Οὐ δυνήσῃ θῦσαι τὸ Πάσχα ἐν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεών σου ὧν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι, ἀλλ᾽ ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου, ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ. Θύσεις τὸ Πάσχα ἑσπέρας πρὸς δυσμὰς ἡλίου ἐν τῷ καιρῷ ᾧ ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου, καὶ ἑψήσεις καὶ ὀπτήσεις καὶ φάγῃ ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου αὐτόν.» Μυρίαις μὲν γὰρ ὅσαις πόλεσί τε καὶ κώμαις ἡ τῶν Ἰουδαίων ἐπεπλήθη χώρα, τελεῖν δὲ καὶ τὰ ἱερὰ καὶ τὸν ἐπὶ τῷ Πάσχα νόμον, ἐν μόνῃ δὲ χρῆναι τῇ ἁγίᾳ πόλει διετύπου Θεὸς, ἐκεῖνο, οἶμαί που, σκιαγραφοῦντος ἡμῖν εὖ μάλα τοῦ νομικοῦ γράμματος, ὡς οὐκ ἂν εἴη θέμις οὔτε μὴν ἐφεῖταί τισι τὸ ἐπὶ Χριστῷ μυστήριον, καθ᾽ ὃν ἂν ἕλοιτο τρόπον, ἤγουν ἐν τόπῳ παντὶ δύνασθαι πληροῦν· χῶρος γὰρ μόνος ὁ πρέπων αὐτῷ, καὶ οἰκειότατος ἀληθῶς, ἡ ἁγία πόλις, τουτέστιν, ἡ Ἐκκλησία, ἐν ᾗ καὶ νόμιμος ἱερεὺς, καὶ διὰ χειρῶν ἡγιασμένων τελεῖται τὰ ἱερὰ, καὶ θυμίαμα προσφέρεται τῷ πάντων κρατοῦντι Θεῷ, καὶ θυσία καθαρὰ, κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν. Δι᾽ οὐδενὸς οὖν ἄρα τὸν ἐπὶ τῷδε ποιοῦνται νόμον, οἱ τὰ ὀρθῶς ἔχοντα διαστρέφοντες αἱρετικοὶ καταθύουσι γὰρ τὸν ἀμνὸν, οὐκ ἐν τῇ ἁγίᾳ πόλει, οὔτε μὴν διὰ χειρὸς τῶν ἐξειλεγμένων διὰ τοῦ Πνεύματος εἰς ἱερουργίαν, ἀλλ᾽ ὡς ὁ θεῖος ἡμῖν γράφει Παῦλος, ἑαυτοῖς ἁρπάζοντες τὴν τιμὴν, καὶ ἐν παντὶ τόπῳ προσάγοντες.
Μετάφραση
«Δεν θα μπορέσεις να θυσιάσεις το Πάσχα σε καμία από τις πόλεις σου τις οποίες σου δίνει ο Κύριος ο Θεός σου, παρά μόνο στον τόπο τον οποίο θα εκλέξει ο Κύριος ο Θεός σου, για να επικληθεί το όνομά του εκεί. Θα θυσιάσεις το Πάσχα το εσπέρας, κατά τη δύση του ηλίου, τον καιρό που βγήκες από την Αίγυπτο, και θα το βράσεις, θα το ψήσεις και θα το φας στον τόπο που θα εκλέξει ο Κύριος ο Θεός σου». Διότι, ενώ η χώρα των Ιουδαίων είχε γεμίσει με αναρίθμητες πόλεις και χωριά, ο Θεός διέταξε να τελούνται τα ιερά και ο νόμος για το Πάσχα μόνο στην αγία πόλη, και αυτό, νομίζω, επειδή το γράμμα του νόμου μας σκιαγραφεί πολύ καλά το εξής: ότι δεν είναι θεμιτό, ούτε επιτρέπεται σε κανέναν να επιτελεί το μυστήριο του Χριστού με όποιον τρόπο επιλέξει, δηλαδή σε οποιονδήποτε τόπο. Διότι ο μόνος πρέπων και αληθινά οικειότατος χώρος για αυτό είναι η αγία πόλη, δηλαδή η Εκκλησία, στην οποία υπάρχει νόμιμος ιερέας, και τα ιερά τελούνται από αγιασμένα χέρια, και προσφέρεται θυμίαμα στον Θεό τον Παντοκράτορα, και καθαρή θυσία, σύμφωνα με τα λόγια του προφήτη. Επομένως, οι αιρετικοί, που διαστρέφουν τα ορθά, δεν υπολογίζουν καθόλου τον νόμο περί αυτού· διότι θυσιάζουν τον αμνό όχι στην αγία πόλη, ούτε διά χειρός εκείνων που έχουν εκλεγεί από το Πνεύμα για ιερουργία, αλλά, καθώς μας γράφει ο θείος Παύλος, αρπάζουν για τον εαυτό τους την τιμή, και προσφέρουν τη θυσία σε κάθε τόπο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες