Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 16:3

Θα γιορτάσει μαζί σας σύμφωνα με τον ίδιο νόμο, και ο προσήλυτος θα συμμετάσχει στη χαρά εκείνων που χαίρονται. Διότι, εκείνους που κατά καιρούς αποδέχονται τα καυχήματα της πίστεως στον Χριστό, τους κάνουμε κοινωνούς της αναίμακτης θυσίας και τους καλούμε να μετάσχουν στην αγία τράπεζα. Θεωρώ επίσης αναγκαίο να προσθέσω και τούτο, ότι έχει επικρατήσει η συνήθεια στις Εκκλησίες, προερχόμενη νομίζω από αυτόν τον νόμο, ώστε αν η δέκατη τέταρτη ημέρα του σεληνιακού κύκλου πέσει έξω από τον πρώτο μήνα, να ερευνάται ο δεύτερος και πλησιέστερος μήνας και σε αυτόν να αναζητείται η ορισμένη ημέρα, ώστε να μην παρέλθει ο αληθινός καιρός της εορτής. Έτσι έχει το πράγμα, όπως ακριβώς έχει προαγγελθεί και στον παλαιό νόμο. ΠΑΛΛ. Ορθά μίλησες· όμως πες μου εκείνο. Μήπως ο νόμος δεν επέτρεψε σε οποιονδήποτε τύχει να βρίσκεται σε μακρινό ταξίδι, και πολύ μακριά από την Ιερουσαλήμ, να μπορεί να τελεί το Πάσχα ανεπίληπτα; ΚΥΡ. Όχι βέβαια· διότι διέτασσε να προσφέρουν τη θυσία μόνο στην αγία πόλη, στην οποία ο Σολομών οικοδόμησε τον παλαιό ναό. Ο Μωυσής δε προσφωνούσε ως εξής στο Δευτερονόμιο τους υιούς Ισραήλ, λέγοντας: «Να φυλάξεις τον μήνα των νέων καρπών, και θα τελέσεις το Πάσχα στον Κύριο τον Θεό σου, διότι κατά τον μήνα των νέων καρπών εξήλθες από την Αίγυπτο μέσα στη νύχτα. Και θα θυσιάσεις το Πάσχα στον Κύριο τον Θεό σου, πρόβατα και βόδια, στον τόπο που θα εκλέξει ο Κύριος ο Θεός σου, για να επικαλείσθε εκεί το όνομά Του. Δεν θα φας μαζί με αυτό ζύμη».

Επτά ημέρες θα τρως μαζί με αυτό άζυμα, άρτο κακώσεως, διότι με βιασύνη εξήλθατε από την Αίγυπτο, για να θυμάστε την ημέρα της εξόδου σας από τη γη της Αιγύπτου όλες τις ημέρες της ζωής σας. Δεν θα φανεί προζύμι σε όλα τα όριά σου για επτά ημέρες, και δεν θα απομείνει μέχρι το πρωί τίποτα από τα κρέατα τα οποία θα θυσιάσετε το εσπέρας της πρώτης ημέρας.

Έτσι και τώρα, αγιώτατε πάτερ, καλός είναι ο ένζυμος άρτος, καλός και ο άζυμος· αλλά αν ο άζυμος σκανδαλίζει και θεωρείται κατώτερος για θυσία και αποκαλείται από τη Γραφή ατελής και νεκρός και άρτος κακώσεως, γιατί να μην προτιμηθεί ο ένζυμος και να απορριφθεί ο άζυμος, αφού «ένας άρτος, ένα σώμα είμαστε οι πολλοί», λέει ο θείος Απόστολος; Διότι όλοι μετέχουμε από τον έναν άρτο. Επομένως, όπου δεν μετέχουμε από τον έναν άρτο, είναι επόμενο ότι ούτε ένα σώμα είμαστε, ούτε συμπνέουμε μεταξύ μας, ούτε έχουμε την ίδια πορεία. Σας παρακαλώ, λέει ο ίδιος, στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να λέτε όλοι το ίδιο και να μην υπάρχουν σχίσματα ανάμεσά σας.

Φέρε στον νου σου τα αίματα των χριστιανών που χύνονται κάθε μέρα, και την πικρή δουλεία στους βαρβάρους, και τον ονειδισμό του σταυρού του Χριστού, και επιπλέον την ανατροπή των θυσιαστηρίων, την καταστροφή των ιερών ναών, την παύση των θείων ύμνων, την κατάσχεση των αγίων τόπων, τη λεηλασία των ιερών σκευών και κειμηλίων. Όλα αυτά ενδέχεται να τερματιστούν μέσω της ειρήνης και της ομόνοιάς μας, με τη συνεργεία του Θεού, αν μόνο θελήσετε, αποβάλλοντας αυτή τη σκληρή και ανυποχώρητη στάση, να συγκαταβείτε σε εμάς τους ασθενείς και να απομακρύνετε από τη μέση όσα μας σκανδαλίζουν. «Αν το φαγητό», λέει, «σκανδαλίζει τον αδελφό μου, δεν θα φάω κρέας ποτέ». Και όμως δεν έχει απαγορευθεί η βρώση κρέατος. Έτσι και τώρα, αγιώτατε πατέρα, καλός είναι ο ένζυμος άρτος, καλός και ο άζυμος. Αλλά αν ο άζυμος σκανδαλίζει και θεωρείται κατώτερος για τη θυσία και ατελής και νεκρός, και ονομάζεται «άρτος κακώσεως» από τη Γραφή, γιατί να μην προτιμηθεί ο ένζυμος και να απομακρυνθεί ο άζυμος; Διότι «ένας άρτος, ένα σώμα είμαστε οι πολλοί», λέει ο θείος απόστολος, «επειδή όλοι μετέχουμε από τον έναν άρτο». Επομένως, όπου δεν μετέχουμε από τον έναν άρτο, εύλογα ούτε ένα σώμα είμαστε, ούτε συμπνέουμε μεταξύ μας ούτε ακολουθούμε την ίδια πορεία.