Ὃ δὲ παράδοξον μὲν εἰπεῖν, ἀληθὲς δὲ οὐδενὸς ἔλαττον, ὅτι καὶ ὡς χώρα τῶν ἁγιαζομένων πολλάκις τὸ Πνεῦμα λέγεται. Καὶ φανήσεται οὐδὲ οὗτος ὁ τρόπος κατασμικρύνων τὸ Πνεῦμα, ἀλλὰ μᾶλλον δοξάζων. Τὰ γάρ τοι σωματικὰ τῶν ὀνομάτων καὶ ἐπὶ τὰς πνευματικὰς ἐννοίας ἐναργείας ἕνεκεν πολλάκις ὁ λόγος μετακομίζει. Τετηρήκαμεν οὖν καὶ ἐπὶ τοῦ Θεοῦ τὸν ψαλμῳδὸν λέγοντα· «Γενοῦ μοι εἰς Θεὸν ὑπερασπιστήν, καὶ εἰς τόπον ὀχυρὸν τοῦ σῶσαί με.» Περὶ δὲ τοῦ Πνεύματος· «Ἰδοὺ τόπος, φησί, παρ᾽ ἐμοί, καὶ στῆθι ἐπὶ τῆς πέτρας», τί ἄλλο λέγων τὸν τόπον, ἢ τὴν ἐν Πνεύματι θεωρίαν, ἐν ᾗ γενόμενος, ἐδύνατο ἰδεῖν γνωστῶς ἐμφανιζόμενον αὐτῷ τὸν Θεὸν ὁ Μωϋσῆς; Οὗτός ἐστιν ὁ τόπος ὁ τῆς ἀληθινῆς λατρείας ἴδιος. «Πρόσεχε γάρ, φησί, μὴ ἀνενέγκῃς τὰ ὁλοκαυτώματά σου ἐν παντὶ τόπῳ· ἀλλ᾽ ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου.» Ποῖον οὖν ἐστιν ὁλοκαύτωμα πνευματικόν; Ἡ θυσία τῆς αἰνέσεως.
Μετάφραση
Εκείνο δε που είναι παράδοξο μεν να λεχθεί, αλλά σε τίποτα λιγότερο αληθινό, είναι ότι πολλές φορές το Πνεύμα ονομάζεται και χώρος εκείνων που αγιάζονται. Και θα φανεί ότι ούτε αυτός ο τρόπος έκφρασης σμικρύνει το Πνεύμα, αλλά μάλλον το δοξάζει. Διότι, για λόγους παραστατικότητας, πολλές φορές ο λόγος μεταφέρει τις ονομασίες των σωματικών πραγμάτων και στις πνευματικές έννοιες. Έχουμε παρατηρήσει λοιπόν τον ψαλμωδό να λέει και για τον Θεό: «Γίνε για μένα Θεός υπερασπιστής, και τόπος οχυρός για να με σώσεις». Για δε το Πνεύμα: «Ιδού υπάρχει τόπος», λέει, «κοντά μου, και στάσου πάνω στην πέτρα», τι άλλο εννοώντας με τη λέξη τόπο, παρά τη θεωρία εν Πνεύματι; Όταν ο Μωυσής βρέθηκε σε αυτήν, μπόρεσε να δει τον Θεό που του εμφανιζόταν καθαρά. Αυτός είναι ο ιδιαίτερος τόπος της αληθινής λατρείας. «Διότι πρόσεχε», λέει, «να μην προσφέρεις τα ολοκαυτώματά σου σε κάθε τόπο, αλλά στον τόπο που θα εκλέξει ο Κύριος ο Θεός σου». Ποιο είναι, λοιπόν, το πνευματικό ολοκαύτωμα; Η θυσία της αινέσεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες