Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 21:12

Εις το Δευτερονόμιον. Περί της δαμάλεως που νευροκοπήθηκε μέσα στη φάραγγα. Περί της αιχμάλωτης γυναίκας που ξυρίζεται και της οποίας κόβονται τα νύχια. Περί εκείνου που πολεμά εναντίον των εχθρών. Περί των ασβεστωμένων λίθων. Περί της εκλογής του Ιησού.

Περί της αιχμαλώτου γυναικός, η οποία ξυρίζεται και της οποίας κόβονται τα νύχια. α΄. Ο Θεός των όλων απήλλαξε μεν από τον οίκο της δουλείας, και σαν από σιδερένιο καμίνι, εκείνους που κατάγονταν από το αίμα του Ισραήλ, έχοντας σχεδόν πολεμήσει τους Αιγυπτίους «με χέρι κραταιό και με βραχίονα υψηλό», καθώς έχει γραφεί· και αντιπαρατάσσοντας τα θαύματα απέναντι στην αφροσύνη των καταπιεστών.

Έχει λοιπόν ως εξής: «Εάν βγεις σε πόλεμο εναντίον των εχθρών σου, και τους παραδώσει ο Κύριος ο Θεός σου στα χέρια σου, και πάρεις τα λάφυρά τους, και δεις ανάμεσα στα λάφυρα γυναίκα όμορφη στην όψη, και την επιθυμήσεις, και την πάρεις για γυναίκα σου· και την εισαγάγεις μέσα στο σπίτι σου, και της ξυρίσεις το κεφάλι, και της κόψεις τα νύχια, και της αφαιρέσεις τα ρούχα της αιχμαλωσίας της, και καθίσει στο σπίτι σου, και κλάψει τον πατέρα και τη μητέρα της για διάστημα ενός μηνός. Και μετά από αυτά θα εισέλθεις σε αυτήν, και θα συζήσεις μαζί της, και θα είναι γυναίκα σου. Και εάν συμβεί να μην τη θέλεις, θα την αφήσεις να φύγει ελεύθερη, και δεν θα την πουλήσεις με κανέναν τρόπο για αργύρια, δεν θα της φερθείς περιφρονητικά, διότι την ταπείνωσες». Το να εξετάζουμε, λοιπόν, εξονυχιστικά το γράμμα της ιστορίας και να θέλουμε να αναλύουμε τεχνηέντως όσα δίνονται ως σκιές, νομίζω πως είναι μάταιο· διότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο· αλλά το νόημα των θεσπισμένων διατάξεων είναι πάρα πολύ λεπτό, και κατανοείται με ιδρώτα. Πρέπει λοιπόν να προχωρήσουμε στην έρευνα των πνευματικών νοημάτων.

2. Διότι ποιος άραγε, ή εναντίον ποιων θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι έγινε ο πόλεμος; Και ποια είναι η γυναίκα που είναι ωραία στην όψη και ευπρεπεστάτη; Και τι σημαίνει πάλι το να της ξυρίζουν τις τρίχες της κεφαλής; Να απαλλάσσεται από τα νύχια και από τα ενδύματα της αιχμαλωσίας; Λοιπόν, όπως ήδη προείπα, σαν αιχμάλωτη έγινε δούλη στους Αιγυπτίους η Συναγωγή των Ιουδαίων. Διότι οι πατέρες κατέβηκαν στην Αίγυπτο, ωθούμενοι από την πείνα, αρχικά. Επειδή όμως, περνώντας πολύς χρόνος, τους έκανε πλέον ρωμαλέους και πάρα πολύ τολμηρούς και πολυπληθέστερους, οι Αιγύπτιοι φοβήθηκαν πάρα πολύ, μήπως τυχόν, παίρνοντας θάρρος από το πλήθος τους, εκστρατεύσουν εναντίον τους και υποτάξουν στα χέρια τους αυτούς που παλιά τους εξουσίαζαν. Εξαιτίας αυτού, ο Ισραήλ βασανιζόταν υπερβολικά με τους ιδρώτες για την κατασκευή πλίνθων. Όμως ο Θεός τους ελεούσε.

Διότι ο νόμος υπήρξε παιδαγωγός εις Χριστόν, όπως ακριβώς είπε ο μακάριος Παύλος. Αφού την έβαλε στην οικία του, την ξύρισε, την απάλλαξε από τα νύχια της και από τα ενδύματα της αιχμαλωσίας. Το Ιερό Γράμμα, λοιπόν, συνηθίζει κατά κάποιον τρόπο να χρησιμοποιεί το κεφάλι ως δήλωση του νου, και τις τρίχες σε αυτό τις παρομοιάζει με τα νοήματα του νου. Επομένως, το ξύρισμα των τριχών υποδηλώνει με μεγάλη σαφήνεια την αποβολή των εννοιών. Αυτό ακριβώς διατάχθηκε να εκπληρώσει και ο λυτρωμένος αρχαίος Ισραήλ, με τον Θεό να λέει ξεκάθαρα μέσω του πάνσοφου Μωυσή: «Δεν θα υπάρξουν για σένα άλλοι θεοί, εκτός από εμένα». Και πάλι: «Δεν θα πράξεις με αυτόν τον τρόπο προς τον Κύριο τον Θεό σου». Διότι τα βδελύγματα που μίσησε ο Κύριος, αυτά έπραξαν στους θεούς τους. Επειδή, όσο διέμεναν στην Αίγυπτο, είχαν άλλες αντιλήψεις, θεωρώντας ότι οι θεοί είναι αμέτρητοι, και αποδίδοντας τον σεβασμό στην κτίση παρά στον Κτίστη, αναθέτοντας τη δόξα σε ξύλα και πέτρες. Επειδή όμως κλήθηκαν μέσω του Μωυσή στην επίγνωση του κατά φύσιν αληθινού και μόνου Θεού, πώς είναι δυνατόν να αμφιβάλλει κανείς ότι εκείνος ο καιρός εισήγαγε σε αυτούς, απολύτως και με κάθε τρόπο, την καινοτομία διαφορετικών αντιλήψεων; Αυτό ακριβώς διέταξε να σπεύδουμε να κατορθώσουμε και εμείς ο θεσπέσιος Παύλος, λέγοντας: «Μην συσχηματίζεσθε με τον αιώνα τούτο, αλλά μεταμορφώνεσθε με την ανακαίνιση του νου σας, ώστε να δοκιμάζετε ποιο είναι το αγαθό και ευάρεστο και τέλειο θέλημα του Θεού».

Διότι αυτός είναι ο χιτώνας της ευφροσύνης και το ένδυμα της σωτηρίας. Αφού λοιπόν κόψει τα μαλλιά της και αφού αφαιρέσει, λέει, τα ρυπαρά και μακριά νύχια της, καθώς και τα ενδύματα της αιχμαλωσίας, τότε πλέον, τότε θα κατοικήσει στο δωμάτιό σου και θα εγκατασταθεί έχοντας τη θέση της νόμιμης συζύγου. Όμως «θα πενθήσει τον πατέρα και τη μητέρα της επί έναν μήνα», δηλαδή θα θυμάται τα του οίκου της. Και μετά από αυτά θα εισέλθεις προς αυτήν και θα γίνει γυναίκα σου.