Ταῦτα λέγων εἰ μὲν ἥμαρτεν, ἑαυτὸν ἐντρέψει καὶ παύσεται· εἰ δὲ μὴ ἥμαρτεν, ὄψεται ἑαυτὸν χαίροντα, ὅτι τοῖς μὲν ἔμπροσθεν ἐπεκτείνεται, καὶ ἀγωνιζόμενος μὲν ἰσχύσει ψάλλων οὕτως, οὐ σαλευθήσεται δὲ εἰς τὸν αἰῶνα ἀπὸ τῆς ἀληθείας, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀπατῶντας καὶ πλανᾷν ἐπιχειροῦντας ἐλέγξει· καὶ τούτου οὐκ ἄνθρωπος ἐγγυητὴς, ἀλλ᾽ αὐτὴ ἡ θεία γίνεται Γραφή. Ὁ γὰρ Θεὸς ἐνετείλατο τῷ Μωϋσῇ γράψαι τὴν μεγάλην ᾨδὴν, καὶ διδάξαι τὸν λαόν· τόν τε καθιστάμενον ἄρχοντα κελεύει γράψαι τὸ Δευτερονόμιον, ἔχειν τε τοῦτο μετὰ χεῖρας, καὶ μελετᾷν ἀεὶ τὰ ἐν αὐτῷ ῥήματα, ὡς ἀρκούντων τῶν ἐν αὐτοῖς λόγων πρός τε ὑπόμνησιν ἀρετῆς, καὶ βοήθειαν φέρειν τοῖς γνησίως αὐτοὺς μελετῶσιν.
Μετάφραση
Λέγοντας αυτά, εάν μεν αμάρτησε, θα ντραπεί και θα σταματήσει· εάν όμως δεν αμάρτησε, θα δει τον εαυτό του να χαίρεται, διότι επεκτείνεται προς όσα βρίσκονται μπροστά, και αγωνιζόμενος θα ενδυναμωθεί ψάλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο, και δεν θα σαλευθεί εις τον αιώνα από την αλήθεια, αλλά θα ελέγξει και εκείνους που απατούν και επιχειρούν να πλανήσουν. Και για αυτό δεν γίνεται εγγυητής κάποιος άνθρωπος, αλλά η ίδια η θεία Γραφή. Διότι ο Θεός ενετείλατο στον Μωυσή να γράψει τη μεγάλη Ωδή και να διδάξει τον λαό· και σε εκείνον που καθίσταται άρχοντας παραγγέλλει να γράψει το Δευτερονόμιο, να το έχει στα χέρια του και να μελετά πάντοτε τα λόγια που υπάρχουν σε αυτό, καθώς οι λόγοι που περιέχονται σε αυτά επαρκούν τόσο για την υπενθύμιση της αρετής, όσο και για να προσφέρουν βοήθεια σε όσους τα μελετούν με γνησιότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες