Γνώριμος δὲ, ὡς ἔφην, τότε δὴ γέγονε μικροῖς καὶ μεγάλοις, ὅτε καὶ ὁ τῆς ἀφέσεως ἐνέστη καιρός. Ὁ μὲν γὰρ νόμος τοῖς ἀρχαιοτέροις ἐνετέλλετο, λέγων· «Δι᾽ ἑπτὰ ἐτῶν ποιήσεις ἄφεσιν, καὶ οὕτω ποιήσεις αὐτήν. Ἄφες πᾶν χρέος ἴδιον ὃ ὀφείλει σοι ὁ πλησίον.» Καὶ πάλιν· «Ἐὰν κτήσεις παῖδα Ἑβραῖον, ἓξ ἔτη δουλεύσει σοι· τῷ δὲ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ ἀφήσεις αὐτὸν ἐλεύθερον ἀπὸ σοῦ.» Ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐπὶ τέλει τῶν αἰώνων, καὶ μονονουχὶ ἑπτὰ ἐτῶν, ἀφῆκε τὰ ὀφειλήματα, καὶ ἀνῆκεν ἡμαρτηκότας, καὶ χρεωφειλέταις οὖσιν, ἐχαρίσατο, κατὰ τὴν εὐαγγελικὴν παραβολὴν, δούλους ὄντας τῆς ἁμαρτίας, καὶ ὑπεζευγμένους τῷ Σατανᾷ, τῷ τῆς ἐλευθερίας πνεύματι λαμπροὺς ἀπέφηνε καὶ ἠγλαϊσμένους. Ἀνεδείχθη δὲ τῆς ἀφέσεως ὁ καιρὸς, ἐν καιρῷ τῆς Σκηνοπηγίας, ἢ τὸ τῆς ἀναστάσεως ὑποδηλοῖ μυστήριον, ὅτε τὸ ἑκάστου τῶν ἐν γῇ κειμένων διαπήγνυται σκῆνος, ἤ τοι τὸ σῶμα. Ἐπειδὴ γὰρ ἐκ νεκρῶν ἀνεβίω Χριστὸς, πατήσας τὸν θάνατον, καὶ σκυλεύσας τὸν ᾅδην, καὶ εἰρηκὼς τοῖς ἐν δεσμοῖς· «Ἐξέλθετε, καὶ τοῖς ἐν τῷ σκότει, ἀνακαλύφθητε,» τότε τῷ ἁγίῳ ἀνακαλλύνων Πνεύματι τὴν ἀνθρώπου φύσιν, ὡς ἐν ἀπαρχῇ τοῦ γένους, καὶ τῶν ἀνακτιζομένων εἰς ἁγιασμὸν, ἐνεφύσησε τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις λέγων· «Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον.» Τότε καὶ ἀνεῴχθησαν οἱ τῆς διανοίας ἡμῶν ὀφθαλμοί.
Μετάφραση
Έγινε δε γνώριμος, όπως είπα, τότε ακριβώς σε μικρούς και μεγάλους, όταν έφτασε και ο καιρός της αφέσεως. Διότι ο μεν νόμος έδινε εντολή στους παλαιότερους λέγοντας: «Κάθε επτά χρόνια θα κάνεις άφεση, και με αυτόν τον τρόπο θα την κάνεις. Χάρισε κάθε χρέος που σου οφείλει ο πλησίον». Και πάλι: «Εάν αποκτήσεις Εβραίο δούλο, έξι χρόνια θα σε δουλέψει· και το έβδομο έτος θα τον αφήσεις ελεύθερο από εσένα». Ο δε Κύριός μας Ιησούς Χριστός, στα τέλη των αιώνων, και σχεδόν σαν μετά από επτά έτη, διέγραψε τα οφειλήματα, και απάλλαξε όσους είχαν αμαρτήσει, και παρότι ήταν χρεοφειλέτες, τους τα χάρισε, σύμφωνα με την ευαγγελική παραβολή, και ενώ ήταν δούλοι της αμαρτίας και υποδουλωμένοι στον Σατανά, τους ανέδειξε λαμπρούς και στολισμένους με το πνεύμα της ελευθερίας. Αναδείχθηκε δε ο καιρός της αφέσεως κατά τον καιρό της Σκηνοπηγίας, η οποία υποδηλώνει το μυστήριο της αναστάσεως, όταν το σκήνωμα καθενός από όσους κείτονται στη γη, δηλαδή το σώμα, συγκροτείται ξανά. Επειδή, αφού ο Χριστός ανέζησε εκ νεκρών, καταπατώντας τον θάνατο και σκυλεύοντας τον άδη, και έχοντας πει σε όσους βρίσκονταν στα δεσμά: «Εξέλθετε, και εσείς που βρίσκεστε στο σκοτάδι, φανερωθείτε», τότε, καλλωπίζοντας με το Άγιο Πνεύμα την ανθρώπινη φύση, ως απαρχή του γένους και εκείνων που αναδημιουργούνται προς αγιασμό, εμφύσησε στους αγίους αποστόλους λέγοντας: «Λάβετε Πνεύμα Άγιον». Τότε ανοίχτηκαν και οι οφθαλμοί της διανοίας μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες