Προφήτην ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου, ὡς ἐμέ, ἀναστήσει σοι Κύριος ὁ Θεός σου, αὐτοῦ ἀκούσεσθε. Κατὰ πάντα ὅσα ᾐτήσω παρὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐν Χωρήβ, τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐκκλησίας, λέγοντες· Οὐ προσθήσομεν ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ τὸ πῦρ τὸ μέγα τοῦτο οὐκ ὀψόμεθα ἔτι, οὐδὲ μὴ ἀποθάνωμεν. Καὶ εἶπε Κύριος πρός με· Ὀρθῶς πάντα ὅσα ἐλάλησαν. Προφήτην ἀναστήσω αὐτοῖς ἐκ μέσου τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν ὥσπερ σέ· καὶ δώσω τὸ ῥῆμά μου ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ, καὶ λαλήσει αὐτοῖς καθότι ἂν ἐντείλωμαι αὐτῷ. Καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὃς ἐὰν μὴ ἀκούσῃ τῶν λόγων αὐτοῦ, ὅσα ἐὰν λαλήσει ὁ προφήτης ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐγὼ ἐκδικήσω ἐξ αὐτοῦ.» Ἆρ᾽ οὐκ ἐμφανῶς, ὡς ἐν τύποις ἔτι καὶ σκιαῖς, ἔν γε τοῖς κατὰ Μωσέα, τὴν τοῦ μεσιτεύοντος χρείαν ἀναγκαιοτάτην ἀπέδειξε τὸ τῆς ἀνθρωπότητος ἀσθενές; Πλὴν ἐκεῖνο διασκεπτέον. Β. Τὸ ποῖόν τι φῄς; Α. Μωσῇ μὲν γὰρ προσιόντες· «Λάλει σὺ πρὸς ἡμᾶς, καὶ μὴ λαλείτω πρὸς ἡμᾶς ὁ Θεός, ἵνα μὴ ἀποθάνωμεν,» ἔφασκεν ὁ Ἰσραήλ· καὶ τοῦτο ἐζήτουν ἐν Χωρὴβ τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐκκλησίας, ὅτε Θεὸς ἦν ἐν εἴδει πυρὸς ἐπὶ τὸ ὄρος Σινᾶ. Ἀλλ᾽ ὡς ἄριστα τουτὶ λέγοντάς τε καὶ διεσκεμμένους ἀπεδέχετο μὲν ὁ Δημιουργός, προαναπλάττων δὲ ὥσπερ καὶ αὐτὴν ἡμῖν ἐν τύποις τὴν ἀλήθειαν, τὴν διὰ Χριστοῦ μεσιτείαν ὑπισχνεῖτο λέγων· «Ὀρθῶς πάντα ὅσα ἐλάλησαν.
Μετάφραση
«Προφήτη από τους αδελφούς σου, σαν εμένα, θα αναδείξει σε σένα ο Κύριος ο Θεός σου· αυτόν θα ακούτε. Σύμφωνα με όλα όσα ζήτησες από τον Κύριο τον Θεό σου στο Χωρήβ, την ημέρα της συνάξεως, λέγοντας: "Δεν θα ακούσουμε πλέον τη φωνή του Κυρίου του Θεού μας, και δεν θα δούμε πια αυτή τη μεγάλη φωτιά, για να μην πεθάνουμε." Και μου είπε ο Κύριος: "Ορθά είναι όλα όσα είπαν. Προφήτη θα αναδείξω σε αυτούς από το μέσο των αδελφών τους, όπως εσένα· και θα θέσω τον λόγο μου στο στόμα του, και θα τους μιλήσει σύμφωνα με ό,τι του εντείλω. Και όποιος άνθρωπος δεν ακούσει τα λόγια του, όσα ο προφήτης μιλήσει στο όνομά μου, εγώ θα τον εκδικηθώ."» Άραγε, δεν απέδειξε ολοφάνερα, έστω και εν τύποις και σκιαίς, στα όσα αφορούν τον Μωυσή, η ασθένεια της ανθρωπότητας την άκρως απαραίτητη ανάγκη του μεσίτη; Αλλά πρέπει να εξετάσουμε και τούτο. Β. Ποιο πράγμα εννοείς; Α. Διότι, προσεγγίζοντας τον Μωυσή ο Ισραήλ έλεγε: «Μίλησε εσύ σε εμάς, και ας μη μας μιλήσει ο Θεός, για να μην πεθάνουμε»· και αυτό το ζητούσαν στο Χωρήβ την ημέρα της συνάξεως, όταν ο Θεός βρισκόταν με τη μορφή φωτιάς πάνω στο όρος Σινά. Αλλά ο Δημιουργός, αποδεχόμενος ότι τα έλεγαν και τα σκέφτονταν αυτά άριστα, και προδιατυπώνοντας για εμάς την ίδια την αλήθεια εν τύποις, υποσχόταν τη μέσω του Χριστού μεσιτεία λέγοντας: «Ορθά είναι όλα όσα είπαν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες