Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 16:10

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ποιήσεις ἑορτὴν ἑβδομάδων Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου καθὼς ἡ χείρ σου ἰσχύει, ὅσα ἂν δῷ Κύριος ὁ Θεός σου·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
φάσκει πάλιν ὁ Λουκᾶς, μαρτυρῶν μου τοῖς πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως εἰρημένοις, ὅτι «ἐγένετο ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ», ἵνα δείξῃ σάββατον πρῶτον εἶναι τὸ ἀπ᾽ ἀρχῆς ὁρισθὲν καὶ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ, κατὰ περίοδον ἀπὸ τότε ἄχρι τοῦ δεῦρο κατὰ ἑπτὰ ἡμέρας ἀνακυκλούμενον, [τοῦτο εἶναι πρῶτον]· δεύτερον δὲ σάββατον τὸ ἀπὸ νόμου ὡρισμένον. φάσκει γὰρ ὅτι «λήψῃ σαυτῷ πρόβατον ἐνιαύσιον ἄμωμον ἄρσεν (ὅπερ ἦν ἀντίτυπον τοῦ σωτῆρος) ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνὸς καὶ ἔσται διατετηρημένον ἄχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ θύσετε αὐτὸ ἑσπέρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ· καὶ ἔσται σοι σάββατον, ἡμέρα ἁγία, καὶ ἔδεσθε ἄζυμα ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ἑβδόμην ἡμέραν ποιήσεις ἁγίαν». καὶ ὁρᾶτε ὅτι δεύτερον καλεῖται σάββατον μετὰ τὸ πρῶτον σάββατον ἡ τοιαύτη ἁγία τοῦ προβάτου ἡμέρα, εἰς σάββατον ἁγιασθεῖσα, κἄν τε κυριακὴ εἴη κἄν τε δευτέρα κἄν τε τρίτη σαββάτων καταντήσῃ. εἰς δὲ ἑπτὰ ἡμέρας πάλιν ἀνακυκλούμενον δεύτερον καλεῖται πρῶτον, ἵνα δείξῃ ἐντεῦθεν ὅτι οὐ μόνον ὁ Ἰωάννης περὶ περιόδου χρόνου ἐνιαυτῶν δύο καὶ τριῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα ἐσήμανεν, ἀλλὰ καὶ ὁ Λουκᾶς καὶ οἱ ἄλλοι. οὕτως γὰρ φάσκει ὁ νόμος «ἀριθμήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἑβδομάδας ἀπ᾽ ἀρχῆς δράγματος τοῦ βαλεῖν δρέπανον ἐπ᾽ ἀμητῷ καὶ ποιήσεις ἑβδόμην ἑβδομάδα ἡμέραν ἁγίαν κυρίου», σημαίνων περὶ Πεντηκοστῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λέει πάλι ο Λουκάς, επιβεβαιώνοντας τα όσα έχω πει πολυμερώς και πολυτρόπως, ότι «συνέβη κατά το δευτερόπρωτο σάββατο», για να δείξει ότι πρώτο σάββατο είναι αυτό που ορίστηκε εξ αρχής και ειπώθηκε από τον Κύριο κατά τη δημιουργία του κόσμου, το οποίο επαναλαμβάνεται κυκλικά ανά επτά ημέρες από τότε μέχρι σήμερα, [ότι αυτό είναι το πρώτο]· ενώ δεύτερο σάββατο είναι αυτό που έχει οριστεί από τον νόμο. Διότι λέει ότι «θα πάρεις για τον εαυτό σου ένα πρόβατο ενός έτους, άμωμο, αρσενικό (το οποίο αποτελούσε προτύπωση του Σωτήρα) από τη δέκατη ημέρα του μήνα και θα φυλάσσεται μέχρι τη δέκατη τέταρτη και θα το θυσιάσετε το εσπέρας της δέκατης τέταρτης ημέρας· και θα είναι για εσένα σάββατο, ημέρα αγία, και θα φάτε άζυμα επί επτά ημέρες, και την έβδομη ημέρα θα την κάνεις αγία». Και βλέπετε ότι δεύτερο σάββατο, μετά το πρώτο σάββατο, ονομάζεται αυτή η αγία ημέρα του προβάτου, η οποία έχει αγιαστεί ως σάββατο, είτε συμπέσει να είναι Κυριακή, είτε Δευτέρα, είτε Τρίτη. Καθώς δε επαναλαμβάνεται κυκλικά πάλι ανά επτά ημέρες, το δεύτερο αυτό ονομάζεται πρώτο [δηλαδή δευτερόπρωτο], για να δείξει μέσα από αυτό ότι όχι μόνο ο Ιωάννης έκανε λόγο για χρονική περίοδο δύο ετών και τριών εορτών του Πάσχα, αλλά και ο Λουκάς και οι άλλοι. Διότι έτσι λέει ο νόμος: «θα μετρήσεις επτά εβδομάδες από την αρχή που θα βάλεις το δρεπάνι για τον θερισμό των σταχυών και θα ορίσεις την έβδομη εβδομάδα ως αγία ημέρα του Κυρίου», υποδηλώνοντας την Πεντηκοστή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Μετὰ ταῦτα πάλιν θέα τίνα τρόπον καὶ τὰ περὶ τῶν ἑορτῶν διαστέλλει οὐκ ἄλλοθι γῆς ἀλλ᾽ ἢ ἐν μόνῳ τῷ δηλουμένῳ τόπῳ πανηγυρίζειν. λέγει δ᾽ οὖν· «φύλαξαι τὸν μῆνα τῶν νέων, καὶ ποιήσεις τὸ πάσχα κυρίῳ τῷ θεῷ σου, πρόβατα καὶ βόας ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτόν». καὶ πάλιν ὑπομιμνήσκει λέγων· «οὐ δυνήσῃ θῦσαι τὸ πάσχα ἐν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεών σου, ὧν κύριος ὁ θεός σου δίδωσί σοι, ἀλλ᾽ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου, ἐκεῖ θύσεις τὸ πάσχα ἑσπέρας πρὸς δυσμαῖς ἡλίου, ἐν τῷ καιρῷ ᾧ ἐξῆλθες ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ ἑψήσεις, καὶ φαγῇ 〈ἐν τῷ τόπῳ〉 ᾧ ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου». ὁ μὲν δὴ τῆς τοῦ πάσχα ἑορτῆς νόμος τοιοῦτος. περὶ δὲ τῆς πεντηκοστῆς τί φησὶν ἄκουσον· «ἑπτὰ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους ἐξαριθμήσεις σεαυτῷ, ἀρξαμένου σου δρέπανον ἐπ᾽ ἀμητόν, καὶ ποιήσεις ἑορτὴν ἑβδομάδων κυρίῳ τῷ θεῷ σου, καθὰ ἰσχύει ἡ χείρ σου, ὅσα ἂν δῷ σοι ὅτι εὐλόγησέν σε κύριος ὁ θεός σου. καὶ εὐφρανθήσῃ ἐνώπιον κυρίου τοῦ θεοῦ σου, σὺ καὶ ὁ υἱός σου, καὶ ἡ θυγάτηρ σου, ὁ παῖς σου, καὶ ἡ παιδίσκη σου, καὶ ὁ Λευίτης ὁ ἐν ταῖς πόλεσί σου, καὶ ὁ προσήλυτος, καὶ ὁ ὀρφανός, καὶ ἡ χήρα ἡ ἐν ὑμῖν, ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτῷ, ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα από αυτά, παρατήρησε πάλι με ποιον τρόπο καθορίζει τα σχετικά με τις εορτές, να μην πανηγυρίζουν δηλαδή σε κανένα άλλο μέρος της γης παρά μόνο στον συγκεκριμένο υποδεικνυόμενο τόπο. Λέει λοιπόν: «Να φυλάξεις τον μήνα των νέων καρπών, και να τελέσεις το πάσχα για τον Κύριο τον Θεό σου, προσφέροντας πρόβατα και βόδια στον τόπο που θα επιλέξει ο Κύριος ο Θεός σου». Και πάλι υπενθυμίζει λέγοντας: «Δεν θα μπορέσεις να θυσιάσεις το πάσχα σε καμία από τις πόλεις σου, τις οποίες σου δίνει ο Κύριος ο Θεός σου, αλλά στον τόπο που θα επιλέξει ο Κύριος ο Θεός σου, εκεί θα θυσιάσεις το πάσχα το εσπέρας, κατά τη δύση του ηλίου, την ίδια εποχή που εξήλθες από τη γη της Αιγύπτου, και θα το ψήσεις και θα το φας στον τόπο που θα επιλέξει ο Κύριος ο Θεός σου». Τέτοιος είναι λοιπόν ο νόμος για την εορτή του πάσχα. Για την Πεντηκοστή δε, άκουσε τι λέει: «Επτά ολόκληρες εβδομάδες θα μετρήσεις, αρχίζοντας από τότε που θα βάλεις το δρεπάνι στον θερισμό, και θα τελέσεις την εορτή των εβδομάδων για τον Κύριο τον Θεό σου, προσφέροντας