Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 22:11

Αλλά ο προφήτης Ηλίας επιπλήττει αυτούς που έχουν συνηθίσει να ζουν κατ' αυτόν τον τρόπο, λέγοντας: «Έως πότε θα χωλαίνετε και στα δύο σας γόνατα;». Αλλά και ο Νόμος μάς απομακρύνει από τέτοιου είδους ήθη και τρόπους, προστάζοντάς μας αινιγματωδώς να αποφεύγουμε το ετερόκλητο και το ασυμβίβαστο. Διότι είπε τα εξής: «Δεν θα οργώσεις με μοσχάρι και γαϊδούρι μαζί». Και πάλι: «Δεν θα ντυθείς με ένδυμα φτιαγμένο από μαλλί και λινάρι μαζί». Παρατήρησε, δηλαδή, πώς μάς υποδεικνύει παντού να αποστρεφόμαστε εκείνο που είναι κατά κάποιον τρόπο ασύμβατο και μη αρμονικά συζευγμένο, ως άσχημο και ανόσιο, και δεν εγκρίνει τη συνένωση των ανόμοιων. Πρέπει, επομένως, εκείνοι που έχουν επιλέξει να ζουν με τον άριστο τρόπο, να αποβάλλουν πρώτα, όπως είπα, τους ρύπους της φαυλότητας και να απαλλάσσονται από τους μολυσμούς.

Γι' αυτό λοιπόν λέει ο νόμος: "Δεν θα πορευθείς με δόλο ανάμεσα στο έθνος σου, και δεν θα μισήσεις τον αδελφό σου στην καρδιά σου." Το διατυπώνει μάλιστα και με άλλον τρόπο: "Και δεν θα φορέσεις επάνω σου", λέει, "ένδυμα υφασμένο από δύο διαφορετικά είδη"· και πάλι: "Δεν θα ντυθείς κίβδηλο ένδυμα, από μαλλί και λινάρι ταυτόχρονα." Διότι είναι πράγματι φοβερό και ξεπερνά κάθε επίκριση το να υπάρχει απάτη και δόλος σε εκείνους που έχουν τη φήμη της χρηστότητας· και αποτελεί αυτό πράγμα από τα πλέον μισητά στον Θεό, και έχει πάντοτε, τρόπον τινά, ως αδελφή του τη διψυχία, και τον διφυή και αλλοπρόσαλλο χαρακτήρα του φρονήματος, για τα οποία εξοργίζεται στο έπακρο ο θείος και ακήρατος νους. Διότι έχει πει κάπου για μερικούς: "Βέλος που πληγώνει είναι η γλώσσα τους· διότι τα λόγια του στόματός τους είναι δόλια· στον πλησίον του μιλάει ειρηνικά, ενώ μέσα του κρύβει την έχθρα."

Διότι κάποια μεν δεν ήταν καν προς βρώσιν· ενώ κάποιων άλλων ακόμη και οι ασθένειες υποχωρούσαν, μόλις ανακινούνταν αρχικά από τον άγγελο. Φυτεύεις διπλό αμπελώνα και σπέρνεις δύο λογιών σπόρους· και το ένδυμα είναι υφασμένο από δύο διαφορετικά υλικά· και θέτεις υπό τον ίδιο ζυγό όσα δεν ταιριάζουν μεταξύ τους. Απαγορευόταν όμως, όπως γνωρίζεις, από τον νόμο το σύμμικτο πλεκτό, για να αποφεύγεται ο διπλός τρόπος ζωής· άλλος είναι ο στολισμός των γυναικών και άλλος των ανδρών.

Δεν θα ζέψεις, λέει ο μακάριος Μωυσής, στο αλώνι σου ζώα διαφορετικού είδους μαζί, όπως βόδι και όνο, αλλά, αφού ζέψεις ζώα του ίδιου είδους, θα αλωνίσεις τη σοδειά σου· ούτε θα συνυφάνεις σε μάλλινο ένδυμα λινάρι, ούτε πάλι σε λινό μαλλί· δεν θα καλλιεργήσεις στο χωράφι της γης σου δύο καρπούς μαζί, ούτε δεύτερη φορά τον ίδιο χρόνο· δεν θα διασταυρώσεις ετερογενές ζώο με άλλο για αναπαραγωγή, αλλά θα συζεύξεις τα ομογενή με τα ομογενή.

ΤΙΤΛΟΣ ΣΤ΄. — Περί ενδυμάτων· και ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται πολυτελή ενδύματα, ούτε από άνδρα ούτε από γυναίκα. «Ο ιερέας θα ενδυθεί λινό χιτώνα, και θα φορέσει λινό περισκελές γύρω από το σώμα του.» «Ένδυμα υφασμένο από δύο διαφορετικά υλικά, κίβδηλο, δεν θα βάλεις πάνω σου.» «Δεν θα υπάρχουν ανδρικά είδη σε γυναίκα, ούτε θα ενδυθεί άνδρας γυναικεία στολή, διότι είναι βδέλυγμα ενώπιον του Κυρίου καθένας που τα κάνει αυτά. Δεν θα ενδυθείς κίβδηλο ένδυμα, από μαλλί και λινάρι ταυτόχρονα.» «Σε κάθε καιρό ας είναι τα ενδύματά σου λευκά.» «Να μην καυχάσαι για την περιβολή των ενδυμάτων σου.» «Αυτά λέει ο Κύριος: Επειδή υπερηφανεύθηκαν οι θυγατέρες της Σιών, και περπάτησαν με υψωμένο τον τράχηλο και με νεύματα των οφθαλμών, και με τον τρόπο που βάδιζαν, σέρνοντας ταυτόχρονα τους χιτώνες τους και κάνοντας θόρυβο με τα πόδια τους· ο Θεός θα ταπεινώσει τις άρχουσες θυγατέρες της Σιών. Και ο Κύριος θα αποκαλύψει την εμφάνισή τους εκείνη την ημέρα. Και θα αφαιρέσει ο Κύριος τη δόξα του ιματισμού τους, και τον στολισμό τους, και τα πλέγματα των μαλλιών, και τα δαχτυλίδια, και τα βραχιόλια, και τα σκουλαρίκια, και τα ενδύματα με τις πορφυρές παρυφές, και τα πανωφόρια του σπιτιού, και τα διαφανή λακωνικά ενδύματα, και τα βύσσινα, και τα υακίνθινα, και το βύσσινο ύφασμα που είναι συνυφασμένο με χρυσό και υάκινθο, και τα λεπτά καλοκαιρινά πέπλα, και τα χρυσά περιδέραια.»

