδους οίκο θα μου οικοδομήσετε, λέει ο Κύριος, ή ποιος είναι ο τόπος της καταπαύσεώς μου;». Οι Σαμαρείτες πάλι, μην απέχοντας πολύ από την αμάθεια των Ιουδαίων, έχοντας χώρα και συνάμα απαιδευσία όμορη, νομίζοντας ότι πρέπει να προσεύχονται και να προσκυνούν στο βουνό που ονομάζεται Γαριζίν, δικαίως δεν αποφεύγουν τον περίγελο. Έγινε δε και σε αυτούς πρόφαση για την ανοησία τους το γεγονός ότι η ευλογία είχε δοθεί στο όρος Γαριζίν, όπως το βρίσκουμε γραμμένο στο Δευτερονόμιο. Αυτήν τη διαφωνία προβάλλει η γυναίκα στον Σωτήρα, σαν κάποιο μεγάλο και δυσκατάληπτο πρόβλημα, λέγοντας: «Οι πατέρες μας προσκύνησαν σε τούτο το βουνό», και τα εξής. <Πίστεψέ με, γυναίκα, ότι έρχεται ώρα που ούτε στα Ιεροσόλυμα ούτε σε τούτο το βουνό θα προσκυνήσετε τον Πατέρα.> Έτσι καταδικάζει συγχρόνως την αμάθεια όλων, λέγοντας ότι το σχήμα της λατρείας και των δύο θα μετατεθεί στο αληθέστερο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες