Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 13:9

Και ο Πέτρος αποκρίθηκε: Είτε οι Γραφές είτε οι προφήτες μιλούν για θεούς, το λένε προς δοκιμασίαν εκείνων που ακούν. Διότι έτσι έχει γραφτεί: «Εάν αναδειχθεί ανάμεσά σου προφήτης, ο οποίος σου δίνει σημεία και τέρατα, και πραγματοποιηθεί εκείνο το σημείο και το τέρας, και σου πει: Ας πάμε να λατρεύσουμε άλλους θεούς, τους οποίους δεν γνώριζαν οι πατέρες σου, δεν θα υπακούσετε σε εκείνον τον προφήτη· τα χέρια σου ας είναι τα πρώτα που θα τον λιθοβολήσουν. Διότι προσπάθησε να σε απομακρύνει από τον Κύριο, τον Θεό σου. Εάν όμως πεις μέσα στην καρδιά σου: Πώς έκανε εκείνο το σημείο ή το τέρας; να γνωρίζεις καλά ότι ο πειράζων σε εδοκίμασε για να δει εάν φοβάσαι τον Κύριο τον Θεό σου». Το ότι «ο πειράζων σε εδοκίμασε», μεν ειπώθηκε, αλλά διαφορετικά φαίνεται μετά τη μετοικεσία στη Βαβυλώνα. Διότι ο παντογνώστης Θεός (όπως είναι δυνατόν να αποδειχθεί από πολλά) δεν θα δοκίμαζε, για να μάθει ο Ίδιος, Αυτός που προγνωρίζει τα πάντα. Εάν όμως θέλεις, ας συζητήσουμε περί αυτού, και θα αποδείξω ότι ο Θεός προγνωρίζει. Το να υποστηρίζεται δε ότι αγνοεί είναι ψέμα, και έχει αποδειχθεί ότι και αυτό γράφτηκε προς δοκιμασία. Έτσι κι εμείς, ω Σίμων, ούτε από τις Γραφές ούτε από κανέναν άλλον μπορούμε να σκανδαλιστούμε, ούτε εξαπατώμαστε ώστε να αποδεχτούμε πολλούς θεούς, ούτε συμφωνούμε με κανέναν λόγο που λέγεται κατά του Θεού.

Διότι, έχοντας απορρίψει τον θαυμασμό για το παράδοξο γεγονός, επιλαμβάνονται του πράγματος σαν να επρόκειτο για παράπτωμα, παρουσιάζοντας τον άνθρωπο στον οποίο τολμήθηκε το παράδοξο ως απόδειξη των όσων έγιναν. Παράλληλα, νομίζουν ότι κατορθώνουν κάτι που συντελεί στην απόκτηση φήμης ευσέβειας σύμφωνα με τα ιουδαϊκά ήθη, και βιάζονται να φέρουν εις πέρας μια νομική επιταγή. Διότι στο Δευτερονόμιο ο εκ φύσεως και αληθινός Θεός, διδάσκοντας ότι ο νους των φιλοθέων δεν πρέπει να παρασύρεται πουθενά αλλού, ούτε βέβαια να νομίζουν ότι υπάρχουν άλλοι θεοί εκτός από Αυτόν, και προστάζοντας να υπηρετούν μόνο τον κατά αλήθειαν Θεό, αλλά και να εξοργίζονται σφοδρά εναντίον εκείνων που τολμούν να συμβουλεύσουν να φρονήσουν κάτι διαφορετικό από αυτό, λέει τα εξής: «Εάν σε παρακαλέσει ο αδελφός σου από τον πατέρα σου ή από τη μητέρα σου, ή ο γιος σου ή η θυγατέρα σου, ή η γυναίκα που βρίσκεται στην αγκαλιά σου, ή ο φίλος που είναι ίσος με την ψυχή σου, λέγοντας κρυφά: Ας πάμε και ας λατρεύσουμε άλλους θεούς, δεν θα συμφωνήσεις μαζί του και δεν θα τον εισακούσεις, και το μάτι σου δεν θα τον λυπηθεί, και δεν θα τον ποθήσεις, ούτε θα τον συγκαλύψεις· αλλά οπωσδήποτε θα αναγγείλεις τα σχετικά με αυτόν.» Και οι Ιουδαίοι πάλι, κοιτάζοντας μόνο τα σφάλματα των άλλων, και εκλαμβάνοντας ασύνετα για κάθε περίπτωση αυτό που ορίστηκε για ένα συγκεκριμένο πράγμα, οδηγούσαν στους άρχοντες όσους συλλαμβάνονταν για παραβάσεις του νόμου, νομίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο τιμούν τον νομοθέτη.