Είναι δυνατόν, λοιπόν, έχοντας ως δάσκαλο τον κοινό δάσκαλο της Εκκλησίας, εκείνος για τον οποίο έρωτας είναι η ευσέβεια, και έργο σοφίας η διάκριση και η άνωθεν χάρη των λόγων που τον φωτίζει, να καταδείξει ενεργώντας μεθοδικά κατά μίμηση του καθοδηγητή του, ακόμη πιο φανερά, ότι μια τέτοια χρήση των λέξεων ούτε λυμαίνεται στο ελάχιστο τα ιερά μας δόγματα ούτε επιφέρει κάποια μομφή, αλλά αντιθέτως συντελεί στην πλήρη αρμονία και στο αδιάβλητο. Για παράδειγμα, εάν κάποιος απομακρύνει έναν άλλον από την ασπλαχνία και την αναλγησία, ή αναχαιτίζει μια διάθεση που ρέπει προς την απληστία, ή, όπως λέγεται, ανορθώνει και στηρίζει αυτόν που χωλαίνει και στα δύο πόδια, κατευθύνοντάς τον προς τη σωτήρια και μοναδική οδό — εάν, προκειμένου να θεραπεύσει καθεμία από αυτές τις άλογες ροπές, επιχειρούσε να τον επαναφέρει με πολλές άλλες παραινέσεις, και συνέδεε πολύ εύστοχα και επίκαιρα το εξής: «Δεν έμαθες, άνθρωπε, από τα Μωσαϊκά παραγγέλματα να μη βράζεις το αρνί στο γάλα της μητέρας του, μήτε να σπέρνεις τον αμπελώνα, μήτε να φτιάχνεις για τον εαυτό σου κίβδηλο ένδυμα συνυφασμένο από ετερογενή νήματα, από μαλλί και λινάρι;» Ή μήπως δεν είναι σε όλους ολοφάνερο ότι αυτά τα θεσπίσματα δεν αφορούν πρωτίστως τα αρνιά και το μητρικό γάλα, ούτε βέβαια τον αμπελώνα, και φυσικά ούτε τα υφάσματα που έχουν συντεθεί από διαφορετικά νήματα;

Αυτό θα μπορέσουμε να το κατορθώσουμε εάν αγωνιζόμαστε και αντιλέγουμε πάντοτε στους πονηρούς λογισμούς της κενοδοξίας, του μίσους, της αλαζονείας, του δόλου, της επιθυμίας, της απιστίας, του φθόνου και της φιλαρχίας, και εάν εξετάζουμε τον εαυτό μας με κάθε ακρίβεια, διαφυλάσσοντας τον νου ασυνδύαστο και ασύμφωνο προς τα κρυφά πάθη της ψυχής, και εάν επιδιδόμαστε σε όλα τα αγαθά έργα με βία, κόπο και αγώνα, επειδή μας εμποδίζει ο αντίπαλος. Διότι ο μακάριος Μωυσής, υπονοώντας τη μονότροπη ευθύτητα και υποδεικνύοντάς την μέσω συμβόλων, φανέρωσε ότι δεν πρέπει η ψυχή να ακολουθεί δύο φρονήματα, του κακού και του αγαθού, αλλά μόνο το αγαθό. Επίσης, ότι δεν πρέπει να καλλιεργούνται μέσα μας δύο λογιών καρποί, του χειρότερου και του ωφέλιμου, αλλά να εργαζόμαστε με έναν μόνο τρόπο τα ωφέλιμα και να αποξενωνόμαστε εντελώς από το χειρότερο. Λέει λοιπόν αινιγματικά: Δεν θα ζέψεις στο αλώνι σου αλλογενή ζώα μαζί, όπως βόδι και γαϊδούρι, αλλά αφού ζέψεις ομογενή ζώα, θα αλωνίσεις τη σοδειά σου. Δηλαδή, για να μην εργάζονται ταυτόχρονα μέσα στο αλώνι της καρδιάς σας η αρετή και η κακία, αλλά μόνο η αρετή. Δεν θα συνυφάνεις, λέει, σε μάλλινο ρούχο λινάρι, ούτε πάλι σε λινό ρούχο μαλλί. Δεν θα καλλιεργήσεις στο χωράφι της γης σου δύο καρπούς μαζί, ούτε και δεύτερη φορά τον ίδιο χρόνο. Δεν θα βάλεις ετερογενές ζώο να ζευγαρώσει με άλλο ετερογενές για αναπαραγωγή, αλλά θα ζευγαρώνεις τα ομογενή με τα ομογενή.