Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 13:2

Και ο Πέτρος αποκρίθηκε: Είτε οι Γραφές είτε οι προφήτες μιλούν για θεούς, το λένε προς δοκιμασίαν εκείνων που ακούν. Διότι έτσι έχει γραφτεί: «Εάν αναδειχθεί ανάμεσά σου προφήτης, ο οποίος σου δίνει σημεία και τέρατα, και πραγματοποιηθεί εκείνο το σημείο και το τέρας, και σου πει: Ας πάμε να λατρεύσουμε άλλους θεούς, τους οποίους δεν γνώριζαν οι πατέρες σου, δεν θα υπακούσετε σε εκείνον τον προφήτη· τα χέρια σου ας είναι τα πρώτα που θα τον λιθοβολήσουν. Διότι προσπάθησε να σε απομακρύνει από τον Κύριο, τον Θεό σου. Εάν όμως πεις μέσα στην καρδιά σου: Πώς έκανε εκείνο το σημείο ή το τέρας; να γνωρίζεις καλά ότι ο πειράζων σε εδοκίμασε για να δει εάν φοβάσαι τον Κύριο τον Θεό σου». Το ότι «ο πειράζων σε εδοκίμασε», μεν ειπώθηκε, αλλά διαφορετικά φαίνεται μετά τη μετοικεσία στη Βαβυλώνα. Διότι ο παντογνώστης Θεός (όπως είναι δυνατόν να αποδειχθεί από πολλά) δεν θα δοκίμαζε, για να μάθει ο Ίδιος, Αυτός που προγνωρίζει τα πάντα. Εάν όμως θέλεις, ας συζητήσουμε περί αυτού, και θα αποδείξω ότι ο Θεός προγνωρίζει. Το να υποστηρίζεται δε ότι αγνοεί είναι ψέμα, και έχει αποδειχθεί ότι και αυτό γράφτηκε προς δοκιμασία. Έτσι κι εμείς, ω Σίμων, ούτε από τις Γραφές ούτε από κανέναν άλλον μπορούμε να σκανδαλιστούμε, ούτε εξαπατώμαστε ώστε να αποδεχτούμε πολλούς θεούς, ούτε συμφωνούμε με κανέναν λόγο που λέγεται κατά του Θεού.

Ακούγοντας αυτά ο Σίμων είπε: Επειδή λες ότι δεν πρέπει κανείς να πιστεύει στον προφήτη που κάνει σημεία και τέρατα, αλλά κηρύττει άλλον θεό, γνωρίζοντας μάλιστα ότι του αξίζει θάνατος, άρα και ο δάσκαλός σου, επειδή έκανε σημεία και τέρατα, δικαίως θανατώθηκε. Και ο Πέτρος αποκρίθηκε: Ο Κύριός μας ούτε είπε ότι υπάρχουν άλλοι θεοί εκτός από Αυτόν που έκτισε τα πάντα, ούτε ανακήρυξε τον εαυτό του Θεό, αλλά μακάρισε δικαίως εκείνον που τον ονόμασε Υιό του Θεού, ο οποίος διακόσμησε τα πάντα. Και ο Σίμων αποκρίθηκε: Δεν σου φαίνεται λοιπόν ότι αυτός που προέρχεται από τον Θεό είναι Θεός; Και ο Πέτρος είπε: Πώς μπορεί να γίνει αυτό, πες μας. Διότι εμείς δεν μπορούμε να σου το πούμε αυτό, επειδή δεν το ακούσαμε από τον ίδιο. Επιπλέον, ίδιον του Πατρός είναι το να μην έχει γεννηθεί, ενώ ίδιον του Υιού είναι το να έχει γεννηθεί. Και το γεννητό δεν συγκρίνεται με το αγέννητο ή το αυτογέννητο. Και ο Σίμων είπε: Ακόμη και αν ως προς τη γέννηση δεν είναι το ίδιο; Και ο Πέτρος είπε: Εκείνος που δεν ταυτίζεται σε όλα με κάποιον, δεν μπορεί να φέρει όλες τις ίδιες ονομασίες με αυτόν. Και ο Σίμων είπε: Αυτό είναι απλός ισχυρισμός, όχι απόδειξη. Και ο Πέτρος: Γιατί δεν κατανοείς ότι το μεν τυγχάνει αυτογέννητο ή και αγέννητο, ενώ το δε, όντας γεννητό, δεν μπορεί να αποκαλείται με τα ίδια ονόματα, ούτε καν αν ο γεννηθείς είναι της ίδιας ουσίας με εκείνον που τον γέννησε... αλλά μάθε και τούτο: τα σώματα των ανθρώπων έχουν αθάνατες ψυχές, ενδεδυμένες την πνοή του Θεού.

Διότι είπε πάλι τα εξής: «Εάν εμφανιστεί ανάμεσά σου προφήτης ή ονειρομάντης, και σου δώσει σημείο ή θαύμα, και πραγματοποιηθεί το σημείο ή το θαύμα για το οποίο σου μίλησε, λέγοντας: Ας πορευτούμε και ας λατρεύσουμε άλλους θεούς, τους οποίους δεν γνωρίζετε, δεν θα υπακούσετε στα λόγια εκείνου του προφήτη ή εκείνου του ονειρομάντη, διότι ο Κύριος ο Θεός σας σάς δοκιμάζει για να διαπιστώσει εάν αγαπάτε τον Θεό σας με όλη σας την καρδιά και με όλη σας την ψυχή· θα ακολουθήσετε τον Κύριο τον Θεό σας, και αυτόν θα φοβάστε, και τις εντολές του θα τηρείτε, και τη φωνή του θα υπακούτε, και αυτόν θα λατρεύετε, και σε αυτόν θα μείνετε προσκολλημένοι».

Αυτό δε που λέγει έχει ως εξής: Εάν πει κάποιος προφήτης, λέει, ότι «Μπορώ να αναστήσω νεκρό ή να θεραπεύσω τυφλό, αρκεί να με πιστέψετε και ας προσκυνήσουμε τους δαίμονες ή ας λατρέψουμε τα είδωλα»· και έπειτα, αυτός που τα λέει αυτά, μπορέσει να θεραπεύσει τον τυφλό ή να αναστήσει τον νεκρό, ούτε και τότε να πεισθείς σε αυτόν, λέει. Γιατί; Διότι ο Θεός, δοκιμάζοντάς σε, του επέτρεψε να το κατορθώσει, όχι επειδή ο Ίδιος αγνοούσε τη δική σου διάθεση, αλλά για να σου παράσχει την ευκαιρία να αποδείξεις εάν αγαπάς πραγματικά τον Θεό. Είναι δε γνώρισμα εκείνου που αγαπά, ακόμη και αν αυτοί που επιδιώκουν να μας αποσπάσουν από τον Αγαπημένο παρουσιάζουν νεκρούς να ανασταίνονται, να μην αποστατεί ούτε και τότε. Εάν λοιπόν αυτά τα έλεγε στους Ιουδαίους, πολύ περισσότερο ισχύουν για εμάς, τους οποίους οδήγησε σε ανώτερη πνευματική φιλοσοφία, στους οποίους άνοιξε τη θύρα της αναστάσεως, στους οποίους παραγγέλλει να μην παραμένουμε προσκολλημένοι στα παρόντα, αλλά να έχουμε όλες μας τις ελπίδες στη μέλλουσα ζωή.