Με έναν τέτοιο άνθρωπο να μη συναναστρέφεστε, για να μη χαθείτε μαζί του, έστω κι αν είναι πατέρας ή γιος ή αδελφός ή συγγενής. Διότι «δεν θα τον σπλαχνιστεί», λέει η Γραφή, «το μάτι σου». Πρέπει λοιπόν και εσείς να μισείτε αυτούς που μισούν τον Θεό και να λιώνετε από θλίψη για τους εχθρούς Του· όχι βέβαια να τους χτυπάτε ή να τους καταδιώκετε, όπως τα έθνη που δεν γνωρίζουν τον Κύριο και Θεό, αλλά να τους θεωρείτε μεν εχθρούς και να αποχωρίζεστε από αυτούς, να τους νουθετείτε δε και να τους προτρέπετε σε μετάνοια, μήπως τυχόν ακούσουν, μήπως τυχόν ενδώσουν. Διότι ο Θεός μας είναι φιλάνθρωπος και θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι και να έλθουν σε επίγνωση της αλήθειας. Γι' αυτό ανατέλλει τον ήλιο Του σε πονηρούς και αγαθούς και βρέχει σε δικαίους και αδίκους. Θέλοντας ο Κύριος να γίνουμε και εμείς μιμητές αυτής της χρηστότητας, λέει: Γίνεσθε τέλειοι, όπως και ο Πατέρας σας ο επουράνιος είναι τέλειος.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΒʹ. Περί ασεβών και αμαρτωλών και κακών και μοχθηρών ανδρών και αδίκων και παρανόμων. «Δεν θα συγκατατεθείς στον ασεβή· δεν θα εισακούσεις τη φωνή του και δεν θα τον λυπηθεί το μάτι σου. Δεν θα τον σπλαγχνιστείς, ούτε θα τον συγκαλύψεις. Θα τον καταγγείλεις φανερά· και τα χέρια σου θα είναι τα πρώτα εναντίον του για να τον θανατώσουν, και έπειτα τα χέρια όλου του λαού.» «Εξαιτίας της ασέβειας της καρδιάς των εθνών αυτών ο Κύριος θα τους εξολοθρεύσει από μπροστά σου· όχι εξαιτίας της δικαιοσύνης σου, ούτε εξαιτίας της οσιότητας της καρδιάς σου εισέρχεσαι εσύ για να κληρονομήσεις τη γη τους, αλλά εξαιτίας της ανομίας των εθνών αυτών ο Κύριος τους εξολοθρεύει από μπροστά σου.» «Εγκατέλειψες τον Θεό που σε γέννησε, και ξέχασες τον Θεό που σε τρέφει.» «Για να μην καταστρέψει ο αμαρτωλός τον αναμάρτητο, δεν θα θελήσει ο Θεός να τον συγχωρήσει· αλλά θα ανάψει η οργή του Κυρίου, και ο ζήλος του απέναντι σε εκείνον τον άνθρωπο.» «Εξολοθρεύστε τα έθνη αυτά από μπροστά σας, και δεν θα γίνουν για εσάς παγίδες και σκάνδαλα, ούτε καρφιά στις φτέρνες σας και βέλη στα μάτια σας· διότι δεν εισακούσατε τη φωνή του Κυρίου του Θεού σας.»