Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 14:25

«Εάν όμως ο δρόμος είναι μακριά από σένα, και δεν μπορείς να τα μεταφέρεις, επειδή ο τόπος τον οποίο θα επιλέξει ο Κύριος ο Θεός σου για να επικληθεί εκεί το όνομά του βρίσκεται μακριά από σένα, εφόσον σε ευλόγησε ο Κύριος ο Θεός σου, τότε θα τα ανταλλάξεις με αργύριο, και θα πάρεις το αργύριο στα χέρια σου, και θα πορευτείς προς τον τόπο τον οποίο θα επιλέξει ο Κύριος ο Θεός σου, για να επικληθεί εκεί το όνομά του, και θα δώσεις το αργύριο για οτιδήποτε επιθυμεί η ψυχή σου, για βόδια ή για πρόβατα, για κρασί ή για σίκερα, ή για οτιδήποτε επιθυμεί η ψυχή σου, και θα φας εκεί ενώπιον του Κυρίου του Θεού σου, και θα ευφρανθείς εσύ και ο οίκος σου, καθώς και ο Λευίτης που βρίσκεται στις πόλεις σου, διότι αυτός δεν έχει μερίδα ούτε κλήρο μαζί σου.» Βλέπεις τη σοφία του νόμου, πώς εξομαλύνει τα ανηφορικά, και καθιστά πολύ βατά τα δυσκολοδιάβατα, και διευκολύνει τα πολύ δυσχερή; Και αυτό, νομίζω, είναι εκείνο που λέγεται μέσω της φωνής του προφήτη: «Ο δρόμος των ευσεβών έγινε ευθύς, και είναι προετοιμασμένος ο δρόμος των ευσεβών». Παρατήρησε δε ότι παντού και απαραιτήτως συμπεριλαμβάνεται ο Λευίτης, πράγμα που μας καταδεικνύει ξεκάθαρα ο νόμος, ότι δηλαδή ο Θεός των όλων δεν θα δεχόταν θυσία από ανίερο χέρι, η οποία προσφέρεται σε ασυμφωνία με τον νόμο. ΠΑΛΛ. Έχει τιμηθεί, λοιπόν, εξ ολοκλήρου το Λευιτικό τάγμα. ΚΥΡ.

Έπειτα, αναλογιζόμενος τι θα έπρεπε να πράξει κανείς, εάν ο τόπος που υποδείχθηκε σε αυτόν απέχει πολύ και η παραγωγή των γεννημάτων είναι άφθονη, πώς δηλαδή θα έπρεπε να μεταφέρει από την οικία του στον τόπο του Θεού τους ετήσιους καρπούς για την ολοκαύτωση, θεσπίζει και για αυτό το ζήτημα τον εξής νόμο: «Εάν όμως ο δρόμος είναι μακρύς από εσένα, και δεν μπορείς να τα μεταφέρεις, επειδή απέχει πολύ από εσένα ο τόπος που θα εκλέξει ο Κύριος ο Θεός σου για να επικληθεί εκεί το όνομά του, διότι θα σε έχει ευλογήσει ο Κύριος ο Θεός σου, τότε θα τα πουλήσεις αντί αργυρίου, και θα πάρεις το αργύριο στα χέρια σου, και θα πορευθείς στον τόπο τον οποίο θα εκλέξει ο Κύριος ο Θεός σου. Και θα δώσεις το αργύριο για οτιδήποτε επιθυμεί η ψυχή σου, για βόδια ή για πρόβατα ή για οίνο ή για σίκερα ή για οτιδήποτε άλλο επιθυμεί η ψυχή σου, και θα φας εκεί ενώπιον του Κυρίου του Θεού σου». Και πάλι, επισφραγίζει τον ορισμό του τόπου αυτού λέγοντας τα εξής: «Κάθε πρωτότοκο που θα γεννηθεί στα βόδια σου και στα πρόβατά σου, τα αρσενικά, θα τα προσφέρεις στον Κύριο τον Θεό σου. Δεν θα χρησιμοποιήσεις για εργασία το πρωτότοκο μοσχάρι, ούτε θα κουρέψεις το πρωτότοκο των προβάτων σου· θα το τρως ενώπιον του Κυρίου του Θεού σου κάθε χρόνο, στον τόπο που θα εκλέξει ο Κύριος ο Θεός σου, εσύ και ο οίκος σου».