ανάλογα με τη δύναμη του χεριού σου όσα σου έδωσε, διότι σε ευλόγησε ο Κύριος ο Θεός σου. Και θα ευφρανθείς ενώπιον του Κυρίου του Θεού σου, εσύ και ο υιός σου, και η θυγατέρα σου, ο δούλος σου, και η δούλη σου, και ο Λευίτης που βρίσκεται στις πόλεις σου, και ο προσήλυτος, και το ορφανό, και η χήρα που βρίσκεται ανάμεσά σας, στον τόπο που θα επιλέξει ο Κύριος ο Θεός σου για τον Εαυτό Του, ώστε να επικαλείσθε εκεί το όνομά Του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Κατὰ Ἰουδαίων
Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἑορτῶν τῶν Ἰουδαϊκῶν οὐ καιρὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ τόπον παρατηρεῖν ἐκέλευσεν ὁ νόμος. Καὶ γὰρ περὶ τοῦ πάσχα τούτου πρὸς αὐτοὺς διαλεγόμενος, οὕτω πώς φησιν· Οὐ δυνήσεσθε ποιεῖν τὸ πάσχα ἐν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεων ὧν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι. Ἀλλ᾽ ὥσπερ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνὸς, οὕτω καὶ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις αὐτὸ κελεύει ποιεῖν· καὶ τὴν πεντηκοστὴν ὁμοίως καὶ χρόνου καὶ τόπου παρατηρήσει συνέκλεισε, μετὰ ἑπτὰ ἑβδομάδας κελεύσας αὐτὴν ἐπιτελεῖν, καὶ πάλιν προσθεὶς, ὅτι Ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου. Οὕτω καὶ τὰς σκηνοπηγίας. Ἀλλ᾽ ἴδωμεν ἀμφοτέρων τούτων, τοῦ καιροῦ καὶ τοῦ τόπου, τί ποτέ ἐστιν ἀναγκαιότερον, ὅταν ἀμφότερα μὴ ἐξῇ σῶσαι, πότερον τοῦ τόπου δεῖ καταφρονῆσαι, τὸν καιρὸν δὲ φυλάξαι, ἢ τοῦ καιροῦ καταφρονήσαντας, τὸν τόπον τηρῆσαι. Ὃ δὲ λέγω, τοιοῦτόν ἐστιν· Ἐπέταξε καὶ ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ, καὶ ἐν Ἱεροσολύμοις τὸ πάσχα γίνεσθαι, καὶ ἐν καιρῷ καὶ ἐν τόπῳ διωρισμένῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι και στις ιουδαϊκές εορτές, ο νόμος διέταξε να τηρείται όχι μόνο ο χρόνος, αλλά και ο τόπος. Διότι, απευθυνόμενος σε αυτούς για το Πάσχα αυτό, λέει περίπου τα εξής: «Δεν θα μπορέσετε να τελέσετε το Πάσχα σε καμία από τις πόλεις τις οποίες σας δίνει ο Κύριος ο Θεός σας». Αλλά όπως ακριβώς προστάζει να τελείται αυτό κατά τη δέκατη τέταρτη ημέρα του πρώτου μήνα, έτσι προστάζει να γίνεται και στα Ιεροσόλυμα. Και την Πεντηκοστή, ομοίως, την περιόρισε με την τήρηση τόσο του χρόνου όσο και του τόπου, διατάσσοντας να την επιτελούν μετά από επτά εβδομάδες, και προσθέτοντας πάλι ότι αυτό θα γίνει «στον τόπο τον οποίο θα εκλέξει ο Κύριος ο Θεός σου». Το ίδιο ισχύει και για την εορτή της Σκηνοπηγίας. Ας εξετάσουμε, όμως, ποιο από αυτά τα δύο, ο χρόνος ή ο τόπος, είναι το πιο αναγκαίο, όταν δεν είναι δυνατόν να τηρηθούν και τα δύο· άραγε πρέπει να παραβλέψουμε τον τόπο και να τηρήσουμε τον χρόνο, ή να παραβλέψουμε τον χρόνο και να τηρήσουμε τον τόπο; Και αυτό που λέω έχει την εξής έννοια: Διέταξε να τελείται το Πάσχα και κατά τον πρώτο μήνα και στα Ιεροσόλυμα, δηλαδή και σε καθορισμένο χρόνο και σε καθορισμένο τόπο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες